براساس طرح پيشنهادي روسها، در ازاي هر گامي كه جمهوري اسلامي ايران در جهت شفافسازي برنامه هستهاي خود بردارد، جامعه جهاني نيز بايد بخشي از تحريمها عليه تهران را حذف كند.
در واقع به ازاي هر مرحله كه ايران نسبت به روشن كردن نكات مبهم برنامه اتمياش و برآورده ساختن تقاضاهاي بينالمللي اقدام كند، از سوي جامعه جهاني امتيازاتي را دريافت خواهد كرد. از جمله اين امتيازات ميتواند متوقف كردن برخي از تحريمهاي بينالمللي عليه جمهوري اسلامي باشد. در آن زمان طرح روسيه با استقبال مقامات امريكايي مواجه شد، اما بعدها مخالفتهايي با آن صورت گرفت.
در اين بين به رغم آنكه طرح گام به گام روسيه در مذاكرات استانبول ميان ايران و گروه ۱+۵ مطرح نشد، با اين حال مسكو اميدوار است كه اين طرح در مذاكرات آتي طرفين در بغداد مطرح شود. در شرايطي كه روسيه بنا به درخواست ايران، حداقل دو بار طرح خود را اصلاح كرده، به نظر ميرسد گروه ۱+۵ تمايل چنداني به مطرح شدن اين طرح ندارد.
۱- تحتالشعاع قرار گرفتن روابط ايران و تركيه به خاطر درگيريهاي سوريه موجب شده كه محل مذاكرات از استانبول به بغداد منتقل شود. علاوه بر اين به نظر ميرسد سرد شدن روابط ميان تهران و آنكارا، ايران را بيش از پيش به روسيه نزديك كرده است. به خصوص كه ايران، فعال شدن روسيه در جريان مذاكرات با گروه ۱+۵ را عاملي در جهت كاهش خطر به بنبست رسيدن احتمالي مذاكرات ميبيند.
۲- روسيه جديد در دوران پوتين با مطرح كردن طرح گام به گام قصد دارد همچنان در مذاكرات اتمي ايران با غرب به عنوان يك ميانجي عمل كند. چنين امري براي تعديل چهره دولت پوتين كه به ضديت با غرب مشهور است، امري ضروري ميباشد. روسيه با اشاره به طرح مذاكرات گام به گام حركت تدريجي در مسير بازگشت به شرايط سالهاي پيش را پيشنهاد ميكند. در عين حال به نظر ميرسد طرح گام به گام فاقد نقشهاي مشخص است و روسيه تنها قصد دارد با قرار گرفتن مابين ايران و غرب، به ايفاي نقش ميانجي بپردازد. از جمله نشانههاي در كار نبودن سندي مطالعه شده به عنوان طرح گام به گام روسيه، محدود بودن آن به يك پيشنهاد كلي و مبهم است كه هيچ جزئياتي از آن در دسترس نيست.
۳- به نظر ميرسد غرب همچنان ضمن تأكيد بر نقش مهم روسيه در مذاكرات اتمي، با اين حال از ميانجيگري مسكو حمايت به عمل نياورد. زيرا غرب از يكسو ترجيح ميدهد به صورت رودررو با ايران به توافق دست يابد و از سوي ديگر نميخواهد جايگاه روسيه در مسائل مهم جهاني بيش از پيش ارتقا يابد. به خصوص كه چنين امري در اوضاع آشفته خاورميانه، براي روسيه يك پيروزي ديپلماتيك مهم به حساب ميآيد.
به نظر ميرسد در شرايط فعلي، تنها يك ايده از اين طرح باقي مانده است كه مطابق با آن مذاكرات بايد به صورت گام به گام و مبتني بر راهبرد عمل متقابل صورت گيرند. اگرچه اين امر را هم ايران و هم اعضاي گروه ۱+۵ پذيرفتهاند، با اين حال چنين مسئلهاي به معناي پذيرفته شدن طرح روسيه نيست؛ چراكه اين طرح از يك ايده كلي بسيار فراتر رفته و در واقع گامهاي دو طرف را مشخص كرده بود، در حالي كه هماكنون ميان ايران و ۱+۵ هيچ مذاكرهاي درباره گامها نشده است. در واقع آنچه مورد استقبال قرار گرفته، «رهيافت گام به گام» در مذاكرات است كه هيچ ارتباطي با طرح گام به گام روسيه ندارد. از اين رو بسيار بعيد به نظر ميرسد كه نتيجه مذاكرات بغداد، شباهت چنداني به طرح لاوروف داشته باشد.
