پارسا یزدانی
لیگ برتر فوتبال سال به سال شاهد اتفاقات جالب و دیدنی است. لیگ دهم البته حواشی زیادی داشته است؛ اول آنکه تعطیلی های مداوم لیگ به خاطر بازیهای تیم ملی صدای باشگاهها را در آورد و پس از آن ضعف مفرط داوریها هر روز یک سرمربی لیگ برتری را به جان فدراسیون انداخت.
اما انتشار خبر دیپورت دوس سانتوس مهاجم سنگین وزن برزیلی آن هم پس از تنها 120 دقیقه بازی در استقلال تعجب بسیاری را برانگیخت. روز نخست آمدن دوس سانتوس مدیران آبی یک صدا زبان به تعریف و تمجید او گشودند و رزومه پروپیمانش را به رخ رسانه ها کشیدند غافل از اینکه سرازیر شدن بودجههای کلان دولتی به فوتبال باشگاهی ما طی چند سال گذشته تبعات فراوانی برای ما داشته،از جمله ورود بازیکنان بیکیفیت خارجی و استخدام فلهای آنها به عنوان بازیکنان بزرگ.
چند سال پیش دی کارمو و مارکوی برزیلی که همراه افشین قطبی به فوتبال ایران آمدند خوراک چند ماهه مطبوعات را تأمین کرد. بازیکنی که قرار بود فرشته نجات پرسپولیس شود اما ملکه عذاب سرخها شد. در مورد دیکارمو همین بس که پس از بازگشت به برزیل به شغل پرنده فروشی روی آورد تا انتخاب شایسته قطبی و مدیریت سرخها را ثابت کند.
متأسفانه در لیگ برتر فوتبال برخی از مربیان و مدیران باشگاهی ما با چشمانی کاملاً بسته عنان اختیار تیم را به دست دلالها میسپارند و غافل از تبعات خرید فلهای بازیکن خارجی به گونهای عمل میکنند که هم ضرر مالی هنگفتی نصیب تیم میشود و هم لیست تیم پر شده و در مواقع حساس بازیکن با عدم توانمندی فنی گاهی موجبات شکست تیمش را فراهم میسازد.
بررسی دقیق عملکرد بازیکنان خارجی نشان میدهد در طول سالیان اخیر معدود بازیکنان خارجی توانستهاند رضایت خاطر کادر فنی و هواداران را به نسبت مبلغ دریافتی کسب کنند. در فصل اول آنها لئون استپانیان و آرمناک پطروسیان و در نسل جدید عمادرضا، ادینیو، ایگور کاسترو و جان واریو با سایر بازیکنان خارجی فوتبال ما متفاوت بودهاند.
شاید اگر مدیرانی همچون فتحاللهزاده با هوشیاری نسبت به جذب امثال درس سانتوس برزیلی اقدام میکردند یا سان جان و کوییکه بازیکنان سابق آبیها با مطالعه جذب میشدند منابع مالی این باشگاه پرطرفدار بیهوده هدر نمیرفت. به طور مثال حساب کنید دوس سانتوس با دریافت 40 میلیون تومان بابت 120 دقیقه بازی در لیگ به تناسب به چه میزان بیشتر از امثال رحمتی و علی کریمی پول دریافت کرده است.
تأسف بار اینکه در سایر تیمهای دولتی این شرایط بدتر است. در استقلال، پرسپولیس، ذوب، سپاهان و تیمهای بزرگ حساسیتها بیشتر است، اما در تیمهایی که کسی توجه ندارد از 25 نفر لیست چند بازیکن بیکیفیت چه عواقبی برای تیم دارد تعداد اینگونه بازیکنان افزایش مییابد.
به نظر میرسد فدراسیون فوتبال همان گونه که در مورد ورود دروازهبان خارجی به لیگ برتر قوانین محکمی تصویب کرد در مورد بازیکنان بیکیفیت بیکارنامهای که بدون تست پزشکی و فنی به تیمها بپیوندند هم میبایست تمهید مؤثری بیندیشد.
