علي حسيني كاپيتان تيم ملي وزنهبرداري پارالمپيك كشورمان كه سابقه سه بار حضور در دسته ۷۵ كيلوگرم پارالمپيكهاي آتن، پكن و لندن را دارد با كسب مدال طلاي لندن از دنياي ورزش خداحافظي كرد تا نامش براي هميشه در جمع افتخارآفرينان كشور بدرخشد.
آقاي حسيني به عنوان كاپيتان تيم عملكرد ملي پوشان را چگونه ديديد؟ همانطور كه ديديد مليپوشان جاي هيچ حرف و حديثي را باقي نگذاشتند هر چند كه بعضي از آنها نتوانستند شايستگيهاي خود را كامل نشان دهند اما در كل كادر فني و مسئولان همه راضي بودند.
از اردوها و تمرينات قبل از پارالمپيك بگوييد بالاخره مدال پارالمپيك به راحتي به دست نميآيد؟
اگر بخواهم درباره اردوها بگويم واقعيتش اين است كه ما دائم در اردو بوديم. از مسابقات آسيايي گرفته تا جهاني و بالاخره پارالمپيك. سال گذشته بعد از مسابقات جهاني تمام هم و غم خود را گذاشتيم براي رقابتهاي پارالمپيك. نزديك به يك سال شبانهروز در اردو بوديم و اين ماههاي آخر به دستور كادر فني حتي از اردو براي ديدار با خانواده هم خارج نشديم. در واقع ما تمام اين سختيها و دوري از خانواده را به عشق مدالآوري و افتخارآفريني براي كشورمان تحمل كرديم. بعضي از بچهها حتي بچههاي خود را نميديدند اما خدا را شكر ما جواب تمام زحماتمان را گرفتيم و از اين بابت بسيار خوشحالم. بالا بردن و به اهتزاز درآوردن پرچم كشورمان در سالن اكسل باعث افتخار من بود و از اين بابت خيلي احساس غرور ميكنم.
شما ۱۲ سال پيراهن تيم ملي را پوشيدهايد و سه بار هم در پارالمپيك حضور داشتهايد سطح كيفي اين مسابقات چطور بود؟ اولاً باعث افتخار من است كه توانستم در پارالمپيك آتن، پكن و لندن با پيراهن ملي كشورم در رقابتها وزنه بزنم. به نظرم ما در اين دوره همانطور كه مجموع مدالهايمان نشان ميدهد خيلي بهتر از دورههاي قبل بوديم. پارالمپيك مسابقات جهاني نيست، آمادگي بالا حرف اصلي را در مسابقات ميزند و اگر آماده نباشي اولين كسي كه ضرر ميكند خودت هستي؛ چرا كه ورزشكار به لحاظ روحي و رواني تحت تأثير قرار ميگيرد و اين اصلاً خوب نيست. من در مسابقات آتن ۱۲ سال پيش هر چند فكر ميكردم در آمادگي كامل هستم اما چون نتوانستم مدال بگيرم بسيار احساس حقارت ميكردم. از همان موقع تصميم گرفتم اگر به پارالمپيك ميروم بايد مدال بگيرم كه همين طور هم شد چون در پارالمپيك بعد يعني پكن توانستم مدال نقره را بگيرم و امسال در آخرين پارالمپيك طلا گرفتم.
آخرين پارالمپيك، مگر از دنياي وزنهبرداري خداحافظي كرديد؟ بله، احساس ميكنم زمانش بود كه خداحافظي كنم. قهرمانيهاي زيادي را در مسابقات مختلف آسيايي، جهاني و المپيك به دست آوردهام و بايد جوانها ادامه دهنده راه ما باشند؛ هر چند كه هنوزم ميتوانستم در خدمت تيم ملي باشم ولي همان طور كه گفتم دوست داشتم در اوج بروم و ميدان را براي جوانترها خالي كنم.
وقتي وارد فرودگاه شديد استقبال مردم را چطور ديديد؟ من به خودم ميبالم كه ايرانيام. واقعاً مردم براي من و دوستانم سنگ تمام گذاشتند. احساس غرور داشتم كه توانسته بودم با مدال طلا دل مردم را شاد و كشورم را سرافراز كنم و خيلي خوشحال هستم. البته مردم خوبمان در سالن اكسل هم همه جوره حمايتهاي خودشان را نشان ميدادند و بيشتر انرژيمان را از آنها ميگرفتيم. ايراني هر جا باشد ايراني است و براي هموطنش از جان مايه ميگذارد.
گفته ميشود پاداش كسب سهميه پارالمپيك را كه بايد قبل از اعزام ميدادند هنوز به شما ندادهاند؟
بله، طبق قولي كه كميته ملي و وزارت ورزش داده بود وقتي ما توانستيم سهميه ورودي لندن را كسب كنيم قرار شد، ۱۰ ميليون تومان به عنوان پاداش بدهند، اين مبلغ با ملي پوشان المپيكي يكسان بود اما به آنها قبل از اعزام پرداخت كردند ولي گويا براي ما را فراموش كردند. البته ما هنوز پاداش ۸۰ سكهاي مدال طلاي جهاني سال قبل را هم طلبكاريم كه اميدوارم همه را با پاداش مدال طلاي لندن بدهند بالاخره ما هم مشكلات زندگي خودمان را داريم كه با اين پاداشها بايد برطرفش كنيم.
رهبر انقلاب هم براي افتخار آفريني شما پيام داده شنيديد؟ بله، من در اين دوره از مسابقات دو بار خيلي خوشحال شدم؛ يك بار وقتي پرچم كشورمان در سالن اكسل به اهتزاز درآمد و سرود كشورم خوانده شد و بار ديگر وقتي مقام معظم رهبري پيام داد و افتخار كردم كه توانستم براي كشور افتخارآفرين باشم.
