ایمان آرزه/سرویس ورزشی ندای انقلاب: جناب رسول خادم عزیز! باور کنید هیچ کارشناس و کارنشناسی در تجربه، فهم، دانش و مدیریت خاص شما در کشتی تردیدی ندارد و هرکس نظری غیر از این داشته باشد یا شما را نمی شناسد یا کشتی را، اما ...
اما باید بپذیرید که یک مرد با تجربه و سرد و گرم چشیده هم می تواند دچار اشتباه شود یا با دخالت عواملی مختلف نتواند کارایی لازم را در مقاطعی حساس داشته باشد؛ اگر این مسئله در قالب انتقاد به شما منتقل می شود نباید سبب آزردگی خاطرتان را فراهم کند و ... البته قبول دارم بعضی از انتقادات منطقی و کارشناسانه نیست.
"ابراهیم مهربان" در یادداشت خود به نقش مهم کادر فنی تیم ملی در کشتی هایی نظیر مسعود اسماعیل پور با "بسیک کودوخوف" روس در ۶۰ کیلوگرم، مصاف مهدی تقوی با "لیوان لوپز" کوبایی در اولین دیدار وزن ۶۶ کیلوگرم، رویارویی صادق گودرزی با "جوردن باروفس" آمریکایی در فینال ۷۴ کیلوگرم و جدال احسان لشگری با "شریف شریف اف" آذری در سرگروهی ۸۴ کیلوگرم اشاره کرد نقشی که نه تنها پر رنگ نبود بلکه اصلا به چشم نیامد و ماحصلش چهار باخت ناباورانه بود! عرض می کنم چرا ناباورانه ...
این چه استدلالی است که بعضی از دوستانتان ( چه مطبوعاتی چه دستیاران ) تلویحا می گویند چون "کودوخوف" دارنده ی چهار مدال طلای جهان است پس نمی توان او را شکست داد و باید به خوب باختن مقابل این روس کشتی بلد قانع بود؟! چرا مهدی تقوی به لحاظ ذهنی هیچ تمرکزی مقابل "لوپز" کوبایی نداشت و حتی جرأت نمی کرد به پاهای او نزدیک شود؟! چرا پس از دو باخت عین هم و بسیار ساده باز هم نتوانستیم ضعف صادق گودرزی را برطرف کنیم و او را با ذهنیت پیروزی به مصاف "باروفس" آمریکایی بفرستیم؟! و بالاخره اینکه چرا احسان لشگری در کشتی سرگروهی با آن زیر گیری اشتباه به راحتی طلای المپیک را از دست داد و ...؟!
جو برتری امتیازی نسبت به حریف و تصورات نادرست امکان هر اشتباهی را برای یک کشتی گیر هرچند حرفه ای و عنوان دار مهیا می کند اما این مربیان کنار تشک هستند که باید با کوچ به موقع و فرامین گیرا مانع خلق یک فاجعه ی غیر قابل جبران شوند چون المپیک میدان آزمون و خطا نیست.
استاد عزیز! چرا این فرهنگ در ورزش ما وجود ندارد که هیچکس مصون از انتقاد نیست و همه باید در معرض نقد قرار بگیرند؟ چرا هم قطاران و دوستانتان طوری به شما گِرا داده اند و القا کرده اند که از رسول خادم نباید انتقاد کرد؟ مگر فرق رسول خادم با سایرین در چیست که از همه باید انتقاد کرد اما از ایشان نه ؟!
بزرگوار! لطفا شفاف بفرمایید منظورتان از به خطر افتادن منافع بعضی ها یعنی دقیقا چه کسانی؟! مگر در تاریخ کشتی ایران از ابتدا تا امروز سابقه داشته که بزرگواری مسئولیت بپذیرد و غیر از منافع ملی به منافع دیگری فکر نکند؟! شده؟ حتما نشده!
آقای خادم! باور کنید عرایض بنده فقط از سر دلسوزی است نه تخریب و گرفتن پوئن های احتمالی! باور بفرمایید آنقدر به شما علاقه دارم و از حضور یکساعته ام در خانه کشتی آن هم رو در روی حضرتعالی لذت بردم که هیچ وقت فراموش نخواهم کرد اما دوست ندارم جریانات خواسته و ناخواسته به صورت اتوماتیک وار تراژدی را برایتان رقم بزنند که پیش تر برای منصور برزگر، منصور مهدی زاده، محمد علی صنعتکاران، محمد دلیریان، ابراهیم جوادی، علیرضا حیدری و خیلی های دیگر رقم زدند!
