پنجشنبه شب اما به رغم حرف و حديثهاي بسيار ديدار نفت آبادان و پرسپوليس مستقيماً پخش شد تا پاياني باشد بر عرض اندام فدراسيون و سازمان ليگ.
اين يادداشت بيآنكه بخواهد به پشت پردههاي اينگونه دعواها بپردازد به اختصار پيرامون حق پخش و شرايط آن سخن ميگويد.
دنياي ورزش امروز حيات اقتصادياش را مديون رسانهها، به ويژه نوع تصويري آن است و رسانه نيز به واسطه پخش ديدارهاي ورزشي جدول برنامههاي خود را پر ميكند و از ناحيه جذب آگهيهايي كه قبل، بين و بعد از هر مسابقه به نمايش ميگذارد، درآمد هنگفتي نصيب خود ميسازد. ورزش و رسانه براي اينكه منافع فيمابينشان محفوظ بماند، درآمدهاي حاصله را به نسبتهاي مختلف تقسيم ميكنند و به اين ترتيب به زندگي اقتصادي خود ادامه ميدهند، اما اينكه كدام ورزش ميتواند مدعي حقش از كدام تلويزيون شود، جاي بحث دارد.
فوتبال ما قطعاً از انواع ورزشي كه بتواند طلب حقي از صدا و سيما كند نيست چرا كه بخش وسيعي از مخارج اين فوتبال را دولت ميپردازد و انگيزه دولت هم براي تقبل چنين هزينههايي ترويج ورزش در كل كشور و پركردن اوقات فراغت جامعه است.
طبعاً در راستاي چنين اهدافي اينگونه پخش مسابقات از طريق تلويزيون اجتنابناپذير است و چون مخارج فوتبال را دولت ميپردازد و صدا و سيما متعلق به دولت است، طلب هرگونه پولي از سوي باشگاههاي دولتي از رسانه ملي غيرمنطقي است، مگر اينكه خود نظام به اين نتيجه برسد كه قسمتي از هزينههاي پرداختي به فوتبال كشور، از طريق صدا و سيما صورت پذيرد! كه صد البته باشگاهها نميتوانند براي كسب اين بخش از درآمدهاي خود مانع از پخش تلويزيوني شوند، چرا كه اين عمل نقض غرض است و با اهداف دولت از اداره فوتبال همخواني ندارد!
باشگاهها اگر به صورت خصوصي اداره شوند يا اينكه بعضي از شبكههاي خصوصي كه خواهان پخش مسابقاتشان شوند، ميتوانند از آنها مطالبه حقوق مورد توافق را كنند، بنابر اين نتيجه ميگيريم فقط باشگاههاي خصوصي ليگاين حق را دارند كه مانع از پخش تلويزيوني بازيهايشان شوند، همين باشگاهها هم معمولاً دست به چنين كاري نميزنند زيرا به خوبي ميدانند كه به واسطه پخش تلويزيوني است كه ميتوانند به اهداف تبليغي خود كه عمدهترين دليل تشكيل يك باشگاه خصوصي است دست يابند، بنابراين پخش تلويزيوني ليگ مادامي كه تلويزيون خصوصي نداريم و باشگاهها هم عملاً دولتي اداره شوند به شكل كنوني ادامه خواهد داشت و رجز خوانيهاي اهالي فوتبال، فقط ميتواند چند صباحي به مطبوعات خوراك خبري درجه ۲ بدهد!
