تعامل نه چندان مناسب فعالان سياسي در آستانه انتخابات نهم مجلس شوراي اسلامي،اگر چه چشمانداز مبهمي را از آرايش گروهها و جريانهاي سياسي در اين انتخابات به تصوير كشيده است اما تأثير انتخابات مجلس نهم در روند تحولات سياسي كشور و مؤلفهها و شرايط محيطي حاكم بر آن اهميت مضاعفي را نسبت به نوع و نحوه حضور فعالان سياسي در اين انتخابات داده است كه در يك بررسي همهجانبه بايد مورد توجه قرار گيرد.
انتخابات دهم رياست جمهوري اسلامي ايران و حوادث پس از آن اگرچه سناريوي طراحي شده نظام سلطه براي بهرهگيري از پديده انتخابات براي تغيير نظامهاي سياسي از طريق انقلابهاي رنگين و مخملين را به شكست كشاند،اما روند تحولات سالهاي اخير و به ويژه اوجگيري حركتهاي بيداري اسلامي در منطقه و نقش جمهوري اسلامي به عنوان نقطه كانوني اين تحولات، سبب شده است كه از اهميت «ايران»در استراتژي راهبردي دشمنان نه تنها كاسته نشود، بلكه به دليل شكست سناريوهاي تحريم اقتصادي و تسليم هستهاي مجدداً توجهات به سمت بهرهگيري از مؤلفههاي سياسي داخلي براي اثرگذاري برفرآيندهاي سياسي جلب شود، بنابراين به رغم شكست فتنه بعد از انتخابات دهم رياست جمهوري و ناكامي و انزواي عوامل و سران فتنه، به دليل برنامههاي دشمنان بيروني و به ويژه عوامل و پادوهاي خارجنشين آنها به طور كلي نميتوان نسبت به راهبردهاي آنها بيتفاوت بود، اگر چه عملكرد مدبرانه نظام در ماههاي اخير و به ويژه آزادي بخشي از عوامل فتنه بعد از انتخابات در روزهاي اخير نشان ميدهد كه حداقل نظام از اين بخش نگراني ندارد.
اما آنچه ميتواند به عنوان بخشي از زمينههاي نگراني امام المسلمين حضرت آيتالله خامنهاي دام عزه در زمينه انتخابات آينده كه در خطبههاي عيدفطر به آن اشاره فرمودند و به عنوان آسيبهاي محتمل امنيتي در انتخابات آينده از آن ياد كردند مورد توجه قرار گيرد، معطوف به مؤلفههاي زير است:
الف: انتخابات مظهر حضور و تجلي اراده اجتماعي در عرصه سياسي كشور است و انقلاب اسلامي توانسته طي سالهاي گذشته هميشه از اين ذخيره در راستاي تقويت و تحكيم مباني نظام و تجلي مردمسالاري ديني استفاده كند. آنچه در اين زمينه مقوم و بستر اصلي حضور و مشاركت اجتماعي است، باور و اعتماد عمومي به نظام اسلامي است. باور اجتماعي محصول باور به آرمانها و شعارهاي انقلاب از يك سو و احساس كارآمدي آن در عرصههاي اجتماعي و سياسي جامعه از سوي ديگر است و اتفاقاً مهمترين هدف اصلي جنگ نرم دشمنان نيز خدشه بر اين باور و اعتماد عمومي بوده است كه در اين زمينه هدف اصلي فتنه بعد از انتخابات دهم رياست جمهوري و عملكرد جريان انحرافي در ماههاي اخير را ميتوان تضعيف اين باور اجتماعي دانست كه متأسفانه همچون لبههاي قيچي مشتركاً قابليتها و كارآمدي نظام را هدف گرفتهاند. امام خامنهاي طي هفتههاي اخير به رغم هشدار به مسئولان و منبرداران سياسي نسبت به پاسداري از اين ذخيره و پشتوانه امنيت كشور، در ديدار با مسئولان و كارگزاران نظام با آسيبشناسي عملكرد مسئولان و قواي نظام كوشيدند تا با ارائه يك ارزيابي دقيق از شرايط كشور و نقاط قوت و ضعفها، ضمن تقويت و تحكيم باور اجتماعي، مسير آينده دولتمردان براي جبران ضعفها و كاستيها را كه نتيجه طبيعي آن تقويت اعتماد عمومي به نظام است روشن نمايند.
ب: انتخابات به عنوان بستر حضور و كنشهاي فعالان سياسي، قابليت و ظرفيت اين را دارد كه به عنوان سكويي براي تقويت و تحكيم گفتمان نظام اسلامي و به ميداني براي تعالي اين گفتمان در مواجهه با هجوم افكار و انديشههاي بيگانه تبديل شود، اما نگاه اجمالي به آنچه اين روزها در فضاي سياسي كشور و به ويژه در رقابت ميان فعالان مدعي اصولگرايي ميگذرد، نشاندهنده اين است كه اين تعاملات نه تنها به ارتقاي جايگاه تفكر اصولگرايي نينجاميده بلكه تصويري منفعتجويانه و سهمخواهانه آن هم قبل از انتخابات از مدعيان جلوهگر ساخته است و سؤال اين است كه آيا ريزشها و شكست باورها نميتواند آسيب يا حتي تهديد امنيتي باشد.
فرصتزايي اين روند براي رقباي سنتي (اعم از چپها، مدعيان اصلاحطلبي و فتنهگران) و حتي بيگانگان سبب شده كه آنها قلمها را زمين گذاشته و لب فرو بسته و نظارهگر مشاجرات بيحاصلي باشند كه البته در پوشش ادعاي اصولگرايي فضا را اشغال كرده است.
ج: البته در اين ميان دشمنان نيز بيكار ننشستهاند. آنها با امعان نظر به همان مؤلفههاي اجتماعي، اين بار سازماندهي، شبكههاي اجتماعي را نه در پوشش انتخابات بلكه در پوشش «آب بازي» و «خز بازي» و حمايت از «درياچه اروميه» تمرين كرده و ضمن يارگيري و درگير ساختن نيروهاي انتظامي و امنيتي زمينه امنيتي شدن بسياري از موضوعات اجتماعي را ايجاد ميكنند.
در اين زمينه اگر چه گفتنيهاي ديگري هم هست كه مجال آن در يادداشت يك رسانه عمومي نيست، اما ميتوان گفت كه هوشياري كلامي و اقدام هوشمندانه مسئولان و دولتمردان و تلاش آنها براي رفع آسيبها و معضلات جامعه از هم اكنون ميتواند نقش بازدارندهاي را در برابر تهديدات و آسيبهاي امنيتي آينده ايفا كند كه نبايد از آن غفلت شود.
