به راستی در مناطق زلزله زده آذربایجان چه می گذرد؟! به قول آن ضرب المثل معروف: دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را؟! وعده ها و اخبار امیدبخش مدیران ستادها و دستگاههای متعدد امدادرسانی را باور کنیم یا درد دل های سوزناک زلزله زدگان و یا حرفهای انتقادی نمایندگان مجلس را؟! اینجا و به فاصله ی سه هفته از زلزله مرگبار اهر، هریس و ورزقان چه اتفاقی افتاده است که انتظارات را برآورده نساخته است؟! استاندار آذربایجان شرقی اعلام می کند: در حال عبور از شرایط بحرانی در مناطق زلزله زده هستیم! بنیاد مسکن از پایان آواربرداری 40 درصد از مناطق زلزله زده و 1600 واحد مسکونی خبر می دهد. اما آن سوتر رضا رحمانی از روند کند آواربرداری در روستاهای زلزله زده ابراز نگرانی و انتقاد می کند. برخی از همشهریان هم که برای توزیع کمک های مردمی و به صورت خودجوش به مناطق زلزله زده رفته اند، از محروم ماندن بسیاری از روستاهای دور دست که از کنار جاده فاصله دارند خبر می دهند. سردرگمی و بلاتکلیفی زلزله زدگان در خصوص نحوه ی دریافت تسهیلات بانکی هم موضوعی است که رضا رحمانی رئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی آن را مطرح می کند. چرا که بسیاری از این روستائیان زلزله زده با پیچ و خم های اداری دریافت وام و نحوه ی بازسازی ناآشنایند و اکنون نمی دانند که درد بی خانمانی، سرما و هجران اعضای خانواده را تحمل کنند یا مقررات خسته کننده ی دریافت تسهیلات را؟! سرما در راه است. به نظر می رسد موج همدردی و همدلی و کمک های مردمی که در روزهای نخست، تابلویی زیبا از نوع دوستی و ایثار را به تصویر کشید در حال فروکش کردن است. مبادا که زلزله زدگان کم توقع آذربایجان در شب های سرد اهر و ورزقان ، تنها بمانند. مبادا که همه ی آن اخبار و تصاویر امیدوار کننده، وعده های شیرین و اغوا کننده، به تلخی یأس و ناامیدی مبدل شوند.
