
اگر جنبه تبليغاتي ورك شاپ به جنبه هنري و علمياش بچربد اين مسئله مشكلساز ميشود. متأسفانه اتفاقي كه در كشور ما ميافتد و به هر مناسبتي يك ورك شاپ برگزار ميشود، اين كار پسنديدهاي نيست. ورك شاپي كه يك كارگاه آموزشي است و جنبه علمي دارد، داريم آن را خرج يك برنامه تبليغاتي ميكنيم و اين غلط است و اگر اينگونه ادامه دهيم مطمئن باشيد كه به زودي با مشكل بزرگي روبهرو خواهيم شد چرا كه ورك شاپ تعريف خود را دارد و در جاي خود بايد برگزار شود.
بايد بدانيم كه در اين ورك شاپ ميخواهيم يك سري آثار خوب به دست بياوريم كه اينها مثلاً براي نمايشگاه و كار بزرگتري كه در دستور كارمان است، به كار برده و به نمايش دربيايد. ضمن آنكه برنامههايي كه احياناً در دانشگاهها از طريق برنامههاي آموزشي و سرفصل دروس به دانشجويان داده نميشود از طريق ورك شاپهاي آزاد، اساتيد بتوانند به دانشجويان منتقل كنند.
يعني بسياري از برنامهها يا در دانشگاهها اجازه ندارند روي آن كار كنند يا كسي اجازه نميدهد (مسئولان و وزارت علوم) كه اساتيد وارد اين مباحث شوند و به عنوان برنامه درسي از آن استفاده كنند. كارگاه آموزشي ميتواند اين دستاوردها را داشته باشد ، مقداري از كميت و تعدادش كم شود و به كيفيت افزوده شود. اگر قرار است ورك شاپ خوبي برگزار شود، افرادي كه قرار است دعوت شوند از قبل گزينش شوند و از طريق استادها معرفي شوند و از قبل حداقل يك الي دو جلسه براي آنها گذاشته شود تا بدانند روي چه چيزي قرار است كار شود؟ و مواد و متريال مورد استفاده چيست؟ و از ابتدا تا مرحله نهايي ما چه نتيجهاي قرار است بگيريم؟ در سالهاي گذشته در كشور ورك شاپهاي زيادي نداشتيم و كسي هم بحث آن را مطرح نميكرد اما در دهه اخير و به خصوص چند سال اخير تعداد ورك شاپ و كارگاههاي آموزشي نه فقط در حوزه تجسمي بلكه در رشتههاي ديگر خيلي زياد شده است. ورك شاپ در دانشگاهها تجسمي بوده ولي به اين شكل كه امروزه گسترده شده، نبوده و طوري كه امروز رواج غيرمنطقي داشته و تمام دستگاهها و سازمانها اقدام به برگزاري ورك شاپهاي آموزشي ميكنند در حالي كه در گذشته برگزاري به اين شكل گسترده نبود. البته شايد در دل اين تعدد برگزاري ورك شاپها يك حاصل مفيدي باشد و يك استعدادهايي پيدا شوند و هنرمندان جواني به جامعه هنري معرفي شوند و يك اتفاقاتي بيفتد و از اين كارگاهها حاصل خوبي به دست آوريم.
يك روش ديگر ورك شاپ هم وجود دارد و آن اين است كه استاد اقدام به كار ميكند، فرآيند توليد يك اثر هنري از ابتدا تا به انتها را به نمايش ميگذارد و بقيه دانشجويان و هنرمندان جوان، تماشا ميكنند و اين ميتواند به صورت زنده در قالب يك برنامه مثلاً ورك شاپ حرفهاي برگزار شود و اين در تمام دنيا رواج دارد و قبل از اينكه در كشور ما دانشجويان دعوت بشوند به حضور در ورك شاپ براي اجرا، ورك شاپهاي ما به اين صورت برگزار ميشد، در خاطرم هست كه براي آقاي قباد شيوا در دومين جشنواره جوان (جشنواره هنرمندان جوانان كشور كه وزارت ارشاد برگزار ميكند) در يكي از استانها ما پيشنهاد آن را داديم و برگزار شد، تصويربرداري و پخش ميشد و اين مربوط به ۲۰ سال پيش است و استقبال خوبي هم از آن شده به اين شكل برگزار ميشد و بقيه فقط تماشا ميكردند ولي الان دانشجويان، كار ميكنند و استادان نظارت ميكنند.
* كارشناس و مدرس نقاشي