
فوايد حضور مربيان ايراني كنار دست سرمربيان خارجي از جمله مواردي است كه مسئولان پرسپوليس و حتي تيم ملي خيلي دير متوجه آن شدند. در حالي كه هشت هفته از ليگ ميگذرد پرطرفدارترين تيم ايران و آسيا با خوزه نتوانسته نتايج قابل قبولي كسب كند و از سوي ديگر كارلوس كرش نيز با تيم ملي كشورمان باخت تحقيرآميزي را مقابل لبنان متحمل شد.
طي روزهاي گذشته خبرهايي مبني بر مذاكره باشگاه پرسپوليس با مهدي تارتار سرمربي گهر شنيده شد و قرار است به زودي حكم دستيار مانوئل خوزه را براي او صادر كنند. خوشبختانه تارتار براي پذيرفتن اين پست اعلام آمادگي كرده و گفته تنها در پرسپوليس حاضر است دستيار كسي شود. با كارنامهاي كه تارتار دارد و با تجربهاي كه از دستياري علي دايي سرمربي پيشين پرسپوليس به دست آورده در اين برهه قطعاً به درد سرخپوشان ميخورد.
حال آنكه مهدي تارتار نشان داده در مواقع حساس ميتواند تصميمهاي سرنوشتسازي بگيرد، توانايي كه شايد مانوئل در هفتههاي اخير از انجام آن عاجز بوده است. منتها اگر بحث اضافه شدن اين مربي به نيمكت قرمزهاي پايتخت جدي باشد رويانيان بايد به دو نكته توجه كند.
اول آنكه سرمربي پرتغالي بايد با اين انتخاب موافق باشد نه اينكه تارتار به اجبار مديرعامل و تنها براي ساكت كردن منتقدان روي نيمكت بنشيند و خوزه چشم ديدنش را نداشته باشد. نكته ديگر موضوع قطع احتمالي همكاري مهدي تارتار با تيم گهر است. هر چند اختلافات سرمربي گهر با مسئولان استاني بالا گرفته است. اما هنوز معلوم نيست تارتار قصد ترك گهر را دارد يا نه.
پرسپوليس اينقدر با بحران دست و پنجه نرم كرد تا بالاخره مسئولان باشگاه به اين مسئله پي بردند كه حضور يك مربي ايراني در كنار سرمربي خارجيشان ميتواند كارايي كادر فني را بالا برده و از فشار زيادي كه روي شانههاي خوزه سنگيني مي كند بكاهد. اين همان نكتهاي است كه خوشبختانه رويانيان به آن پي برده ولي در تيم ملي هنوز خبري از تحول نيست و شرايط در تيم ملي با پرسپوليس متفاوت است. با وجود آنكه همچنان انتقادها عليه سرمربي تيم ملي فوتبال ايران پس از شكست برابر لبنان ادامه دارد اما مسئولان فدراسيون هنوز نتوانستهاند رضايت كرش را براي پذيرفتن دستيار ايراني جلب كنند. مرد پرتغالي از زماني كه به ايران آمد نشان داد علاقهاي به همكاري با مربيان كشورمان ندارد. البته برخورد مربيان ايراني و شرايطي كه اين قشر دارند قطعاً در اين مسئله بيتأثير نبوده. با اين وجود عدم شناخت كافي كرش از شاگردانش و دعوت نكردن از بازيكنان شهرستاني با پتانسيل بالا از جمله مواردي است كه موجب شده كارشناسان حضور مربي وطني كنار دست سرمربي پرتغالي را الزامي بدانند. منتها فدراسيون كفاشيان هرگز جرئت دادن اين پيشنهاد را به كرش ندارد و ترجيح ميدهد هموطن مانوئل خوزه را به حال خود رها كند تا هر تصميمي ميخواهد بگيرد. كارلوس كرش هم كه توجهي به اظهارنظرهاي كارشناسان كشورمان ندارد و ترجيح ميدهد پاي مربيان ايراني به نيمكت تيم ملي باز نشود.
در اين بين فقط تيم ملي ايران است كه ضرر ميكند و هواداراني كه هر روز از فوتبال وطني بيشتر از روز قبل بيزار ميشوند. شرايطي كه ملي پوشان در بيروت داشتند و بازي كه آنها ارائه كردند به خوبي نشان داد كه خيال رفتن به جام جهاني برزيل رؤياي شيريني است كه بايد از سر خارج كنيم. با اين حال هنوز هم فرصت براي جبران وجود دارد و به قولي «ماهي را هر وقت از آب بگيري تازه است». اضافه شدن يك مربي ايراني با كارنامه درخشان ميتواند تا دير نشده كرش را در لحظات حساس و در راه رساندن به جام جهاني ياري كند.