در دوازدهم جولاي ۱۹۹۸ يك ستاره متولد شد. دقايقي بعد از زدن ۲ گل به تيم ملي برزيل و رساندن فرانسه به عنوان قهرماني جهان، زينالدين زيدان در مركز توجهها قرار داشت و شماره ۱۰ استثنايي فرانسويها با آن چهره دلنشينش در جشن قهرماني آبيها شركت كرد.
اين فوتباليست متواضع، كمحاشيه و بينظير با رگ و ريشه الجزايري بعدها به سمبل موفقيت در فرهنگ چندمليتي فرانسه شد و قهرمان ملي كشورش لقب گرفت. در ۲۶ سالگي اين بازيكن بااستعداد متولد مارسي به جايگاهي خاص در ميان مردم كشورش رسيد و بازي بينقصي كه در برابر برزيل انجام داد و نخستين و تنها قهرماني آبيها را در جام جهاني رقم زد، به فولكلور فوتبالي مردم راه يافت. البته اگر بخواهيم واقعيت را بگوييم نمايش او در اين تورنمنت يكسان نبود و به خاطر اخراج در بازي دوم تيمش مقابل عربستان سعودي دو جلسه محروم شد.
دو سال بعد داستان ديگري شكل گرفت. در بلژيك و هلند، زيدان چنان بر جام ملتهاي اروپاي ۲۰۰۰ سلطه داشت كه بعد از جام جهاني ۱۹۸۶ و غلبه ديگو مارادونا ديگر كسي چنين چيزي را به ياد نميآورد. از بازي اول مقابل دانمارك تا فينال برابر ايتاليا، زيزو تك ستاره خروسها بود كه با ضربات هوشمندانهاش به توپ، دريبلهاي منحصر به فرد، ديد عالي و اداره ميدان جاي هيچ عكسالعملي را براي حريفان باقي نميگذاشت.
مدير فعلي فوتبال رئال مادريد در گفت و گو با سايت يوفا آن روزها را به ياد آورد:«به خودم اعتماد داشتم، ميدانستم از عهده كاري كه ميكنم، بر ميآيم. هميشه گفتم سال ۲۰۰۰ يكي از بهترين سالهاي دوران بازي من بود و هر كاري ميخواستم در زمين ميكردم.»
كلاس فرانسه ۲۰۰۰ بر پايه تواناييها و قابليتهاي جواناني مثل تيري آنري، پاتريك ويرا و نيكلا آنلكا و البته تجربه بيبديل نفراتي مثل مارسل دسايي، لوران بلان و ديديه دشان شكل گرفت اما موفقيت بدون زيدان فاصله زيادي با آنها داشت. خودش توضيح ميدهد:«به اعتماد به نفس بالايي رسيده بوديم اما براي خود من قهرماني در يورو سختتر از جام جهاني است. چون در جام ملتها همه تيمها بزرگ هستند. در جام جهاني شما فرصت داريد كه با تورنمنت منطبق شويد اما در يورو جايي براي حتي يك اشتباه هم نيست.»
قرعه فرانسه را در كنار دانمارك، جمهوري چك و هلند قرار داد. زيدان درباره اين گروه ميگويد:«گروه واقعاً سختي بود اما به نظرم مشكلي در آن نداشتيم و فكر ميكرديم كه ميتوانيم راه صعود خود را از آن پيدا كنيم.» اين دقيقاً همان كاري بود كه فرانسه كرد، دانمارك را با سه گل و چكها را يك- ۲ شكست دادند:«خوب يادم هست كه برابر دانمارك اجازه نداديم هيچ كاري بكنند. تيم بازي خيلي خوبي انجام داد و تيري آنري عالي بود، كار خودمان را كرديم.»
بعد از استراحت در بازي آخر مرحله گروهي كه فرانسه ۲- ۳ به هلند باخت، فرانسه بهترين بازي خود را تا آن مرحله در برابر اسپانيا و در يك چهارم نهايي انجام داد. زيدان كه ضربه ايستگاهي تماشايياش قفل بازي را در دقيقه ۳۲ شكست، ميگويد:«فكر ميكنم تورنمنت واقعي از همان جا شروع شد. بازيهاي مرحله گروهي سخت بود اما هيچ وقت مثل بازي با اسپانيا محك جدي نخورديم.» گايزكا منديتا شش دقيقه بعد گل مساوي را از روي نقطه پنالتي زد و شش دقيقه بعد يوري ژوركائف با يك ضربه ديدني گل برتري فرانسه را به ثمر رساند:«از آن موقع بود كه باور كرديم ميتوانيم به دستاوردي بزرگ برسيم.»
بازي نيمه نهايي يك اتفاق جالب بود. زيدان كه از بچگي طرفدار المپيك مارسي بود وقتي ميشل پلاتيني تيم ملي فرانسه را به پيروزي در نيمه نهايي جام ملتهاي اروپاي ۱۹۸۴ مقابل پرتغال هدايت كرد در ولودروم بازي را تماشا ميكرد. اين تجربه برايش فوق العاده بود نه فقط به اين خاطر كه بازي در جشن تولد ۱۲ سالگياش اتفاق افتاد و خودش ۱۶ سال بعد برابر همان حريف همان نقش را ايفا كرد اما اين بار در بروكسل:«عادت داشتم قبل از بازي رختكن را ترك كنم و مدتي با توپ تنها باشم. پيش از آن مسابقه با خودم گفتم واي ۱۶ سال قبل من در ولودروم بودم و ديدم فرانسه پرتغال را برد، حالا ميتوانم همان كاري را بكنم كه آن موقع آنها انجام دادند.»
زيدان جانشين خوبي براي پلاتيني بود، او بينظير بود و حملات فرانسه را يكي پس از ديگري طراحي ميكرد. نونو گومژ گل اول بازي را زد و آنري گل تساوي را. اما لحظه حياتي سه دقيقه قبل از پايان وقت اضافه دوم رسيد: شوت سيلوين ويلتورد به دست آبل ژاوير خورد و پنالتي اعلام شد. پرتغاليها اعتراض ميكردند و بر استرس بازي ميافزودند. اما يك نفر كاملاً آرام بود. زيدان به ياد ميآورد:«بين صحنه هند و زدن پنالتي فاصله كوتاهي پيش آمد. فرصت پيدا كردم كه نفس عميق بكشم و خودم را آماده كنم. ميدانستم اگر گل بشود در فيناليم- به خاطر قانون گل طلايي- . به خودم شك نكردم، ميدانستم از توپ چه ميخواهم و همين كار را كردم.» توپ او به گوشه بالاي دروازه رفت.
فرانسه در فينال روتردام با گل ماركو دلوكيو در دقيقه ۵۵ باز هم عقب افتاد. زيدان خوب يادش هست كه «خيلي تلاش كرديم كه بازي را مساوي كنيم» انتظار آنها به درازا كشيد و در آخرين ثانيههاي دقيقه چهارم وقتهاي تلف شده سيلوين ويلتورد كار خودش را كرد. زيدان از زمان باقي مانده تا شروع وقتهاي اضافه ميگويد:«به خودمان گفتيم حالا كه مساوي كرديم حتماً برنده ميشويم. در وقت اضافه انگار فقط يك تيم در زمين بود.» و همين طور هم شد و با گل ديويد ترزگه طلاييترين نسل فوتبال فرانسه به دومين جام ارزشمند خود رسيد. بر خلاف فينال جامهاي جهاني ۱۹۹۸ و ۲۰۰۶ زيدان در اين بازي گل نزد اما نبوغ فوتبالياش در طول اين تورنمنت هرگز فراموش نخواهد شد.
