بيترديد در كشوري كه اسلام گفتمان اصلي آن محسوب ميشود و اين دين مبين در تمامي شئون آن متجلي است، انتظار ميرود رقابتهاي انتخاباتي هم در چارچوب همين گفتمان برگزار شوند. رقابتي كه ميتوان آن را رقابت اصولگرايانه ناميد و فارغ از هرگونه توطئه و خدعه و نيرنگ عليه طرف مقابل است اما به راستي بايستههاي يك رقابت اصولگرايانه چيست؟
بيترديد مهمترين بايسته، پيشه كردن تقواي انتخاباتي است. به اين معني كه كانديداها نبايد به هيچ وجه به تخريب يكديگر مبادرت ورزند و در هر شرايطي تنها به نقاط قوت خود تكيه و توانمندي و برنامههاي خود را در پيشگاه مردم به رأي گذارند. بايد توجه داشت در گفتمان و منش رفتاري اسلام كه خط اول اصولگرايي است، كانديداها در انتخابات به اثبات خويش ميپردازند و نه نفي حريف، خصوصاً اگر اين نفي كردن حريف، به گونهاي باشد كه كار را به تخريب يا دروغ و تهمت برساند. نكته ديگر آنكه بايد از دادن وعدههايي كه امكان عقلي و عملي تحقق آن وجود ندارد، پرهيز كنند و با دادن وعدههاي توخالي موجبات نااميدي بعدي مردم را فراهم نكنند. كانديداها در هنگام بيان برنامههاي انتخاباتي خويش بايد توجه كنند كه از بياطلاعي مردم در مورد وظايف و اختيارات يك نماينده مجلس سوءاستفاده نكرده و وعدههايي را ندهند كه انجام آن به هيچ وجه در حيطه اختيارات شان نيست.
توجه به بحث مالي تبليغات انتخاباتي نيز از ديگر وجوه يك رقابت سالم اصولگرايانه است. عدم استفاده از بيتالمال در تبليغات و جلوگيري از ريخت و پاشهاي بيدليل در ستادهاي انتخاباتي – هرچند كه از مال حلال هم باشد- بايد سرلوحه رقابت انتخاباتي اصولگرايان باشد. نكته ديگر در اين زمينه آنكه ممكن است برخي كانديداها براي تامين هزينههاي انتخاباتي خود، از اموال شخصي برخي صاحبان ثروت سود برند و از خود رضايت خاطر هم داشته باشند كه از بيتالمال سود نبردهايم اما توجه ندارند كه اولاً شايد منبع تأمين مالي شان سالم نباشد. ثانياً ممكن است آن صاحب ثروت بعداً در ازاي كمك مالي، خواستهاي غيرقانوني داشته باشد كه كانديداي موردنظر به دليل احساس ديني كه ميكند، مجبور شود به آن خواسته تن دهد.
ديگر بايسته رقابت اصولگرايانه در واقع نه در حين برگزاري كه پس از پايان انتخابات لازم است مورد توجه قرار گيرد و آن هم پرهيز از جرزنيهاي انتخاباتي در صورت شكست در انتخابات و پذيرش شكست است. بيترديد گروهي در انتخابات پيروز ميشوند و به خانه ملت راه پيدا ميكنند و گروهي نيز از توفيق خدمت بازميمانند. لازمه رقابت اصولگرايانه پذيرش شكست و حتي تبريك به رقيب است كه اساساً مدل رقابت در چارچوب اسلام و اصولگرايي واقعي همين است. بديهي است كه اگر كسي اعتراضي هم به نتايج اعلام شده داشته باشد، راهكارهاي قانوني براي آن درنظر گرفته شده است و نيازي به قانونشكني يا تخريب رأيآوردگان يا كشاندن پاي مردم به خيابانها نيست.
