
صراحت بيان رئيس ستاد پيشگيري و مديريت بحران مبني بر اينكه با امكانات و پرسنل موجود و اقدامات صورت گرفته شهرداري به عنوان رياست مديريت بحران شهر تهران فقط امكان و توان پوشش ۲ ميليون نفر از جمعيت حدود ۸ ميليوني شهر تهران را دارد.
از اهميت اقدامات پيشگيرانه خبر ميدهد. هر چند براساس اعلام كارشناسان در زمان طلايي يعني دو ساعت اول وقوع حادثه ۶۰ درصد زلزلهزدگان زير آوار جان ميدهند، لزوم توجه جدي به موضوع بسيار ميتواند كارساز باشد.
اينكه اگر زلزله در شهر تهران بيايد همه افراد در معرض خطر قرار خواهند گرفت بيانگر آن است كه همه افراد نيز براي پيشگيري و امدادرساني بايد آمادگي داشته باشند.
به واقع عوامل متعددي سبب ميشود تا زلزله پايتخت تلفات و خسارت بسياري را بر جا بگذارد كه با توجه به بافت متراكم شهري و نيز فرسودگي زير ساختهاي شبكههاي حياتي، جمعيت زياد ساكن در شهر تهران بر اين آمار خواهد افزود.
آنچه بايد مورد توجه مسئولان و شهروندان قرار گيرد آن است كه وقوع زلزله در اين شهر براساس قرائن تاريخي و شواهد علمي حتمي است.
پس هر گونه بيتوجهي و كمكاري شعلهور كردن آتش زير خاكستر است كه دود آن به چشم خودمان خواهد رفت.
در شهر تهران و در فاز كوچكتر آن در محلات، اقدامات خوبي در حال انجام است، همچون آموزش گروههاي واكنش اضطراري «گروههاي دوام» كه با توجه به ظرفيت محلات شهر تهران، اين افراد به صورت داوطلبانه مورد آموزشهاي مختلف قرار ميگيرند تا در صورت وقوع زلزله، كارايي خود را در امدادرساني به نمايش بگذارند.
اين توصيه كارشناسان هرگز نبايد فراموش شود كه در زمان وقوع حادثه و زلزله هيچ كس جز خود فرد نميتواند به خودش كمك كند بر اين اساس اين اقدامات در شهري همچون تهران در حال پيگيري است تا اين افراد بتوانند در كمترين زمان ممكن (زمان طلايي) به كمك خود و ديگران در محل سكونت و كار بيايند تا تلفات كاهش يابد.
اما اين اقدامات در حالي پيگيري ميشود كه انجام مانورها و عمليات مختلف آن فقط نام دهان پركن بر سر زبان مسئولان جاري است!
از سوي ديگر بافت فرسوده و متراكم شهري و معابر ناهمگون و غير ايمن بر ميزان شدت تلفات در زمان وقوع زلزله خواهد افزود كه نياز است براساس يك طرح جامع در كنار ساير طرحهاي جامع شهري و تفصيلي به اين سهم توجه ويژهاي صورت گيرد.
ميزان نوسازي و احياي بافتهاي فرسوده شهري هيچ همخواني با ميازن بافتهاي فرسوده شهري ندارد. پس چگونه بايد توافق داشته باشيم با امكانات و تجهيزات موجود و تخريبهاي صورت گرفته به كمك آسيبديدگان برويم؟!