شبکه قطری الجزیره، پس از فیلمی که اخیراً توسط بیبیسی منتشر شد، اقدام به قرار دادن مستندی ۴۷ دقیقهای با عنوان "نامههایی از ایران" بر روی سایت خود کرده است و طی آن تلاش میکند تا جریان فتنه و اغتشاش را در ایران زنده نشان دهد.
شبکه خبری الجزیره از روز شنبه گذشته مستندی خبری را با عنوان "نامههایی از ایران" با موضوع اینکه "در فتنه سبز ایران چه گذشت" منتشر کرد.
الجزیره در این مستند ۴۷ دقیقهای پای صحبت افراد معلومالحالی نظیر خانواده سهراب اعرابی، ابراهیم مهتری و چند شخص مجهولالهویه که مدعی هستند از عوامل اغتشاشات سال ۸۸ در ایران بودهاند، مینشیند و با آنان مصاحبه میکند.
غیر از افراد نامبرده شده در بالا، مابقی، کسانی که الجزیره با آنان مصاحبه کرده است مجهولالهویه هستند.
فیلم مذکور که عمده آن را تصاویر آرشیوی اغتشاشات سال ۸۸ در ایران تشکیل میدهد صرفا حول محور "باز بیان" حریان فتنه و اغتشاشات پیرامونی آن در ایران چرخ میخورد.
اما به نظر میرسد مقصود اصلی آن القای این نکته است: جریان فتنه و اغتشاش همچنان در ایران فعال است.
شبکه خبری الجزیره که بارها و به طرق مختلف حمایت خود را از فتنه سبز و اغتشاشات در ایران نشان داده است در انتهای این فیلم به نقل از یکی از مصاحبه شنوندگان میگوید:
"اتفاق بعدی! حتی اگر خود پیروزی هم نباشد، باز یک قدم ما را نزدیکتر میکند... یک سال پیش تا الآن یه جورایی ما مثل آدمهایی آمادهایم و منتظریم."
اگر آتیش رو یه جورایی فکر کنن که خاموشش کردن... ولی ما هنوز آتش زیر خاکستریم."
ادعای شکنجه با اسناد موهوم! در فیلم الجزیره همچنین با شخصی به نام ابراهیم مهتری که بر اساس دانستههای ما هماکنون در پاریس به سر میبرد نیز مصاحبه میشود.
او در این فیلم بدون هیچ مدرکی و صرفا با نشان دادن چند تصویر مدعی میشود که وقتی در ایران بازداشت بوده مورد شکنجه قرار گرفته است.
او همچنین در فیلم الجزیره مدعی میشود که در زندان به وسیله باتوم نیز مورد تجاوز قرار گرفته است.
مصاحبه در آرایشگاه زنانه و با کسانیکه میخواهند انقلاب! کنند
الجزیره در این فیلم همچنین با چند زن مجهولالهویه در یک آرایشگاه زنانه! نیز مصاحبه میکند و آنان صحبتهایی با مضمون تفکرات فمینیستی و بیان حرفهایی نظیر اینکه "ایران یک جامعه بسته است" را مطرح میکنند.
در این فیلم که تِم تصویربرداری آن همانند کلیپهایی است که از فوت مشکوک ندا آقاسلطان منتشر شد و یا نیوزویک همواره نسبت به انتشار آنها اهتمام خاصی داشته است؛ تصاویر تهران و ایران همانند بسیاری از فیلمهایی که علیه کشورمان نشان داده میشود، این معنا را به ذهن القا میکند که گویی تهران شهری خراب و کهنه مانده است.
در بخشهایی از این مستند نیز موسیقیهایی با ملودی وحشتآور و موهوم پخش میشود ضمن اینکه الجزیره در خلال این برنامه ۴۷ دقیقهای بخشهایی از یک ترانه رپ! را با صدای یک زن و به زبان فارسی پخش میکند و در یکی از مصاحبهها نیز به گونهای صحبت میشود که انگار این ترانه ساخته شده توسط طرفداران فتنه و اغتشاشگران سبز است. (قابل توجه آنکه شبکه الجزیره در خلال تمام خیزشهای مردم در کشورهای اسلامی اهتمام خاصی به اخبار مربوط به موسیقیهای زیرزمینی در این کشورها نشان میداد.)
وقتی الجزیره چند صد نفر را "میلیونها" میخواند رسانه قطری الجزیره که همواره در جریان تمام خیزشهای ناشی از بیداری اسلامی که در کشورهای اسلامی رخ داد، سعی در طرح شیطنت آمیز "رنگ سبز" در این حرکتها و ربط دادن آن به حوادث رخ داده در فتنه ۸۸ در ایران داشت در توضیحی که در قسمت پایین لینک پخش این فیلم قرار داده است اینطور مینویسد:
"در حالی که امسال بادهای تغییر در جهان عرب دمیدن گرفتهاند، ایرانیها مجبور شدند که برای اصلاحات سیاسی صبر کنند.
در سال ۲۰۰۹ میلیونها نفر در اعتراض به نتیجه انتخابات به خیابانهای تهران آمدند اما تظاهرات آنها وحشیانه سرکوب شد و امید انقلابیون سبز! نقش بر آب شد!"
در واقع الجزیره با این توضیحات و با آیتمهایی که در فیلم خودشان میدهد در حال باز تکرار این نظریه غلط است که ایران اسلامی نیز از روند اتفاقات منطقه مستثنی نیست و آنچه که از آن تعبیر به بیداری میشود مدتها قبل در ایران اتفاق افتاده است.
فیلمی که الجزیره در ادامه عرض ارادتهای خود به فتنه سبز در ایران منتشر کرده است، در واقع حرف جدیدی ندارد.
به سخن دیگر مثلاً الجزیره هم به عنوان یکی از رسانههای وابسته به استکبار جهانی نتوانسته است در این فیلم سندی محکم مبنی بر وجود شکنجه در ایران ارائه کند.
الجزیره همچنین نمیتواند به این سؤال مخاطب پاسخ دهد که به هر حال نتیجه قانونشکنی در یک کشور چیست و آیا وقتی سران فتنه با به خیابان فراخواندن هوادارانشان زمینه خطر را برای شهروندان فراهم میکنند و در نتیجه تعدادی به دلایل نامعلوم کشته میشوند (و البته عمده آنان نیز طرفداران اسلام یعنی بسیجیها هستند) مسئولیت این اتفاق متوجه کیست؟
وقتی واقعیتها را نمیبینند الجزیره در حالی در فیلم خود از وجود شکنجه در ایران به نقل از یک عنصر دست چندم معاند خبر میدهد که باید گفت اولا با ارائه چند تصویر آن هم در یک کنفرانس خبری در یک کشور اروپایی وجود شکنجه ثابت نمیشود و ثانیا اشخاص مهمتر و مشهورتری هم از ابراهیم مهتری نظیر مازیار بهاری، سارا شورد و نیز چهرههایی که هنوز هم در داخل ایران هستند و مدتی بازداشت بودهاند وجود داشتند که الجزیره میتوانست به سراغ آنها برود و در مورد این واقعیت که زندانیان سیاسی در ایران شکنجه نمیشوند یا میشوند با آنان مصاحبه کند.
و البته اینکه چرا الجزیره به سراغ این افراد نمیرود نیز دلیلی واضح دارد و آن اینکه سیستمهای قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران اساسا اعتقادی به شکنجه زندانیان سیاسی ندارند و موفقیتهای روزافزون آنها نیز در عرصههای امنیتی به همین دلیل است.
و این حقیقتی است که دشمنان مردم و ایران اسلامی بیش از هرکس دیگری به آن آگاهی دارند.
رسانه قطری الجزیره که به گواه اسناد موجود، تأثیر زیادی از صهیونیستها و سازمانهای جاسوسی آمریکا پذیرفته است همچنین در حالی سعی میکند فتنه رخ داده در ایران را به بیداری اسلامی در کشورهای مختلف منطقه ربط دهد که امروز بسیاری از متفکران و اندیشمندان دنیا نیز معترفاند که تمام این رخدادها ملهم از خیزش اسلامی مردم ایران و بیداری آنها در ۳۲ سال قبل در براندازی رژیمهای طاغوتی و وابسته به آمریکاست.
الجزیره در حالی مردم ایران را منتظر اصلاحات سیاسی جلوه میدهد که استکبار جهانی و رسانههایش هنوز نتوانسته اند پاسخ این تناقض را بدهند که چگونه ممکن است در کشورهایی که دیکتاتورهای آنها طرفداران دست به سینه آمریکا و متحدانش بودهاند، اینچنین بیداریهای عظیمی شکل بگیرد و آن دیکتاتورها سرنگون شوند و البته آمریکا و متحدانش نیز از این مسئله خوشحال باشند و یا بدتر از آن اینکه طراح این بیداریها فرض شوند.
این دشمن غافلگیر پیام انقلاب اسلامی و روح اصیل مفاهیم شیعی که در اصول جمهوری اسلامی ایران جاری است بسیار پیشتر و بیشتر از آنکه دشمنان جمهوری اسلامی ایران در جریان قرار داشته باشند، در دنیا جاری و ساری شده است و آغاز روند بیداری در خاورمیانه و اروپا نیز تنها پیش نمایشی از یک اتفاق بزرگ است.
اتفاق بزرگی که این حرکات مذبوحانه که به دلیل غافلگیری شدید رخ دادهاند، نمیتواند در مقابل آن ایستایی داشته باشد و یا مانع آن شود.
