اينبار يك شركت خودروساز تصميم دارد با آغاز طرح جايگزيني خودروهاي نو با دست دوم و تخصيص وام، در ماههاي پاياني سال خودروهاي توليدي خود را بفروشد. روز گذشته معاون بازرگاني اين شركت با اعلام اين خبر گفت كه قرار است اين شركت خودروي دست دوم را مجدداً تعميرات اساسي كرده و آن را با گارانتي يكساله در سطح نمايندگيها جهت فروش عرضه كند. در خصوص عرضه مجدد خودروهاي دستدوم و بازسازي شده به بازار نكاتي قابل ذكر است:
۱- در همه جاي دنيا خودروسازان به منظور بازاريابي و فروش خودروهاي خود خودروهاي دست دوم را تحويل گرفته و با شرايط ويژه خودروي نو به صاحبان آنها تحويل ميدهند، اما آن خودروهاي دست دوم راهي قبرستانهاي خودرو ميشوند، نه اينكه مجدداً بازسازي و تعمير شوند و در سطح نمايندگيهاي خودروسازان به بازار عرضه شوند، اما شركت مذكور با اجراي اين طرح بر طبل بيكيفيتي خودرو ميكوبد و با عرضه مجدد به بازار موجب كاهش كيفيت بيش از پيش خودروهاي توليد داخل ميشود.
۲- سالهاست كه ستاد مديريت حمل و نقل سوخت تلاش ميكند به منظور صرفهجويي در مصرف بنزين، صاحبان خودروهاي فرسوده را با شرايط ويژه تشويق كند تا با اسقاط خودروي قديميشان و تحويل خودروي صفر به كاهش آلودگي و مصرف بنزين كمك كنند، اما با عرضه مجدد خودروهاي دست دوم طرح ملي ستاد مديريت حمل و نقل سوخت زير سؤال ميرود، البته اگر اين شركت مدعي ايجاد تعميرات اساسي در موتور اين خودروها باشد، قطعاً هزينه بالايي را بايد تقبل كند كه اصلاً مقرون به صرفه نيست.
۳- اگر يك شركت خودروسازي توانايي و فرصت بازسازي كامل مانند تيونينگ را دارد چرا خدمات پس از فروش خود را تقويت نميكند تا خريداران را از طريق خدمات بهتر و بيشتر ترغيب به خريد خودروهاي خود كند.
۴- هر چند رئيس انجمن خودروسازان معتقد است كه ايرانيان فرهنگ استفاده درست از خودرو را ندارند و از اين طرح حمايت ميكند و اجراي آن را در راستاي استفاده بهينه از امكانات عنوان ميكند، اما در شرايطي كه مصرفكنندگان ايراني از كيفيت خودروهاي صفر رضايت ندارند، آيا از خودروهاي دست دوم به اصطلاح بازسازي شده در بازار استقبال ميكنند؟ آيا متوسط عمر خودروهاي ايراني بيشتر است يا خودروهاي كشورهاي توسعه يافته و صاحب صنعت خودرو؟!
خودروسازان به جاي اينكه به فكر ارتقاي كيفيت خودروها و كاهش مصرف سوخت باشند يا با طراحي پلتفرمهاي جديد از وابستگي به خودروسازان خارجي و مونتاژ خودروهاي چندين دهه گذشته خارجيها بينياز شوند، با صرف هزينههاي اضافي خودروهاي دستدوم را مجدداً با اندكي تعميرات به بازار عرضه ميكنند، واقعاً بازسازي خودروهاي دست دوم براساس كدام منطق اقتصادي است؟
