فارس: چالش امنیتی ۱۸ ماههای که کشور سوریه را درگیر خود کرده، بازتابهای بسیاری در حوزههای مختلف از خود برجای گذاشت که در حوزهها اجتماعی، بیخانمان شدن و آوارگی هزاران شهروند سوری است.
این شهروندان که خانه و کاشانه و شهر و دیار خود را غارت شده توسط تروریستهای مسلح میدیدند، چارهای نمییافتند تا آواره مناطق، شهرها و حتی کشورهای دیگر شوند.
اما دلیل آوارگی آنها تنها ویران شدن و از بین رفتن خانه و کاشانهشان نبود، بلکه بسیاری از آنها در معرض فجیعترین شکنجهها و تعرضها قرار داشتند و تروریستهای مسلح علاوه بر غارت خانه و کاشانهشان، عرض و ناموسشان را هم مورد تعرض و تجاوز قرار دادند.
«امل» (زن سوری ۴۰ ساله) به همراه کودکش ماه گذشته موفق شد، راه امنی در منطقه «بابا عمرو» در شهر حمص سوریه پیدا کند تا از آنجا خود را به اردن و اردوگاه پناهندگان سوری برساند، پس از اینکه افراد مسلح سه دختر او را به قتل رساندند.
او درباره دخترانش چنین میگوید: افراد مسلح هنگامیکه به منطقه سکونت ما هجوم آوردند، همه را از خانههایمان بیرون کشیدند، من و سه دخترم هم جزو آنها بودیم.
امل در حالیکه گریه میکرد، گفت: مقابل چشمانم دخترانم را از من گرفتند، «عایشه، دعا، رقیه». مقابل چشمانمان به آنها تجاوز کردند و با چاقو سرهایشان را بریدند. تنها گناه ما عدم پیوستن به آنها بود.
«مینره» یکی دیگر از مادرانی است که همچون «امل» فرزندان خود را در این ناامنیها از دست داده است. وی که از اهالی شهر «حماه» است، در اینباره تعریف میکند که دختر بیست سالهاش را با زور از وی گرفتند و پیش از اعدام وی ۱۵ بار به وی تجاوز کردند. این تنها گوشهای کوچک از محنت و مصیبت مردم سوریه است.
