
جشنواره زعفران؛ جشنواره نام آشنایی است که در یک سال گذشته حرف و حدیث های زیادی را به خود اختصاص داده است، جشنواره ای که با ابتکار مسئولان و کشاورزان قاینات کلید خورد اما سال گذشته در يك تصميم عجيب، مصوبه اي به تصويب رسید که دبيرخانه زعفران به مركز استان رفت و با این حساب جشنواره زعفران بلاتکلیف ماند. هرچند گفته می شود مصوبه سال گذشته لغو گردیده اما در شهر خبری از بازگشت دبيرخانه زعفران نیست !
امسال بر طبق روال بایستی جشنواره ملی زعفران در خواستگاه اصلی اش قاینات برگزار شود و سال گذشته نیز استاندار وعده داده بود که جشنواره زعفران سال ۹۱ در قاين برگزار مي شود ولی حالا در فاصله چند ماه مانده به زمان برگزاري آن، مسئولان فرمانداری و جهاد کشاورزی هنوز از کم و کیف آن خبر ندارند و انگار نه انگار که باید به فکر برنامه ریزی برای میزبانی و تدارک مراسم آن باشند! چرا که با مصوبه عجیب دور چهارم سفرهای ریاست جمهوری، این موضوع گرهی ناجور خورده ؛ تصمیمی که بر خلاف هدف این سفرها بود. در خلال صحبت ها با مسئولان این دو نهاد متوجه شدیم که ابلاغ برگزاری جشنواره از استانداری باید صورت گیرد که تا این زمان هیچ اتفاقی نیفتاده، یعنی امسال از جشنواره طلای سرخ خبری نیست که نیست!
***
جشنواره زعفران با پیام رییس جمهور و حتی حضور احمدی نژاد در دومین دوره آن برپا شد و وی برگزاری چنین جشنواره هایی را از ابتکارات جالب و خوب مردم دانست و از آن دفاع کرد. رییس جمهور در سفر سال گذشته اش به قاين نیز حرفش را تكرار كرد:« زعفران باید با نام قاینات در تمام جهان شناخته شود.» تا این که بر خلاف صحبت هاي احمدي نژاد ، مصوبه ای قد علم کرد که همه را شوکه شدند. مصوبه ای که در غیاب موسی قربانی نماینده وقت قاینات تصویب شد و دبيرخانه زعفران از قاين به بيرجند منتقل شد.
بعد از اطلاع مردم قاینات از این مصوبه و سایر مصوباتی که رد پایی از قاینات در آن دیده نمی شد، اعتراضات شروع شد. در این بین صحبت های آقای استاندار هم که بر روی خروجی رسانه ها قرار گرفت عجیب بود! ایشان به جای دفاع از حق مردم، قول دادند سال آینده جشنواره زعفران در قاینات برگزار شود! ولی مردم به این امر نیز معترض بودند و پیگیر حق از دست رفته خویش.
مردمی تصمیم داشتند که در مسجد جامع تجمع کنند اما امام جمعه قاین از برگزاری آن جلوگیری کرد و مردم را به آرامش و پیگیری از طریق نامه نگاری و روش های مصالحت آمیز دعوت نمود. نامه ها و درخواست هایی از طرف مسئولان از جمله امام جمعه و شورای شهر به مسئولان کشوری ارسال شد اما از نتیجه قطعی آنها نیز خبری در دست نیست.
موسی قربانی در جلسه ای اعلام کرد که مصوبه منتفي شده حق مردم قاینات را باز گردانده است و در گفت و گویی اعلام کرده بود «کوتاه نمی آییم.» با این اظهار موسی قربانی تصور می شد دیگر جشنواره به خانه بر گشته است اما گويا همچنان خبري از مستقر شدن دبيرخانه جشنواره در قاين نيست و حتي برگزاري جشنواره طلاي سرخ كه امسال در قاينات بايد برگزار شود هم در هاله اي از ابهام است.
زعفران زیر سایه زرشک
با پیگیری های خبرنگار جوان برای تهیه گزارشی از مقدمات برگزاری جشنواره هفتم با این پاسخ فرمانداری قاینات رو به رو شدیم که «هیچ خبری نيست. مسئولين مي گويند چون پارسال جشنواره ملی زرشک و عناب در خراسان جنوبی برگزار شده است، امسال شاید جشنواره زعفران برگزار نشود. طبق قرار قدیم و معمول باید هر دو سال یکباراین جشنواره در قاین برگزار می شد اما چون سال قبل جشنواره ملی زرشک را در استان داشته ایم امسال فکر نمی کنم مجوز برگزاری جشنواره زعفران از وزارت کشور صادر شود چرا که جشنواره زرشک و زعفران قرار است با هم برگزار شود.»
رضا رزمی معاون جهاد کشاورزی قاین نیز در پاسخ به سوالی در مورد مدت زمان برنامه ریزی و مقدمات برگزاری جشنواره گفت:« معمولا از فروردین هر سال و حتی اسفند سال قبلش این ابلاغ صورت می گیرد تا برای برگزاری در آبان کارها انجام شود. اما تا این لحظه هیچ ابلاغی صورت نگرفته است.»
رزمی ادامه داد:«ابلاغ از طرف استانداری به فرمانداری و سپس از طریق فرمانداری به جهادکشاورزی صورت می گیرد.» حالا با اين وضعيت حرف آقای استاندار هم جامه عمل به خود نگرفته و شاید آقای قهرمان رشید تنها برای کاستن از اعتراضات مردم قاینات قول برپایی جشنواره را در سال جاری داده بود و بعید به نظر می رسد با زمان کم باقی مانده تا فصل برداشت زعفران، این جشنواره برنامه ریزی و اجرا گردد.
حال معلوم نیست در این گیرو دار کاغذ بازی ها و بوروکراسی اداری مصوبات، کشاورزان زعفران کار و زحمت کش قاینات چگونه به حق از دست رفته شان خواهند رسید؟! جشنواره ای که به گفته آقای رییس جمهور از خیلی ازجشنواره های مشابه آن و جشنواره های دیگر بهتر است. اما با این اقدامات خواسته یا ناخواسته این حق از مردم قاین گرفته شد وفرصتی بکر که می توانست قاینات را به جهان و تمام مردم ایران معرفی نماید از کف رفت. فرصتی که می توانست طلای سرخ قاین را به دنیا بشناساند.
درد بی درمان اعتبارات
نكته تاسف آور این که، دلایل و توجیهاتی که مسئولان شهرستان می آورند، بعضا در تقابل با هم قرار می گیرد. آن ها خیلی به فکر پیگیری برگزاری جشنواره طلای سرخ نیستند چرا که برگزاری آن را به دلیل نبود بودجه مستقل، بایستی از اصناف و بازاریان و کمک های این چنینی فراهم آورند و از طرفی برگزاری آن را زحمتی برای خود می دانند که دستاورد برجسته ای هم برایشان در پی ندارد. اما برگزاری منظم و با برنامه و همگام با تحقیق و پژوهش چنین جشنواره هایی می تواند دستاوردهای بزرگی به همراه داشته باشد. دعوت گسترده از رسانه ها نیز در بعد اطلاع رسانی و تبلیغیاتی اش هم فرصت مناسبی برای معرفی این محصول ارزشمند و شهرستان قاین فراهم می آورد و تا مدت ها می تواند نام قاینات را بر سر زبان ها و خروجی رسانه ها قرار دهد.
به هر حال یک سوال بی جواب می ماند که بي توجهي مسئولان خراسان جنوبي نسبت به برگزاري جشنواره ملي زعفران كه بازتاب دهنده زحمات دست هاي پينه بسته كشاورزان قاينات است را چگونه مي توان توجيه كرد؟!