سپيده آماده | به گفته رئيس پژوهشگاه بينالمللي زلزلهشناسي، نقشههاي زمينشناسي، برآوردها و تحقيقات علمي نشان ميدهد تعداد وقوع زلزلههاي بزرگ رو به افزايش است و به همين علت بايد براي آماده شدن در برابر اين حادثه طبيعي، برنامهريزي كرد. به گزارش «جوان» ماجراي وقوع زلزله در تهران سالهاست كه از سوي رسانههاي مختلف مطرح ميشود و هر چقدر وقوع آن به تأخير ميافتد، بر شدت و بحرانهاي ناشي از آن نيز افزوده ميشود. تعداد كشتههاي احتمالي و بحرانهاي بازماندگان زلزله تهران، كابوسي است كه سالها، خواب آرام را از چشمان شهروندان تهراني گرفته است. خبر افزايش زلزلههاي بزرگ در حالي از سوي رئيس پژوهشگاه بينالمللي زلزلهشناسي مطرح ميشود كه بهرام عكاشه زلزلهشناس و استاديار مؤسسه ژئوفيزيك دانشگاه تهران، اين موضوع را غيرمستند ميداند.به گفته وي، افزايش يا كاهش روند وقوع زلزله، موضوعي غيرقابل پيشبيني است و هيچ كشوري حتي ژاپن كه در اين زمينه بيشترين تخصص را دارد، قادر به پيش بيني دقيق آن نيست. به باور عكاشه برخي از مناطق در كشور زلزلهخيز محسوب ميشوند و همواره درگير اين بحران هستند، به عنوان مثال دوشنبه هفته جاري ساعت 3 صبح در شمال غرب كازرون كه منطقهاي زلزلهخيز بوده و همواره درگير اين بلاي طبيعي است، زلزلهاي به شدت پنج ريشتر رخ داد. ماجراي زلزله تهران اما به گونهاي ديگر است. آخرين زلزله تهران، 180 سال پيشتاريخچه زلزلههاي تهران در منطقه ري، به 300 سال پيش از ميلاد مسيح بازميگردد. از آن تاريخ تا به حال به فاصله 150 سال يكبار، ري دچار زلزله شده كه پس از وقوع اين حادثه، كل شهر از بين رفته است. به باور عكاشه، آخرين زلزله تهران 180 سال پيش در سال 1830، به شدت بيش از 7 ريشتر رخ داد. جمعيت تهران در آن روزگار 15 هزار نفر بود و در اخبار آمده است كه كل شهر خراب شد و اكثر مردم از دنيا رفتند. از آن روزگار تا به امروز هيچ زلزله بزرگي در تهران و حومه آن به وقوع نپيوسته است. هرچه زلزله ديرتر بيايد، شديدتر استدر اين ميان به گفته عكاشه مردم بايد بدانند كه زلزله بالاخره ميآيد ولي زمان وقوع آن قابل پيشبيني نيست و هر آنچه از زمان وقوعش بگذرد، شديدتر ميشود. به باور اين زلزلهشناس از ميان نقاط مختلف تهران، لشكرك، لواسانات، شميران و ري زلزلهخيزترين نقاط تهران هستند كه در صورت وقوع اين پديده، بيشترين خسارت را متحمل ميگردند. فرار از تهران بر اساس اظهارات مسئولان شهرداري، 40درصد از ساختمانهاي تهران را بافت فرسوده تشكيل ميدهند. به رغم تمهيدات دولت براي نوسازي بافتهاي فرسوده، كماكان با سيل عظيمي از اين سازههاي شهري روبهرو هستيم كه در صورت وقوع زلزله، فاجعهاي انساني را در پي خواهد داشت. از سوي ديگر براي كاهش تبعات زلزله تهران كه هر لحظه ممكن است به وقوع بپيوندد، تمركززدايي و انتقال مراكز اداري، دانشگاهي، كارخانجات، پادگانها و ديگر مراكز بنيادين به شهرهاي اطراف ميتواند از پيامدهاي تأسفبرانگيز اين حادثه بكاهد.