علی البرزی -جایگاه ویژه جانبازان و معلولان از اتوبوس های شهری به دلایل نامشخصی حذف و جای آن صندلی های فلزی قرار گرفته است!
به گزارش «جوان»، تا چند ماه پیش زمانی که پای خود را از رکاب اتوبوس های شهری بالا می گذاشتیم، اولین صحنه ای که جلوی چشم هایمان می آمد، برچسب های کوچکی بود که با آرم جهانی ویلچر ازجایگاه ویژه افرادی خبر می داد آن ها را با نام جانباز یا معلول می شناسیم.
درحال حاضر نه تنها از نشان ویژه جایگاه معلولان دراتوبوس ها خبری نیست، بلکه جای آن را انواع تبلیغات مواد خوراکی از قبیل چیپس و پفک گرفته است! همزمان با تغییر کرایه اتوبوس های شهری از بلیطی به ریالی و حذف بلیط های کاغذی، جایگاه ویژه جانبازان و معلولان هم ازاتوبوس های شهری به نوعی حذف شده و این در حالی است که مسئولان شهری در سال های گذشته همواره بر مناسب سازی اماکن عمومی و امکانات رفاهی برای تردد معلولان تاکید داشته اند.
اعتراض انجمن ندای معلولان به مسئولان شهری
«انجمن ندای معلولان ایران تا به امروز سه بار اعتراض خود را در رابطه با حذف جایگاه معلولان در سطح شهر به مسئولان شهری و معاونت حمل و نقل شهرداری اعلام کرده است». محمود کاری رئیس انجمن ندای معلولان ایران با بیان این مطلب به «جوان» گفت: این انجمن نه تنها به مسئولان شهری در این رابطه نامه نگاری داشته، بلکه در ملاقات با رئیس سازمان بهزیستی هم گلایه خود را از حذف جایگاه معلولان از اتوبوس های شهری اعلام کرده است.
به باور وی از زمانی که ناوگان حمل و نقل شهری وارد مباحث خصوصی سازی شد و شرکت های مختلف کارحمل و نقل شهری را عهده دارشدند، به تدریج جایگاه ویژه معلولان دراتوبوس ها را صندلی های فلزی گرفت و برای جا به جایی مسافر بیشتر نه تنها جایگاه مخصوص این افراد حذف شده بلکه نشان و آرم جهانی ویلچر را هم از شیشه های اتوبوس ها پاک شده است.
توجیه کم کاری در پوشش اتوبوس های تندرو
طبق گفته های رئیس انجمن ندای معلولان ایران مسئولان شهری برای توجیه کمک کاری خود در رابطه با تردد معلولان در سطح شهر، اتوبوس های تند رو را وسیله ای مناسب برای استفاده افراد جانباز و معلول معرفی می کنند، در صورتی که خطوط بی آر تی هم با مشکلات خاصی همراه است.
کاری ضمن تشریح بخشی از مشکلات استفاده افراد معلول از اتوبوس های تندور اظهار داشت: سطح نا متعارف ایستگاه های این اتوبوس ها با زمین، ازدحام بیش از حد جمعیت برای سوارشدن و تغییر کاربری مداوم این ایستگاه ها از جمله دلایل عدم استفاده معلولان از ایستگاه های بی آرتی است.
غفلت عمومی از حقوق شهروندی جانبازان و معلولان
بدیهی است که اگر شرایط جامعه برای معیشت، اشتغال ، درمان و حضور سازنده این قشر از جامعه در محیط اجتماعی فراهم نباشد دغدغه های آنها مضاعف می شود. با این حال، بافت فـرسوده اغلب محله ها، بی توجهی و نادیده گرفتن معلولان در معماری خرد و کلان شهری و در نهایت مناسب نبودن حمل و نقل شهری، تهران و بسیاری از شهرهای کشور را به اماکنی غیرهمسطح تبدیل کرده که تردد را برای افراد جانباز و معلول مشقت بار ساخته است.
