
سهشنبه 23 شهریور برابر با 14 سپتامبر دومین اجلاس تشکیلات خودگردان فلسطین با رژیم صهیونیستی برای تعیین دستور کار دور جدید مذاکرات در شهر شرم الشیخ مصر برگزار میشود. در این نشست بنیامین نتانیاهو و محمود عباس ریاست هیئتهای گفتوگوکننده دو طرف را بر عهده خواهند داشت و هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه امریکا نیز به همراه جرج میچل، نماینده ویژه اوباما در امور فلسطین و خاورمیانه در این اجلاس حضور خواهند داشت. قرار است در پی این اجلاس، گفتوگوهای نتانیاهو و ابومازن در بیت المقدس ادامه یابد. اجلاس شرمالشیخ در ادامه اجلاس واشنگتن برگزار میشود که در 11 شهریور ماه گذشته برابر با دوم سپتامبر برگزار شد که تنها توافق صورت گرفته در آن برگزاری دور دوم این مذاکرات در مصر بود. علت این موضوع اختلاف شدیدی است که بین دو طرف اسرائیلی و فلسطینی درباره تعیین دستور کار دور جدید مذاکرات وجود دارد. اسرائیل میخواهد مذاکرات با بررسی دو موضوع تدابیر امنیتی و به رسمیت شناخته شدن اسرائیل به عنوان کشور یهودی از سوی فلسطینیان آغاز شود اما فلسطینیان اصرار دارند که ترسیم مرزهای دولت آینده فلسطین به عنوان مهمترین قضیه در اولویت باشد. اما تعریف رژیم صهیونیستی از امنیت بهقدری گسترده است که عملاً از ایجاد هرگونه گشایش در حل مسائل حیاتی جلوگیری میکند. از این رو این رژیم در پوشش مسئله امنیت بر ابقای شهرکهای صهیونیستنشین واقع در کرانه باختری که حدود 50 درصد این مناطق را پوشش میدهند تأکید دارد و با توجه به اینکه این شهرکها در مناطق پر آب و حاصلخیز، استراتژیک و در اطراف بیت المقدس ساخته شدهاند بنابراین این رژیم امنیت مورد نظر خود را در ادامه چپاول منابع آبی کرانه باختری و گسترش مرزهای خود به حوالی شهرکهای صهیونیستنشین میداند و باز در این چارچوب این رژیم امنیت خود را نه در بازگشت آوارگان فلسطینی بلکه در آوارگی نزدیک به یک و نیم میلیون فلسطینی ساکن اراضی اشغالی 1948 موسوم به اسرائیل میداند و به همین علت در پوشش تشکیل دولت خالص یهودی برای اخراج این دسته از فلسطینیها برنامهریزی میکند و در دور جدید مذاکرات در پی کسب موافقت تشکیلات خودگردان با آن است. در حال حاضر رژیم صهیونیستی از تمدید نکردن مهلت 10 ماهه توقف شهرکسازی که 26 سپتامبر برابر با چهارم مهرماه به اتمام میرسد به عنوان اهرم فشاری برای تحمیل خواستههای خود در دستور کار دور جدید مذاکرات استفاده میکند و دولت اوباما نیز با توجه به در پیش بودن انتخابات کنگره هیچ فشاری را بر دولت نتانیاهو وارد نمیکند و وضعیت به گونهای است که آویگدر لیبرمن، وزیر امور خارجه این رژیم به صراحت اعلام میکند که مذاکرات ممکن است یک نسل هم طول بکشد یا خود منابع صهیونیستی اعلام کردهاند که حتی اگر این رژیم با تمدید مهلت توقف شهرکسازی موافقت کند باز دستکم 13 هزار واحد مسکونی جدید در کرانه باختری احداث خواهد شد. در چنین فضایی مشخص است که هیچ زمینهای برای پیشبرد خواسته طرف فلسطینی مبنی بر گنجاندن تعیین مرزها در دستور کار مذاکرات، بهخصوص اگربر مبنای قطعنامههای 242 و 338 شورای امنیت مبنی بر عقبنشینی این رژیم به پشت مرزهای سال 1967 باشد، وجود ندارد. از اینرو برخی منابع گزارش میدهند که در مذاکرات پشت پرده تلاش میشود برخی از اختلافات جزیی میان دو طرف حل شود اما مشکلات اساسی به زمانهای طولانیتر واگذار شود. طبق نظر این منابع محور مذاکرات سری بیشتر به جوانب امنیتی توافق با فلسطین اشاره دارد ضمن اینکه در همین زمینه گفته میشود تلاش برای توافق مرزی نیز تنها جهت تعیین مرز جزیی است و این مرز جزیی شامل بیت المقدس نمیشود و رسیدگی به اختلافات درباره بیت المقدس در ردیف مباحثی است که باید در طولانی مدت بدان پرداخته شود. با توجه به چنین خبرهایی کارشناسان معتقدند، مذاکرات مستقیم صلح باردیگر بازگشت به توافقات زودگذر و انتقالی گذشته است. در چنین فضایی مشخص است که دور جدید مذاکرات سازش نیز همچون گذشته تأمینکننده حداقل حقوق فلسطینیها نخواهد شد و به اعطای امتیازات جدید منجر خواهد شد که همین امر موجبات اعتراضات گسترده فلسطینیها را با حضور تشکیلات خودگردان در دور جدید مذاکرات فراهم کرده است.