رهبر معظم انقلاب اسلامی روز چهارشنبه در جمع پرشور مردم گیلان در قسمتی از بیانات خویش ضمن اشاره به حوادث سال گذشته فرمودند: «گناه بزرگ برخی از دستاندرکاران فتنه سال گذشته، امیدوار کردن دشمن است.» ایشان همچنین ضمن اشاره به حضور خیرهکننده مردم در انتخابات سال گذشته، بیان داشتند: «این حضور عظیم مردم، میتوانست ملت ایران را در بسیاری از میدانهای سیاسی موفق کند، اما فتنهگران با ایجاد فتنه و امیدوار کردن دشمن، به انقلاب اسلامی و ملت صدمه زدند.»
با اندکی تأمل در فرآیند حوادث سال 88 به وضوح میتوان روحیه امید و اعتماد به سرنگونی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را نزد دشمنان کشورمان مشاهده کرد.
آنجا که اوباما، نتانیاهو، هیلاری کلینتون، سارکوزی و دیگر شخصیتهای سیاسی غربی بارها و بارها ضمن حمایتهای مالی و معنوی امیدواری خود را برای به اضمحلال رسیدن نظام جمهوری اسلامی در مواقع گوناگون به راحتی ابراز کردند و اطمینان داشتند که با کمکهای فتنهگران داخلی ایران میتوانند به آرزوی دستنیافتنی دهههای اخیر خود بهتر و آسانتر از هر زمانی دیگر برسند. یادمان نرفته است که با شکلگیری انقلاب اسلامی و تثبیت جمهوری اسلامی معاندان بیرونی که منافع منطقهای و بینالمللی خود را از دست رفته میدیدند هر روز خواب تازهای برای ملت و نظام ما میدیدند.
آنها در همان اوایل روی کار آمدن حکومت دینی در کشورمان از دولت موقت بازرگان، دولت بنیصدر، دفتر منتظری و شخص مهدی هاشمی گرفته تا تحریک و حمایت عراق و ترور شخصیتهای اثرگذار نظام و... برای سرنگونی نظام وارد عمل شدند. آنچه نباید نادیده گرفت، این است که اگرچه دشمنان در دهه اول انقلاب با نظامی نوپا و تازه شکل یافته روبهرو بود که با انواع مشکلات و تجاوزات دست و پنجه نرم میکرد، اما امیدی را که در سال 88 برای سقوط نظام و حکومت اسلامی به دست آورده بودند، هیچگاه در آن مقطع زمانی (دهه اول) با توجه به شرایط کشورمان در گفتار و عمل آنها مشاهده نمیشد.
انبساط خاطری که با شکلگیری فتنه سال گذشته در نزد دشمنان پدید آمد، محصول زیادهخواهی و قدرتطلبی برخی افراد بود که با پایان روز رأیگیری در 22 خرداد سال گذشته استارت زده شد. هرچه از روز انتخابات جلوتر رفتیم، برخی افراد روحیه امید و نشاط را نزد معاندان بیرونی نظام بیشتر کردند. دمیدن روحیه امید به کالبد دشمن با تبریک گفتن زودهنگام خاتمی به میرحسین آن هم در زمانی که زمان رأیگیری انتخابات به پایان نرسیده بود، آغاز شد. زیرسؤال بردن اصل انتخابات در اولین روز پس از انتخابات و کشاندن مردم به سطح خیابانها در روز شنبه و به تبع آن تخریب اماکن عمومی و نظامی و به خطر انداختن امنیت جامعه در حالی شکل گرفت که تمام دنیا در حیرت و حسرت حماسه حضور 85 درصدی مشارکت مردم در انتخابات به سر میبردند. سردمداران فتنه در روزهای پس از انتخابات نه تنها اعتراضات غیرقانونی خود را از مجاری قانونی پیگیری نکردند، بلکه با رویکردی قلدرمآبانه و طلبکارانه به جنگ علنی علیه نظام و امت به حرکت خود ادامه دادند. آنها در این راه از ادعای تقلب در انتخابات، تجاوز به زندانیان و پروندهسازی برای 72 نفر تا هتکحرمت به حضرت امام(ره) و ولیفقیه سود بردند. دشمنان قسم خورده نظام هم در این جهت از عوامل میدانی و مالی و رسانهای خود برای به ثمر نشستن درخت خبیثه فتنهگران داخلی دریغ نکردند.
سران فتنه نه تنها امید را برای دشمنان به ارمغان آوردند، بلکه با همدستی و همکاری سرویسهای جاسوسی و اطلاعاتی غربی و همچنین سرویسهای رسانهای آنها در جهت حذف نظام جمهوری اسلامی ایران برآمدند. به فرموده رهبر فرزانه انقلاب، خلاص شدن از شر دشمنان و مغرضان تنها به وسیله مأیوس شدن آنها امکانپذیر است و دشمنی که در طول سالهای پس از انتخابات بارها از دستاندازی به ایران محروم مانده بود و با حضور حداکثری مردم در انتخابات سال گذشته ضربه سهمگینی را وارد آورده بود، به ناگاه با عملکرد برخی افراد سودجو و بیگانهپرست به کوه امید و نشاطی تبدیل شده بود که جز به سرنگونی حکومت اسلامی و ولایت محور کشورمان رضا نمیداد. خدمتی که سران فتنه به امریکاییها، صهیونیستها، همجنسبازان، سلطنتطلبان، بهائیان، منافقان و سایر گروههای معاند کردند در نوع خود بینظیر است.
هجمه و تخریب سرکردگان آشوب در سال گذشته از همه ابزار و وسیلههایی که دشمنان در طول 32 سال گذشته بر ضد جمهوری اسلامی استفاده کرده بودند برندهتر، میانبرتر و کارسازتر اطلاق میشد و به راستی از همه کوششهای آنان به مقصد نزدیکتر تلقی میشد.
خوشخدمتی برای دشمنان اسلام و قرآن از این بالاتر که بلاد کفر و کافریان را برای تسلط و چیرگی علیه امالقرای جهان اسلام بشورانی و برای سقوط آن لحظهشماری کنی.
جریان اصلاحات در سالهای پس از انتخابات خدمات زیادی به جهان استکبار کرده است که میتوان از جمله آن به غائله سال 78 و فتنه 88 اشاره کرد؛ خدماتی که نظیر آن را میتوان در عملکرد امثال صدام، مسعود رجوی، بنیصدر یا گروههای مجاهدین خلق، حزب خلق مسلمان و گروه فرقان جستوجو کرد.
