به گزارش جوان، او حالا يكي از اميدهاي وزنهبرداري ايران براي كسب مدال المپيك در آوردگاه لندن ۲۰۱۲ است. نواب نصيرشلال قهرمان وزنهبرداري دسته ۱۰۵ كيلويي ايران هر چند در رقابتهاي آسيايي در عين ناباوري در حركات دوضرب و مجموع ناكام ماند اما همه اينها باعث نميشود كه نگاه اميدوارانه براي حضور در المپيك به او نداشته باشيم. گفتوگويي كوتاه از او درباره آنچه در قهرماني آسيا گذشت و آنچه براي المپيك در سر دارد، در پي ميآيد:
بعد از رقابتهاي قهرماني آسيا خيلي زود تمرينات را از سر گرفتيد؛ نياز به استراحت بيشتر نبود؟
فرصتي تا شروع المپيك باقي نمانده و بايد تمرينات ويژهاي كه از طرف سرمربي به ما داده شده را انجام دهيم. رشته وزنهبرداري با ديگر رشتهها فرق دارد چرا كه گرفتگي عضلات از مهمترين و شايعترين مواردي است كه پيش ميآيد ولي اگر تمرينات منظم و پياپي را داشته باشيم مطمئناً هيچگونه آسيبديدگي بهوجود نميآيد.
راستي چرا طلاي يك ضرب را راحت گرفتي ولي در دو ضرب ناكام بودي؟
شايد باورتان نشود ولي من به راحتي ۱۸۷ يك ضرب را بالاي سر بردم با توجه به اينكه حريف ازبكي هم خيلي خوب كار ميكرد، واقعاً نميدانم چه شد كه نتوانستم ۲۲۵ را در دو ضرب بالاي سر ببرم. حتي با وجود تكرار در حركت دوم و سوم باز هم نتوانستم پيروز شوم، اين در حالي بود كه چند روز قبل در اردو ۲۳۶ كيلوگرم را به راحتي بالاي سر برده بودم. خودم فكر ميكنم در آن لحظه تمركز لازم را نداشتم و به خاطر غرور و دست كم گرفتن حريفان نتوانستم پيروز شوم اما درس خوبي بود براي من تا در المپيك بتوانم پيروز شوم و مدال بگيرم.
فكر ميكني بتواني ركورد ۲۳۵ دو ضرب حسين توكلي را در المپيك بزني؟
خيلي دوست ندارم درباره ديگران صحبت كنم، آنچه برايم خيلي مهم است كسب مدال است و پس از آن حتماً براي جابهجايي ركورد روي تخته ميروم و در نظر دارم اگر مدالم قطعي شد وزنه بالاي ۲۳۵ كيلوگرم را انتخاب كنم اما اينها همه حرفهاي من است و بايد ديد آقاي باقري چه نظري دارند چون او حرف آخر را ميزند.
فكر ميكرديد در اين تورنمنت قهرمان شويد؟
بله، هرچند در ابتدا دنبال قهرماني نبوديم اما رقابت با تيم كره و ازبك باعث شد تا در مسابقات حالت رقابتي به وجود آيد البته آقاي باقري خيلي مواظب بود تا بچهها دچار مصدوميت نشوند كه خدا را شكر مصدوميتي به وجود نيامد و قهرمان هم شديم.
برگرديم به زماني كه ميخواستي حركت دو ضرب را شروع كني؛ چرا ۲۲۵ را انتخاب كردي. آيا اين وزنه انتخاب باقري بود؟
در طول تمرينات خيلي خوب كار ميكردم، حريف من با ۲۲۰ دو ضرب را شروع كرد و من آنقدر به خودم اعتماد داشتم كه ۲۲۵ را انتخاب كردم. بايد همين جا از آقاي باقري دفاع كنم چرا كه خيليها انتخاب وزنه را نادرست ميدانستند در صورتي كه من در تمرينات از ۲۲۵ شروع ميكردم و بالاتر ميرفتم. مقصر اصلي ناكامي در دو ضرب خودم هستم و خودم هم شكست را گردن ميگيرم و نميتوان سرمربي را مقصر دانست.
من گلهاي هم از افرادي دارم كه به اصطلاح كارشناس هستند هرچند كه من كارشناسي را كه وزنهبردار نبوده باشد كارشناس نميدانم. يك كارشناس وزنهبرداري اول بايد يك وزنهبردار بوده باشد تا خيلي از شرايط را بداند نه اينكه از پشت تلويزيون و بدون هيچگونه آگاهي فقط انتقاد كند.
چرا تيمملي وزنهبرداري در مسابقات آسيايي در سبكوزن خوب كار نكرد؟
ايران هم در سنگينوزن يك سر و گردن از حريفان بالاتر بوده است، البته ما در سبكوزن هم وزنهبرداران خوبي داريم؛ آقاي رضائيان و بهروزي كه من به شخصه وزنه زدن آقاي بهروزي را خيلي دوست دارم چون اعتماد به نفس خوبي دارد اما يكي از مهمترين مشكلات وزنهبردار سبكوزن، كم كردن وزن است كه در لحظه آخر كه روي باسكول ميخواهند بروند بدنشان ضعيف ميشود و معمولاً مهمترين ناكاميها به خاطر كم كردن وزن بدن است.
