شما تيمهاي امير قلعهنويي را ميپسنديد يا پرويز مظلومي را؟ اگر هوادار استقلال باشيد خواهيد گفت بر سر دو راهي قرار گرفتهايد و به فرصت احتياج داريد تا همه چيز را بسنجيد و بعد جواب بدهيد. اما اگر اين سؤال ريزتر شود و سبك فوتبال تيمهاي اين دو مربي به عنوان پرسش روبهرويتان قرار بگيرد شايد كار سادهتري داشته باشيد و راحتتر بتوانيد يكي از اين دو مربي را انتخاب كنيد. البته رسيدن به پاسخ اين سؤال اين روزها با اتفاقاتي كه در استقلال رخ ميدهد و آبيها برخلاف اول فصل حال خوشي ندارند سادهتر است.
رصد كردن سكوهاي آبي پس از يك شكست استقلال ميتواند آينه تمامنمايي باشد كه رأي به برتري يك مربي از بين مظلومي و قلعهنويي دهد. سكوهاي آبي پس از شكست تيمشان دو دسته ميشوند، يك گروه «امير قلعهنويي» را فرياد ميزنند و گروهي ديگر «پرويز مظلومي» را. با اين حال شعار گروهي از تماشاگران استقلال پس از بازي هفته گذشته برابر الجزيره قابل تأمل بود. آنها مظلومي را مربي ترسويي خطاب كردند كه جرأت ريسك كردن ندارد و تيمش را حتي در آزادي هم با يك تركيب تهاجمي به ميدان نميفرستد برخلاف امير قلعهنويي كه بازيهاي هجومي استقلال زمان او، نقل محافل بود.
البته نميتوان منكر تشويق جهتدار قلعهنويي و در مقابل تخريب مظلومي آن هم پس از يك شكست توسط برخي شد اما در بررسي سبك بازي استقلال زماني كه امير قلعهنويي روي نيمكت اين تيم مينشست و حالا كه پرويز مظلومي مينشيند ميتوان به نكات جالبي رسيد كه به همان شعار گروهي از استقلاليها و انتقاد آنها از احتياط بيش از حد مظلومي بازميگردد و شما به اين نتيجه ميرسيد كه شعار اين گروه از هواداران استقلال جهتدار نيست و نميشود آن را مشكوك دانست و جدي نگرفت.
***
تماشاگر امروزي، فوتبال تهاجمي را ميپسندد. سكوها دوست دارند از همان ابتداي شروع بازي تيم محبوبشان يكپارچه حمله باشد. ميخواهد تيم مقابل تيم بزرگي باشد يا كوچك مهم نيست، هواداري كه به ورزشگاه ميآيد بدون توجه به قدرت تيم مقابلش علاقه دارد تيمش هجومي بازي كند. فوتبال ايران هم از اين قاعده جدا نيست. در اين شرايط بديهي است مربيان با تفكرات هجومي هميشه در بالاترين قسمت ليست محبوبترينها قرار ميگيرند و مربياني با تاكتيكهاي تدافعي هوادار كمتري دارند.
در ليگ برتر مصطفي دنيزلي بهترين مثال براي مربياني است كه شاگردانش را با افكار هجومي روانه زمين ميكند و به همين خاطر هم او در پرسپوليس به محبوبيتي بينظير رسيده، بازگشت او به پرسپوليس و تبديل قرمزها به همان تيم ترسناك را هواداران پرسپوليس اين هفتهها مديون اين مربي ترك هستند كه احتياط در برنامههاي او جايي ندارد. در مقابل برانكو نمونهاي از مربياني بود كه احتياط و محافظهكاري در تيمهاي او حرف اول را ميزند. در تيمهاي برانكو فوتبال زيبا فداي نتيجه ميشود طوري كه بازيهاي تيم ملي زمان برانكو حرصآور بود.
مظلومي و قلعهنويي را هم ميشود در اين دو طيف قرار داد؛ مربياني كه يكي از آنها سالها مربي استقلال بوده و با دو قهرماني در ليگ برتر كه همراه آبيها كسب كرده محبوبيت زيادي دارد و ديگري هم در ليگ يازدهم دومين سال مربيگرياش در استقلال را پشت سر ميگذارد. اولي مربي محافظهكاري است اما در تيمهاي قلعهنويي احتياط جايي ندارد.
***
بازي هفته گذشته استقلال با الجزيره نمونهاي از افكار محتاطگونه پرويز مظلومي است كه باعث ميشود هوادران استقلال در پايان بازي او را ترسو بنامند. او روز قبل از بازي سوم آبيها در ليگ قهرمانان آسيا وعده يك فوتيال تهاجمي از سوي استقلال را به هواداران ميدهد و همه منتظر ميمانند تا در بازي با الجزيره كه در آزادي برگزار ميشود و يك بازي خانگي است مظلومي تيمش را با يك آرايش هجومي به ميدان بفرستد.
اما انتظارها بيفايده است و تركيب يازده نفره استقلال در اين بازي مانند آب سردي بر تن هواداران استقلال است. مظلومي در حالي كه خبر از تيم تهاجمي داده بود استقلال را در خانه تنها با يك مهاجم راهي ميدان ميكند تا پس از باخت استقلال نوك پيكان انتقادات مظلومي را نشانه برود كه چرا با يك تاكتيك تدافعي استقلال را چيده و نتيجه آن هم ميشود شكست استقلال كه خشم هواداران آبيها را برميانگيزد تا مربي تيمشان را ترسو بنامند. حتي صداي فتحاللهزاده هم درميآيد و مديرعامل استقلال به شدت از مظلومي انتقاد ميكند كه چرا جسارت را از استقلال گرفته است.
بازي با الجزيره آينه تفكرات مظلومي است؛ مربياي كه جرأت ريسك كردن ندارد و محافظهكار است. تيمهاي او بعد از زدن يك گل سير ميشوند و براي حفظ گل زدهشان به دفاع ميروند. فوتبال هجومي در برنامه او جايي ندارد تا حتي پس از ۴برد در دربي هم نتوانسته جاي محكمي بين هواداران استقلال پيدا كند و دليل آن را ميتوان در ترس و افكار محتاط مظلومي جست و جو كرد.
***
امير قلعهنويي نقطه مقابل پرويز مظلومي است و بابت همين هم هميشه بيشتر هواداران استقلال از نشستن او روي نيمكت تيمشان استقبال ميكنند. محافظهكاري در تفكرات قلعهنويي جايي ندارد و به عنوان يك مربي با افكار هجومي شناخته ميشود؛ مربياي كه تيمهاي او از گل زدن سير نميشوند و بازي تدافعي در تاكتيكهاي او جايي ندارد و شايد به همين خاطر است كه برخي هواداران استقلال پس از شكست آبيها نام او را فرياد ميزنند و دلشان براي تماشاي يك استقلال هجومي تنگ شده است.
حالا پاسخ سؤال ابتدا راحتتر است شما اگر فوتبال تهاجمي را ميپسنديد به طور حتم به امير رأي ميدهيد و اگر فقط از تيمتان نتيجه ميخواهيد طرف مظلومي را ميگيريد. اگر چه بايد گفت كفه ترازو به سمت قلعهنويي اين روزها سنگينتر است؛ روزهايي كه شعار «مربي ترسو نميخوايم» هواداران استقلال، مظلومي را نشانه رفته است.
