روزنامه امریکایی هافینگتون پست نوشت، قدرت نرم ایران، در حال افزایش است و به طور فزاینده به سدی در برابر قدرت امریکا تبدیل شده است.
به گزارش واحد مرکزی خبر، نشریه هافینگتون پست چاپ امریکا در شماره روز شنبه خود در مقاله ای به قلم مشترک فلینت و هیلاری من لووِرت نوشت، بیست سال پیش، جوزف نای، استاد دانشگاه هارواردِ امریکا لفظ "قدرت نرم" را ابداع کرد.
وی گفت: قدرت نرم که در سیاست خارجی از اهمیت فزاینده ای برخوردار است، به معنای قانع کردن دیگران است که آنچه را شما می خواهید، بخواهند.
این در حالی است که قدرت سخت آن است که شما این قابلیت را داشته باشید که با استفاده از قدرت سخت نظامی یا اقتصادی، دیگران را با زور وادار به پیروی از خود کنید.
نویسندگان این مقاله می افزایند، در حال حاضر می بینیم که قدرت نرم ایران به شدت رو به افزایش گذارده است. آنان نوشته اند، برخلاف نظر برخی از تحلیلگران که می گویند قدرت نرم ایران در سال های اخیر، پس از انتخاب باراک اوباما به ریاست جمهوری امریکا و همچنین تحریم های اخیر علیه ایران، و اختلافاتی که در پی انتخابات ژوئن 2009 در ایران بوجود آمد، کمتر شده است، ما بر این عقیده ایم که قدرت نرم ایران کماکان بالا است، بلکه به عقیده ما کماکان رو به رشد است.
فلینت من لوورت که مدیر پروژه ایران در بنیاد امریکای جدید است گفت، دو واقعه اخیر به افزایش قدرت نرم ایران و کاهش قدرت نرم امریکا اشاره دارد.
اولین واقعه، سفر اخیر محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران به لبنان بود که به گفته خبرنگاران مختلف، با استقبال بسیار گرم و پرشور مردم لبنان همراه بود.
این دو نویسنده افزودند، ما تصور نمی کنیم هیچ رهبر غربی و حتی رهبر عربی، بتواند مسیر از فرودگاه بیروت تا کاخ ریاست جمهوری را در این شهر در خودرو سر باز طی کند و در طول این مسیر برای ده ها هزار استقبال کننده از مردم لبنان دست تکان دهد و پاسخ گوی ابراز احساسات آنان باشد. البته حتی اگر رهبران یاد شده از تدابیر امنیتی نیز چشم بپوشند و حاضر باشند کاری مشابه احمدی نژاد انجام دهند، بعید است بتوانند این همه استقبال کننده از مردم را به سوی خود جلب کنند.
این مقاله میافزاید، یکی از نشانه های تفوق ایران بر امریکا در عرصه قدرت نرم در خاورمیانه این است که ایران همواره متحدان پیروز و قدرتمند را برای خود انتخاب می کند.
مثلاً حزب الله در لبنان، حماس در فلسطین، و احزاب و گروه ها در عراق، که همگی قادرند با حمایت مردمی که از شرایط موجود ناراضی اند، در انتخابات مختلف پیروز شوند.
به عنوان مثال، سفر احمدی نژاد به لبنان و ملاقات با شخصیت های مختلف در این کشور به رغم مخالفت های آشکار امریکا و اسرائیل، امریکا را از قرار دادن کامل لبنان در مدار متحدان خود بازداشت.
نویسندگان این مقاله افزوده اند؛ دومین واقعه ای که باعث کاهش قدرت نرم امریکا شده این است که اخیراً مجمع عمومی سازمان ملل علاوه بر آلمان، هند و آفریقای جنوبی را به عنوان اعضای جدید غیردائمی شورای امنیت برگزید.
شایان ذکر است، گرچه ترکیه عضویت خود را در شورای امنیت در پایان سال جاری میلادی از دست می دهد، برزیل تا یک سال دیگر همچنان عضو شورای امنیت باقی خواهد ماند.
این در حالی است که اکثر کشورهای یاد شده، نه تنها خواهان عضویت دائم در شورای امنیت اند، بلکه از اظهار نظر صریح و مصرانه خود علیه امریکا در موضوعات مختلف از مسائل اقتصادی و تجاری گرفته تا امور سیاست بین المللی، هیچ ابایی ندارند. به عنوان مثال، ترکیه، برزیل، هند و آفریقای جنوبی با استفاده از حربه تحریم اقتصادی علیه ایران به منظور محدود کردن برنامه هسته ای این کشور مخالفند.
این مقاله در خاتمه نتیجه گیری کرده است: نکته استراتژیکی که باید روی آن تأکید کرد این است که به صورت نسبی و مقایسه ای، قابلیت دستیابی امریکا به اهداف از پیش تعیین شده سیاست گذاری های خود در خاورمیانه، کاهش یافته، در حالی که جمهوری اسلامی (ایران) در رسیدن به اهداف خود قابل تر از قبل شده است.
این حقیقت باید باعث تجدید نظر اساسی در "استراتژی بزرگ" امریکا در این منطقه حساس جهان (خاورمیانه) شود.
