سپیده آماده- بر خلاف آمارهای رسمی مبنی بر بیشتر بودن پسران مجرد نسبت به دختران، عامه مردم اعتقادی خلاف این حقیقت دارند که این باور اشتباه میتواند پیامدهای اخلاقی بسیاری را بر پیکره اجتماع وارد سازد.
به گزارش «جوان»، رواج هوسرانی، تنوع طلبی، متعهد نبودن به زندگی خانوادگی، طلاق، تعدد زوجات، ایجاد ناامنی برای زنان در خانوادهها و زوال تدریجی این بنیان اصلی اجتماع، کاهش اعتماد به نفس دختران و تن دادن به ازدواجهای نامناسب از عوارض این اعتقاد اشتباه در جامعه است.
این در حالی است که طبق یکی از آمارهای رسمی اخیر، در حال حاضر 16 میلیون مجرد در کشور وجود دارد که از این تعداد، 9 میلیون نفر را مردان و 7 میلیون را زنان تشکیل میدهند. براساس این آمار اگر همه این افراد مجرد ازدواج کنند، باز هم 2 میلیون پسر مجرد بدون همسر باقی میماند که این نشان دهنده بیشتر بودن پسران نسبت به دختران است.
پشت پرده مروجان این باور نادرست اهداف غیراخلاقی است
به گفته دکتر غلامعلی افروز، رئیس سازمان نظام روانشناسی ایران، در حال حاضر متأسفانه بحث زیاد بودن تعداد دختران نسبت به پسران از سوی عدهای و در راستای اهدافی غیراخلاقی مطرح میشود. این در حالی است که بر اساس اعلام سازمان ثبت احوال، آمار تولد همواره گویای تولد 105 پسر به ازای هر 100 دختر است. به گفته افروز، باور اشتباه زیاد بودن دختران نسبت به پسران، تبعات فرهنگی زیادی را در پی دارد و باعث زوال اخلاقیات در سطح اجتماعی میشود.
ریشه این باور به کجا بر میگردد؟
در سالهای جنگ تحمیلی به دلیل شهادت بسیاری از پسران جوان این مرزوبوم، تعادل نسبت مرد و زن از بین رفته و تعداد پسران کمتر از دختران شد. به گفته دکتر امانالله قرائی مقدم -جامعه شناس- با پایان یافتن جنگ این نسبت متعادل شده و در حال حاضر درصد پسران به دختران، 2/51 به 8/48 است.
به گفته قرائی مقدم، یکی از دلایل ادامه باور به بیشتر بودن دختران نسبت به پسران موضوع کاهش گرایش پسران به ازدواج است. موضوعاتی مانند سربازی، تحصیلات دانشگاهی، اشتغال، تامین مسکن و رواج روابط بی بندوبار باعث افزایش سن ازدواج و گرایش کم به آن در پسران شده است.
یکی دیگر از دلایل رشد این باور نادرست، حساسیت عوام نسبت به تاخیر ازدواج در دختران است. این حساسیت نسبت به پسران بسیار کمتر بوده و تاخیر ازدواج در آنها بسیار کمتر از دختران به نظر میرسد که این ناشی از عقاید قدیمی مبنی بر ازدواج زودهنگام دختران است. بر این اساس با آنکه تعداد پسران مجرد بسیار بیشتر از دختران است، بازهم تعداد دختران بیشتر از پسران به نظر میرسد!
به گفته دکتر مصطفی اقلیما، آسیب شناس اجتماعی، دختران از سن 15 سالگی در باور عامه آمادگی ازدواج را پیدا میکنند. این در حالی است که از دیدگاه خانوادهها، پسران تا سن 25 سالگی توانایی ازدواج را ندارند، در این میان 10 سال تفاوت میان سن ازدواج دختران و پسران وجود دارد که این موضوع منجر به رشد این تفکر ناصحیح در اذهان عمومی است.
این تفکر اشتباه همچنین باعث کاهش اعتماد به نفس دختران و تن دادن به ازدواجهای نامناسب به علت ترس از نیافتن همسر است که خود باعث افزایش ازدواجهای ناپایدار و رشد طلاق خواهد شد.
