مبارزه باز و بسته

در ادبیات سیاسی جهان تعاریف و تقسیمات متعددی از مبارزه به کار برده شده که یکی از این تقسیم‌بندی‌ها «مبارزه باز و مبارزه بسته» می‌باشد. سوق دادن ادبیات مبارزه به سمت مبارزات بسته یا زیرزمینی به دو حالت صورت می‌گیرد؛ یا گروه‌های معارض آنقدر در فضای داخلی کشور تحت فشار قرار دارند که چاره‌ای جز سوق دادن مبارزه به سمت عملیات‌های پنهانی، پوشیده و زیرزمینی ندارند یا از این حربه به عنوان یک استراتژی برای مظلوم‌نمایی استفاده می‌کنند. متعارضین در مبارزه پنهانی یا پوشیده سعی می‌کنند، ضمن آنکه خود و همراهانشان را در فضای مبارزه فعال نگه دارند در عین حال آنها را مهجور نشان دهند، بنابراین فضای مانور را به حوزه‌های مختلف از ترور و انفجارات کور تا محیط‌های ادبی و فرهنگی گسترش می‌دهند. مبارزه کلاسیک‌ها و نوخواهان در اتحاد جماهیر شوروی وارد حوزه‌های شعر، موسیقی، رقص، آواز و. . . شد. این مبارزات در واقع پیکاری میان هواداران استالین و طرفداران «آزادی‌بخشی» بود. بدین ترتیب در مبارزه بسته سازمان‌های غیرسیاسی می‌توانند به سازمان‌های سیاسی تبدیل شوند. انجمن‌های دانشجویی، ‌نهضت‌های جوانان و حتی باشگاه‌های ورزشی(مانند سوکل‌های چک پیش از 1914) این نقش را در بسیاری از کشورها در مبارزه بسته با حکومت یا دولت مرکزی ایفا کرده‌اند. چندی پیش پس از برپایی مراسم‌های غیررسمی و مردمی در خصوص سالگرد 9 دی‌ماه 88، اصحاب فتنه داخلی که پس از انتخابات سال گذشته با تحرکات خیابانی و اعمال ساختارشکنانه مبارزه، بازی را علناً‌علیه نظام اسلامی در خیابان‌های تهران و برخی شهرستان‌ها آغاز کرده بودند، متوجه شدند در مبارزه با حکومت اسلامی علاوه بر حکومت با مردم فهیم ‌ایران و دوستدار انقلاب نیز مواجهند که اجازه عرض ‌اندام به مخالفین را نخواهند داد.
از این رو در موضع‌گیری عجولانه‌ای از همسر «سر‌فتنه» شاهد افشای بخشی از پروژه آتی مخالفین نظام بودیم. پیرو افشاگری‌های برخی علما و اهل منبر در سالگرد 9 دی‌ماه؛ به منظور فرار از فضای سنگین حاکم بر این جریان، رهنورد سراسیمه وارد میدان شده و در نطقی تلاش کرد ضمن امید دادن به اندک هواداران فتنه سبز، خود را آماده قربانی شدن در این مسیر نشان دهد. اما نکته کلیدی در سخنان رهنورد اشاره او به بنای اصحاب جمل به سوق دادن اقداماتشان به سمت فعالیت‌های زیرزمینی و مخفیانه است.
با تعریفی که از این مبارزه شد، به نظر می‌رسد بعد از این باید شاهد رشد فعالیت‌ها و فضاسازی‌های این گروه به سمت سازمان‌ها و فعالیت‌های غیرسیاسی باشیم، کاری که البته در طول یک سال گذشته نیز در دستور کار فتنه‌گران بوده‌است اما انتخاب این شیوه به عنوان یک استراتژی، همراه با سکوت مشکوک میرحسین نشان می‌دهد، سازماندهی وسیع و تمرکز مبارزاتی در بخش‌های مرتبط با «مبارزه بسته» در دستور کار آشوبگران قرار گرفته است و با توجه به آغاز طرح هدفمندی یارانه‌ها حتی مراکز تولیدی و اقتصادی کشور نیز می‌توانند «نقاط هدف» مناسبی برای این استراتژی باشند. بنابراین در پاسخ به اتخاذ این شیوه و به منظور ناکام‌گذاشتن دشمنان انقلاب، ‌آمادگی مراکز اطلاعاتی، امنیتی و مردمی برای اقدامات خرابکارانه احتمالی باید در دستور کار مردم و مسئولان قرار گیرد.