سفر هر ساله احمدينژاد به نيويورك و حضور در مجمع عمومي سالانه سازمان ملل فينفسه عملي پسنديده و قابل تقدير است. استفاده حداكثري از فرصتها براي رساندن پيام انقلاب اسلامي مسئله بسيار مهمي است كه در كانون توجه دولت در شش سال گذشته بوده است. عصبانيت صهيونيستها، منافقين، اصحاب فتنه و غربيها از اين سفر، خود نشانگر نگراني آنان از تأثيرات احتمالي اين سفر و محتواي آن است، لذا ضمن تقدير از رئيسجمهور محترم كه از اين فرصت كم نظير حداكثر بهرهبرداري را مينمايد، ذكر سه نكته خالي از لطف نيست:
۱- در سفرهاي سالهاي گذشته و ايضاً امسال، چند ماه قبل از آن مخالفتها و كارشكنيها براي اين حضور شروع ميشود. اين مخالفتها به رسانهها كشيده ميشود و هم ملتهاي غربي و هم ملت ايران و هم ملتهاي اسلامي در جريان آن قرار ميگيرند. واكنش در مقابل اين مخالفتها چگونه بايد باشد تا اثرگذاري خود را برجاي گذارد. معمولاً تقابل، سطحي از هيجان زودگذر را دارد، اما ماندگاري آن كم است. استفاده از گفتمان و ادبيات بومي و ديني نيز شايد نتواند تبيين چرايي مخالفتها را براي ملتهاي غربي رقم بزند. بنابراين از رياست محترم جمهور و رسانه ملي بايد خواسته شود كه در پاسخ به كارشكنيها و مخالفتها، دقيقاً از مدعاها و گفتمان خود غربيها استفاده شود. آزادي بيان و عقيده، آزادي مخالف، حق انتقاد، برخورد دموكراتيك، جامعهمدني جهاني، شنيدن حرف مخالفان و ... از جمله عناصر اصلي گفتمان پرمدعاي ليبرال دموكراسي است كه بايد عليه خود آنان به كار گرفته شود. مگر احمدينژاد غير از سخن گفتن در عين ادب انساني كاري ديگر در آنجا انجام ميدهد؟ لذا عيار آزادي بيان و ابراز عقيده و ظرفيت ليبرال دموكراسي ميتواند به وسيله محتواي سخنان احمدينژاد مورد سنجش واقع شود.
آيا آنان حاضرند در جلسه بنشينند و حرفهاي مخالف را گوش كنند؟ دولتمردان امريكايي خصوصاً رئيسجمهور و وزير خارجه اين كشور بارها از ايران خواستهاند صداي مخالفان را بشنوند و حقوق آنان را محترم بشمارند؟ اكنون بايد ديد آيا نمايندگان امريكا و صهيونيست و انگليس و... حاضرند در جلسهاي بنشينند كه صرفاً مطالب غيرهمسو طرح ميشود؟ بنابراين بايد احمدينژاد عناصر گفتماني غرب را به صورت عاريتي و موقت استخدام و حقوق خود را به عنوان مخالف براساس همان عناصر مطالبه نمايد. در اين صورت ملتهاي جهان و خصوصاً ملتهاي غربي بهتر ميتوانند دروغين بودن عناصر گفتماني خويش را به نظاره بنشينند.
۲- همانگونه كه مقام معظم رهبري در هفته دولت متذكر شدند، اميد است سطح مطالبات و عدالتخواهي و فريادگري رياست جمهوري عليه قلدران عالم با همان شدت و حدت بيان شود و ذرهاي از مواضع اصولي عدول نشود. امسال احمدينژاد فقط نماينده ملت ايران نيست، بلكه نماينده ملتهاي رها شده از ستم نوكران غرب نيز هست. فرياد انقلاب اسلامي ما امسال بايد با فرياد رهايي ملت مصر و ليبي و يمن و بحرين ممزوج شود. جوهره ديني قيامها بايد توسط احمدينژاد به سراسر جهان برسد. بايد جايگاه شكننده امريكا در خاورميانه آنجا تبيين شود. بايد موقعيت متزلزل صهيونيستها توسط نظام جمهوري اسلامي در مجمع عمومي تبيين شود.
۳- از رئيسجمهور محترم توقع است كه هنگام حضور در مجمع عمومي اجازه ندهد برخي همراهان مجدداً به سراغ امير احمديها بروند و تعارض درون مجمع عمومي و بيرن آن نيروهاي مؤمن به انقلاب را دچار سردرگمي در تحليل و قضاوت نمايد. تاكتيكها نميتواند ناهمسو با اصول و راهبردهاي اعلام شده باشد. بنابراين ملت ايران منتظر حضور نماينده خود در مجمع عمومي است. نمايندهاي كه امسال به نمايندگي از امت اسلامي سخن ميگويد و مطالبه ملتهاي از ستم رسته را فرياد ميزند و تدابير امريكا براي مديريت تحولات جديد را افشا ميكند. همه منتظر آن روز مهم ميمانيم.
