بقعه سیدعبدالله شهرستان ایوان

 در شش كيلومتري جنوب شرقي شهر ايوان و در دامنه كوههاي « شيره زول » بقعه اي به چشم مي خورد . اين بقعه سيد عبدلله نام دارد . در دامنه كوه و اطراف بقعه درّه اي زيبا و چشمة پر آبي قرار گرفته است كه بر جذابيت بقعه افزوده است . فاصلة آن تا جادة اصلي ايلام كرمانشاه دو كيلومتر است. قبلاً در اين مكان ساختماني احداث نشده بود ، بلكه مقبره در زير درختي تنومند قرار گرفته بود و اطراف آن را سنگ چين كرده بودند . در سال 1330 ساكنين روستاهاي اطراف اطاق كوچكي بر روي قبر ساختند . سال 1370 بناي جديد احداث گرديد . اين بنا « به صورت شش ضلعي ساخته شده و داراي گنبد دو پوش پيازي شكل است . گنبدش بر روي شش پايه و در وسط بقعه قرار گرفته است . در زير گنبد قبري وجود دارد كه ضريح فلزي جديدي بر روي آن نصب شده است . دو مناره در طرفين – شرق و غرب – اين بناي شش ضلعي قرار گرفته است . در ورودي اصلي در ضلع شمالي بنا مي باشد. در داخل بقعه نوشته اي قرار گرفته است كه نسب شناسي صاحب بقعه را اينگونه معرفي مي كند : « سيد عبد الله بن محمد بن الحسين بن احمد بم محمود بن غياث الدين بن مجد الدين بن نور الدين بن سعد الدين بن عيسي بن موسي بن عبدالله بن الامام موسي كاظم عليه السلام » اما در جاي ديگر چنين آمده است : « عبدالله يا عبيدالله اعرج بن عبدالله بن حسين اصغر بن امام زين العابدين . كنيه اش ابو علي بوده و چون پايش ناقص بوده وي را « اعرج » گفته اند. نقل كرده اند كه سيد عبدالله در اين محل در سن چهل سالگي به شهادت رسيده است . و از وي چهار پسر به نامهاي : جعفر ، محمد ، علي ، حمزه به يادگار مانده است . مردم شهرستانهاي ايلام و ايوان اين زيارتگاه را گرامي مي دارند . و به زيارتش مي پردازند . فصل بهار بر تعداد زايرينش افزوده مي شود و روزهاي تعطيل نيز زايرين زيادي دارد . درخت كهنسالي در نزديكي بقعه وجود دارد كه زنان و دختران براي بر آورده شده نيازشان پارچه هاي زيادي بر شاخه هاي آن آويخته اند . كرامات زيادي براي « سيد عبدالله » نقل مي كنند ، بيشتر آنها در ارتباط با علاج بيماريهاي صعب الاعلاج و شفاي بيماري هاي روحي و رواني مي باشد . تحقيقات به عمل آمده از بزرگان و خبرگان محلي نشان مي دهد كه همگي براي امام زاده سيد عبدالله (ع) شأن و منزلت خاصي قائلند و اين به واسطه ارادت و محبتي است كه افراد ، نسبت به ائمه اطهار (ع) و فرزندان آنها دارند ، آنها اظهار داشتند حتي گذشتگان ما هم به وجو امام زاده سيد عبدالله (ع) در اين مكان اقرار كرده اند و براي اين مكان احترام ويژه اي قائل بوده اند . مردم شهرستان ايوان و ساير شهرهاي همجوار در ايام هفته بخصوص روز جمعه و ايام تعطيل به قصد زيارت به اين مكان مقدس مي آيند و آدابي همچون ، قرائت زيارت نامه ، خواندن 2 ركعت نماز ، دعا ، طلب حاجات و.... به جاي مي آورند . همچنين براي بر آورده شدن حاجات خود نذرهايي هم مي كنند از جمله : گوسفند ، پول ، شيريني و.... ديگر از اعمالي كه چند سال است مرسوم شده است ، زيارت كردن عروس و داماد در شب اول ازدواجشان است اين رسم تا حدودي خوب به نظر مي رسد و اين حكايت از اعتقاد مردم به تمسك جستن به خدا و ائمه اطهار (ع) و فرزندان آنها دارد . يكي ديگر از مراسماتي كه در اين مكان انجام مي گيرد مراسم عزاداري حضرت سيد الشهداء (ع) در عصر روز عاشورا است كه عزاداران در قالب دسته هاي مختلف به قصد زيارت و عرض تسليت در محوطه امام زاده زنجير زني و سينه زني مي كنند سپس بعد از نماز مغرب و عشاء بر مي گردند . بعضي از مردم اظهار داشتند كه امامزاده سيد عبدالله را بصورت سيدي نوراني د رعالم خواب ديده اند و يا حاجتهاي آنها را بر آورده كرده است . بعضي ديگر كراماتي را با چشم خود مشاهده كرده اند ، از جمله شفاي جواني كه قدرت تكلم را از دست داده بود نام برد ، خانمي كه سكته كرده بود و با خوابيدن در صحن حرم شفاي خود را از امامزاده سيد عبدالله (ع) گرفته بود ، يا از دختر جواني ياد شد كه دچار سرطان پوستي شده و امامزاده سيد عبدالله (ع) او را شفا داده بود ، افرادي كه امامزاده سيد عبدالله (ع) گرفته بودند با نصب پارچه نوشته هايي در صحن امامزاده موضوع شفاي خود را به اطلاع مردم رسانده بودند .