
با وجود ممنوعيت استفاده از مواد آزبستي، باز هم اين مواد در توليد برخي از لوازم ساختماني و خودرويي به كار گرفته ميشود و مسئولان فقط به هشدارهاي رسانهاي اكتفا ميكنند و آزبست به عنوان قاتل پنهان همچنان قرباني خود را شكار ميكند.
استفاده از مواد آزبستي سالهاست كه به عنوان مواد خطرناك از سوي كارشناسان علامت هشدار قرمز را دريافت كرده است و بنابر گفته محمد جواد محمديزاده، رئيس سازمان محيط زيست، در پي ممنوعيت استفاده از آزبست ماده جايگزين براي توليدكنندگان و صنايع كشور معرفي شده و به ميزان كافي هم اين مواد در اختيار مصرفكنندگان قرار گرفته است، اما اينكه چرا از اين مواد جايگزين استفاده نميشود، همچنان بيپاسخ مانده است!
هر چند هشدارهاي اعلام شده از سوي مسئولان ميزان خطرناك بودن مواد آزبستي را نشان ميدهد، اما هيچ گاه مسئولان ذي ربط ميزان دقيق اين ماده سمي را در هوا به صورت دقيق اندازهگيري نكرده و اعلام نكردهاند تا شهروندان بدانند كه به جاي اكسيژن، مواد سرطانزا را در كنار ساير مواد آلوده و آلاينده هوا تنفس ميكنند!
هر روز بر تعداد خودروها افزوده ميشود و با وجود مؤسسه استاندارد، سازمان حفاظت از محيط زيست، وزارت بهداشت و ساير دستگاهها متولي سلامت باز هم بايد مواد ممنوعه را در هوا آلوده تهران تنفس كنيم.
سود براي اقليت، ضرر براي اكثريت! اما چرا مسئولان و مدعيالعموم در اين موارد سكوت اختيار كرده است؟ اگر چنين مواد مخربي مصرف ميشود و مسئولان هشدار ميدهند پس چرا برخورد نميشود و متخلفان تحت پيگرد قرار نميگيرند تا اين اقدام هشداري باشد براي ساير آلودهكنندگان. گويا در كشور ما اينگونه مسائل هميشه در محدوده هشدار قرار دارد و هزينههاي هنگفت بسياري بايد از جيب مردم هدر برود تا عدهاي كم سود كنند، عدهاي هم كم كاري و اكثريت جامعه آسيب ببينند!