محمد بروجردي: بعد از اجلاس استانبول ۲ صعود و فرود مواضع مقامات غربي و رسانهاي از يك تناوب برخوردار بود و تا برگزاري اجلاس بغداد متغيرهاي جديدي به آن اضافه شد:
۱- اعلام موضعگيري هيلاري كلينتون وزير خارجه امريكا مبني بر تلاش براي راهي قابل قبول براي همه.
۲- تلاش رژيم صهيونيستي براي خروج از انزوا در موضوع هستهاي ايران
۳- موضعگيري غيرمعمول ماكاروف رئيس ستاد ارتش روسيه و متعاقب آن دستور پوتين از كرملين
۴- تغيير نماينده فرانسه در گروه ۱+۵ و اعلام اهميت فرصت به مذاكرات
۵- موضعگيري مقامات غربي در G-۸ و بازگشت به ادبيات برد و باخت.
۶- برگزاري مذاكرات هيئت ايراني با آژانس انرژي بينالمللي در وين
۷- تصويب لايحه تشديد تحريم يك جانبه عليه ايران در سناي امريكا
۸- سفر آمانو به تهران و اشاره به نزديك شدن طرفين به تهيه ميني مداليته با آژانس
۹- اشاره روسيه به تهيه يك بسته پيشنهادي ۱+۵ و همچنين گزارش و طرح گروه تحقيق آكسفورد براي حل موضوع هستهاي ايران
همزمان با اين تحركات رايزني «تيم كاري باقري- اشميت» درباره تهيه چارچوب مذاكرات بغداد در تماس بودند.
در اين ميان غرب با پالسهاي رسانهاي و رايزنيهاي ديپلماتيك به دنبال تخمين زدن ميزان اراده و سطح انعطاف طرف ايراني بود و از تماسهاي خبري گرفته تا «ميانبرها»ي سياسي جهت تقويت مواضع خود و كسب نظر و «اهميت تعامل توأم با سنجش» اقداماتي را دنبال نمود كه با چشمان باز جمهوري اسلامي ايران روبهرو شد.
اجلاس داخلي ۱+۵ و تلاش براي رسيدن به يك «اجماع» در انتخاب يك طرح با رويكرد ثابت برگزار گرديد و بهرغم مثبت ارزيابي كردن فضاي تعامل دروني ۱+۵ امروز شاهد اظهارات متفاوتي پيرامون طرحهاي اعضاي ۱+۵ در موضوع هستهاي ايران هستيم.
اجلاس بغداد در «دارالضيافه و در منطقه سبز بغداد» بهرغم هواي غبارآلود بغداد به زعم رسانههاي غربي قرار است در يك «فضاي مثبت» برگزار شود.
اكنون بايد ديد آيا بغداد «تفاوت نظر در چارچوب طرحها» را پشت سر خواهد گذاشت يا اين «مقدمهاي جديد» است كه ميتواند «اعتبار نماينده خانم اشتون» را راستيآزمايي كند، زيرا به صورت طبيعي مسئوليت هماهنگي نظرات در ميان اعضاي ۱+۵ به عهده «تيم خانم اشتون» است.
البته جمهوري اسلامي ايران يك شنونده بزرگوار براي پيشبرد تفاهم خواهد بود و از ابتكارات مثبت بر اساس «فرصت برابر» همواره استقبال كرده است.
