طي روزهاي گذشته جريان بسيار مشكوكي سعي در ناكارآمد جلوه دادن فدراسيون فوتبال و مديران آن دارد جرياني كه بسيار زيركانه سعي در آن دارد كه استقلال فدراسيون را به سخره گرفته و طوري وانمود كند كه مديران فدراسيون به ويژه رئيس آن نميتوانند اين استقلال را مديريت و براي فوتبال درآمدزايي كنند. اين مسئله را به وضوح ميتوان روي خروجي خبرگزاريهاي خاص و در صحبتهاي وزير ورزش و مسئولان وزارتخانه مشاهده كرد، مسئلهاي كه حتي از زبان برخي مخالفين فدراسيون فوتبال و مديران آن هم شنيده ميشود.
چهارشنبه گذشته وقتي وزير ورزش خبر صدور مجوز فعاليت علي كفاشيان در فدراسيون فوتبال از سوي دولت را اعلام كرد و گفت كه «كفاشيان ميتواند براي چهار سال ديگر رئيس فدراسيون فوتبال باشد.» نفس راحتي كشيديم، راحت از اين باب كه ديگر خطري متوجه فوتبال ملي و باشگاهي نيست و تعليقي هم در كار نخواهد بود اما وقتي صبح شنبه جناب وزير در چرخشي ۱۸۰ درجهاي اعلام كرد «اين حكم يك ساله است و مجمع عمومي فدراسيون هم بايد فكري به حال خودش بكند» آن وقت بود كه دوباره نگرانيهايمان شروع شد.
وزارت ورزش كه در نشاندن گزينه مورد نظر خود روي صندلي فدراسيون شكست تلخي از مجمع عمومي خورد حالا ميخواهد با خالي كردن پشت فدراسيون به بهانه اينكه فوتبال مستقل است و خود بايد درآمدزايي كند عرصه را چنان بر رئيس و مديران فوتبال تنگ ميكند تا ناچار به استعفا شوند.
قبلاً هم در يادداشتهاي مختلف اين مسئله را عنوان كرديم و حتي به قلم يكي از دوستان از قول كفاشيان بعد از انتخاب دوباره در مجمع عمومي فدراسيون نوشتيم كه گفته بود: «حالا بايد دنبال پول بدويم» و حالا اين اتفاق تلخ خيلي زود در حال رقم خوردن است.
تفكر اينكه وزارت ورزش و دولت دست از سر فوتبال برميدارد، تفكري كاملاً اشتباه و سادهلوحانه است البته وزارتنشينان شعار استقلال فوتبال را سرميدهند اما فوتبالي كه خودشان براي آن رئيس انتخاب كند نه اهالي فوتبال و مجمع عمومي آن.
اين روزهاي كفاشيان در حالي به سوءمديريت در درآمدزايي و حفظ استقلال فدراسيون متهم ميشود كه خود اين مسائل را پيشبيني كرده بود اما شايد تصور اين را نداشت كه اين مجمع اينقدر زود و آن هم با تمام قوا و قدرت رسانهاي آغاز شود.
فوتبال در كشور ما دولتي است، همين حالا بودجه تيمهاي بزرگ پايتخت و اكثر تيمهاي ديگر و بودجه تيمهاي ملي در ردههاي مختلف به وسيله دولت تأمين ميشود اين مسئلهاي نيست كه بتوان روي آن چشم بست و البته به همين خاطر است كه دولت بر نميتابد كه فوتبال از بدنه آن جدا شود، هرچند كه اين علاقه به تعليق و از بين رفتن فوتبال منجر شود.
شيطنتهاي رسانهاي و مصاحبههاي متعددي كه اين روزها از سوي برخي چهرهها انجام ميشود نشان از اين دارد كه وزارت ورزش بهرغم اينكه مجبور شده به خواسته مجمع عمومي فدراسيون فوتبال تن در دهد اما هنوز نتوانسته اين شكست را هضم كند و هنوز در صدد انتقام از فوتبال و نشاندن گزينه مورد نظر خود روي صندلي رياست فدراسيون است. كفاشيان ميگويد: فوتبال سال سختي را پيشرو دارد، رئيس فدراسيون فوتبال از سختي راهيابي به جام جهاني و از سختيهاي داخل مستطيل سبز ميگويد اما ميتوان از لابهلاي صحبتهايش فهميد كه سختيهاي پيش راه او از همين حالا و مدتها قبل از آنكه تيمملي آماده رويارويي با حريفان شود آغاز شده است. تنها ميتوان براي رئيس فدراسيون فوتبال آرزوي موفقيت كرد. موفقيت در مبارزهاي كه حريف اصلي او در آن نه رقباي خارجي كه وزارت ورزش و آنهايي هستند كه دل به كسب صندلي او در فدراسيون فوتبال خوش كردهاند.
