جوان آنلاين: سعید حدادیان در ماه رمضان به تخریب و یكسان سازی مزار شهدا اعتراض كرد. آن روزها تنها خبری كوتاه از انتقاد سعید حدادیان نسبت به تخریبم مزار شهدا منتشر شد.
به گزارش نيمروز، متن كامل اين سخنان به شرح زير است:
یك تذكری من دارم امیدوارم به گوش بعضی از مسوولین برسه. اونم راجع به قبور شهداست.
خیلی ما آقا كار راجع به شهدا رو ، یه ذره به امثال ما مربوط میشه. ارتباط با خانواده شهدا رو یه ذره به امثال ما مربوط میشه.
این قبور شهدا رو میخواهید صاف كنید، از دكوریها بكنید! تو هر شهری ، جایی . اول ببینید بابا ننهه راضیند. یه چیز صافِ لختی میشه. حالا سنگش قیمتی شده. اول ببینید اینها راضیند. نیستند! اون كه ما میبینیم نیستند. اون كه به ما خبر میرسه نیستند.
حالا شما خودتون بزرگواری كنید یه بار دیگه تحقیق كنید. پاركِ اش نكنین. من امروز سر قبر شهدا به این آقا زاده مون نشون دادم : گفتم بابا این قبر را بلا تشبیه این آلومینیومی را میبینی اینجا زدند بغل اش یه آلومینیوم دیگه بغلش یه آلومینیوم دیگه. پشتش رو نگاه كن ببین چقدر جای سریش و چسب و ایناست. این داره میگه كه ۲۵ سال اعلامیه های مختلف به من خورده بعد اش هزار تا الله اكبر لباسهای مختلف صورتهای مختلف والاّ دور از جون حالا بلا تشبیه همه ما بشیم چینی؟ هممون هم با روپوش بیاییم اینجا. خوب این قیافه های مختلفِ قبورِ مختلف. هر مادری قبر بچه اش را یه جوری زینت كرده چرا دست میزنی حالا . حالا هستند هنوز. هنوز همه مادر ، پدر شهدا از دنیا نرفتند چی كار داری!!؟؟ یه دفعه میری میبنی یه قطعه یه چیز دیگه شد.
الحمدلله بهشت زهرا رو نگذاشتند. من امروز دیدم كیف كردم . احیا ام دارند میتونید برید اونجا. قشنگ ، افطاری میدن. هنوز یه عده قبور شهدا را ول نكردند. قشنگ برنامه دارند. شهدا هنوزز اینها را ول نكردند. خوش به حالشون كیف كردند. من بیام اونجا دق مرگ میشم. من اینجا میخونم یك ذره لابه لاش اون فضای جبهه میشه دق مرگ میشم. خیلی به ما سخت میگذره. بیام اونجا دق مرگ میشم .
شماها هم بگید یه چند صباح دیگه همسن و سالهای ما كه موهامون سفید شد داریم میریم. خداحافظ . این چند صباحی كه ما هستیم دوكوهه را ورداشتید یه كوهه كردید. هنوز تو این كشورهای بالای جمهوری اسلامی ایران بعضی شهرشاهون كه خراب شده تو جنگ جهانی ، همون جور خراب شده نگهداشتند. اینجا فلانی كشته شد . اینجا فلانی كشته شد. زدن به در و دیوار. بابا این دوكوهه همه زندگی ما بود. رفتیم بازدید كنیم دیدیم اینجوری شد . یه ذره ارتش اومد گرفت. خب اومد گرفت. چطور این دوكوهه میراث فرهنگی نبود. به خدا دارم با بغض میگم. نمیدونم به نسل شماها چه جوری بگم. این دوكوهه میراث فرهنگی نبود!!!!؟؟؟. هر ملكی تو این گوشه تهرون میبینی ۵۰ سال شده میگی نگه اش دار. این میراث فرهنگیه چون قدیمیه. نیگه میداشتید. كار داشتیم ما باهاش هنوز
