جام جهاني ميتواند بيرحم باشد. مهم نيست كه يك تيم چقدر خوب در آن كار ميكند. حتماً لازم نيست كه يك بازي بد يا يك نيمه بد داشته باشي تا حذف شوي، چند دقيقه بد كافي است و اين چيزي است كه برزيل خيلي خوب ميداند.
بازيهاي تيم ملي اين كشور در جام جهاني گذشته در آفريقاي جنوبي شايد به مذاق همه خوش نميآمد اما نتايج دو سال منتهي به جام جهاني عالي بود و در پايان نيمه اول بازي با هلند در يك چهارم نهايي هم كمتر كسي عليه اين تيم رأي ميداد. اما در عرض چند دقيقه پيروزي صفر-يك به باخت يك-۲ مبدل شد و هواپيماي بازگشت برزيل به خانه استارت زد.
البته اين باخت هيچ شباهتي به سال ۱۹۵۰ نداشت كه برزيل براي اولين بار ميزبان جام جهاني بود و ميخواست نخستين قهرماني اش را در جشن بگيرد. براي رسيدن به جام در ورزشگاه تازه تأسيس ماراكانا در ريودوژانيرو، فقط كافي بود در بازي آخر مقابل اروگوئه يك مساوي بگيرد.
تنها باري بود كه در تاريخ جام جهاني ۴ تيم آخر به يك ميني ليگ رفتند. تيم هجومي برزيل سوئد را يك-۷ و اسپانيا را يك-۶ شكست داد. تيم فلاويو كاستا پيش افتاد اما بعد فاجعه رخ داد و در عرض چند دقيقه با هنرنمايي بال راست اروگوئه دو گل خوردند و قهرماني از دست رفت، به همين سادگي.
مربي برزيل در جام جهاني ۲۰۱۴ ميتواند كاري بكند كه اوضاع را تغيير دهد. در سال ۱۹۵۰ تعويض وجود نداشت و اگر كاستا ميتوانست كاري بكند سعي ميكرد حفره ايجادشده در سمت چپ دفاعي خود را پر كند. اما مربي حال حاضر برزيل بايد فشارهايي را تحمل كند كه براي كاستا بيمعني بود، مثل رسانههاي ۲۴ ساعته و ۲۰۰ ميليون برزيلي كه از كشورشان قهرماني ميخواهند-تقريباً ۴ برابر جمعيت در زمان اولين ميزباني برزيل- به علاوه غلبه بر ارواح سال ۱۹۵۰ و جنبه روانياش چون ميگويند صاعقه هميشه دو بار رخ ميدهد.
اين كاري است كه سن آدم را چندين سال پيرتر نشان ميدهد. مانو منزس آرامش بينظيري دارد اما شادي كه پس از پيروزي يك-۲ برابر بوسني در بازي دوستانه هفته گذشته از خودش نشان داد، حاكي از اضطراب بالايش بود. او ميداند كه مربي تيم ملي برزيل تا آخر عمر سيبل همه فوتبالدوستهاي اين كشور است و بردن بازيها حتي دوستانه و برابر تيمهاي كوچك بهترين سپري است كه ميتواند داشته باشد.
با وجود اين برد شايد مراجعه به يك متخصص قلب در دستور كارش باشد و يكي از چيزهايي كه سخت فكرش را مشغول كرده داويد لوييز دفاع وسط چلسي است.
او در كنار تياگو سيلوا از ميلان به نظر زوجي رويايي ميرسد. او توپ را خيلي خوب از دفاع بيرون ميكشد و ميتواند و مايل است در كارهاي هجومي مشاركت كند و در يك سوم دفاعي حريف جولان بدهد كه در برابر حريفان محتاطي كه احتمالاً برزيل حداقل در بازيهاي ابتدايي خود با آنها روبهرو ميشود، خيلي كارساز است.
مشكل بخش دفاعي وظايف اوست، همانطوري كه در چلسي مشخص شده داويد لوييز ماهيتاً يك مدافع نيست و بازي او در برابر بوسني واقعاً نگرانكننده بود و گلي كه برزيل خورد بيشتر به خاطر تقصير او و البته كمي هم ژوليو سزار دروازهبان اينتر بود. خطر با پاس عرضي او شروع شد و مشكل از آنجا پديد آمد كه وداد ايبيشويچ حضور مؤثري داشت. لوييز گاهي بيمحابا تكل ميزند و خودش را بيجهت زمين مياندازد اما براي جبران اشتباهش فقط مهاجم حريف را مشايعت كرد و شاهد ضربه او به دروازه از پشت سر بود.
منزس در كنفرانس خبري گفت كه درباره اين اشتباهات با مدافع تيمش صحبت كرده ضمن اينكه از سطح بازي هميشگياش پايين تر بود. اما واقعيت اين است كه تصميمات دفاعي اشتباه مدافع چلسي دارد شكل يك روند را پيدا ميكند.
منزس حدود يك سال پيش و بعد از اشتباهي مشابه مقابل كريم بنزما فكر كرد لوييز را كنار بگذارد. لوسيوي باتجربه به عنوان راه حل كوتاه مدت انتخاب شد، شايد دفعه بعد نتوان به راحتي از كنار نام دده از واسكودوگاما عبور كرد. اما در زمان آزمون واقعي جام جهاني آيا ميتوان به لوييز اعتماد كرد؟
منزش بايد فكري هم به حال دروازه تيمش بكند، سزار بايد ضربه ايبيشويچ را دفع ميكرد، همين اشتباه باعث گل اكوادور در كوپاآمهريكاي تابستان امسال شد. دروازهبان اينترميلان سالها در برزيل حرف اول را زده و بارها تيم ملي كشورش را نجات داده مثل تساوي يك-يك با اكوادور در ارتفاع بالاي كوييتو يا پيروزي صفر-۴ در زمين اروگوئه در مقدماتي جام جهاني كه شايد اگر ۲ دروازهبان ديگر برزيل بودند هر دو بازي را ميباختند.
اما به نظر ميرسد حباب شكست ناپذيري تركيده باشد، او بيجهت از دروازه خارج شد و هلند گل مساوي را در بازي جام جهاني زد. آن اعتماد به نفسي كه در دروازهبان ضروري است و در تصميمگيريها خودنمايي ميكند، از آن موقع در او ديده نشده. كمتر موقعيتي در كره زمين پيدا ميشود كه بهاندازه دروازهبان برزيل در جام جهاني فشار رويش باشد، شايد نتواند كار زيادي بكند، شايد فرصت فوق العادهاي پيش نيايد اما بعضي وقتها يك كار كوچك در زندگي صدها ميليون نفر تأثير دارد. باربوسا دروازهبان جام جهاني ۱۹۵۰ هيچ وقت به خاطر تقصيرش روي گل دوم اروگوئه بخشيده نشد و به همين خاطر دروازهبان برزيل در جام جهاني بايد بينهايت از نظر رواني قدرتمند باشد. آيا اين يك مرحله گذار است يا آسيبهايش به جام جهاني كشيده ميشود؟ و اين سؤالي است كه جواب آن فقط بر عهده منزس است.
