اين آثار به افتخار برگزاري دومين جشنواره جهاني هنر مقاومت در اين فضا گرد هم آمدهاند و تا ۳۰ آذرماه بر ديوار نگارخانههاي نامبرده باقي ميمانند. با اين حال به نظر ميرسد جشنواره مذكور برخلاف ساير جشنوارههاي فرهنگي- هنري اعم از سينما و تئاتر و موسيقي، به خاطر عدم تبليغات و اطلاعرساني مناسب از طريق رسانهها، فضاهاي شهري و ساير نهادهاي خبررسان، در سكوت خبري و بيشور و حال لازم در حال برگزاري است.
وقتي در يكي از نخستين روزهاي برگزاري قدم به موزه هنرهاي معاصر فلسطين گذاشتيم، با آثار بيشماري مواجه شديم. فضاي اين جشنواره بهترين مكان براي آموزش بصري و شعور هنري دانشجويان است تا با مشاهده كارهاي برگزيده و اساتيد داخلي و خارجي، از ضعفها و كاستيهاي كار خود آگاه شوند؛ اتفاقي كه در جشنواره دوره دوم هنر مقاومت نيفتاده است.
با ورود به تالار، يكي از بهترين آثار حاضر در جشنواره رخ نمايي ميكند. تنديسهاي فايبرگلاس «هفت شهيد» اثر زهره سمندوك كه هفت گل لاله بزرگ نصب شده روي استوانهاند. اغلب شركتكنندگان در شاخه نقاشي اثر ارائه كردهاند و نقاشيها از كليشههاي هميشگي ژانر دفاع مقدس پيروي ميكنند.
در همه آنها نمادهايي از خون، ايثار، شهادت، چفيه، سنگ، ظلم و جنگ به چشم ميخورد. تابلوها در ابعاد بزرگ، شانه به شانه هم نمايانگر برداشتهاي ذهني هنرمندان از تعبير مقاومت هستند، با اين حال ميتوان در لابهلاي آنها، معدود آثاري از مجسمهسازي تابلوهاي چوبي، كاريكاتور و هنرهاي مفهومي هم تشخيص داد. به تدريج دانشجويان جواني به تماشاي آثار ميآيند. نظر يكي از بازديدكنندهها را كه ميپرسيم، ميگويد: «در ميان كارهايي كه ديدم، چند كار خوب هم بود، ولي بيشتر كارها مثل عكس و بدون كليشه بود! من كارهاي مفهومي و انتزاعيتر را ميپسندم.»
اين جوان تماشاگر كه خود فارغالتحصيل رشته نقاشي است، از طريق دوستانش از برگزاري جشنواره مطلع شده و به توصيه او براي بازديد آمده، وي معتقد است. «برپايي چنين جشنوارههايي بايد تأثير و فايدهاي داشته باشد. نبايد صرف اينكه فقط جشنواره راه انداختهاند، روايتي سطحي از هنر مقاومت انجام شود. حتي براي كشاندن مخاطبان عموميتر و علاقهمند كردن آنها، بايد اطلاعرساني بيشتري صورت بگيرد.»
دومين جشنواره جهاني مقاومت در حالي به كار خود ادامه ميدهد كه آثار بينالمللي راه يافته به آن بسيار كمتر از كارهاي داخلي هستند. نقاشي و مجسمههايي از لبنان، بحرين و سوريه برخي از اين آثارند. متأسفانه در نحوه برگزاري جشنواره هم كيفيت لازم و شايسته لحاظ نشده و برخي از آثار فاقد شناسنامه و نام و نشان در كنارشان هستند. بيشترين حجم نقاشيها و آثار ديگر را هنرمندان ايراني به جشنواره رساندهاند. در حالي كه بنا به شنيدههاي موثق بيش از يك ميليارد تومان هزينه براي برپايي اين جشنواره صرف شده، به نظر نميآيد خروجي آن دستكم به لحاظ معنوي ارزشي در حد و اندازه اين رقم داشته باشد، شايد بهتر بود با دعوت از خانوادههاي شهدا، بسيجيان و رزمندگان، چنين جشنوارهاي را كمي پربارتر برگزار كرد، بلكه ميل و رغبت عمومي نيز به شركت در چنين نمايشگاههايي براي مردم و مخاطبان عام شكل بگيرد.
از مهمترين و مطلوبترين آثاري كه در موزه هنري معاصر فلسطين در معرض تماشاي علاقهمندان به هنر مقاومت بود، ميتوان به «با موج نور» اثر اصغر كفشچيانمقدم اشاره كرد؛ يك سنگر بزرگ ساخته شده از گونيها و آينههاي بسيار با نورپردازي سبز و كاسهاي آب در دل سنگر و همچنين آثار ذوالجناح (مجسمه برنز – آذر شيخ بهاالدينزاده)، علقمه (تابلوي رنگ روغن – حسن روحالاميني)، مجسمه بدون عنوان (فايبرگلاس – كيهان خليليفرد) و سرو نقرهاي (چوب و استيل – سارا راهانجام) از ديگر كارهاي ديدني بودند. دومين جشنواره جهاني هنر مقاومت به همت بنياد فرهنگي روايت و انجمن هنرهاي تجسمي انقلاب و دفاع مقدس از ۳۰ آبان كار خود را آغاز كرده و تا ۳۰ آذرماه ادامه خواهد داشت. براي كسب اطلاعات بيشتر ميتوانيد به نشاني الكترونيكي Resisteart.ir مراجعه نماييد.
