آذر رسولی - روشنفکر، به کسی اطلاق می شود که قادر است جلوتر از زمان خود را ببیند و به شیوه ای مدرن فکر کند و حاضر به شنیدن و تحلیل عقاید تازه است. او بیشتر از آنکه، از هیجاناتش استفاده کند از تفکر و عقلش بهره می برد. روشنفکر اجتماعی نیز کسی است که دارای دغدغه های اجتماعی است و نسبت به مسائل اجتماعی چه در جامعه خود و چه در سطح بشری نگران بوده و قادر است مسائل اجتماعی را به صورت متفکرانه آنالیز کند. این عبارات، گفته هایی از دکتر سعید بهزادی، روانشناس، در مورد روشنفکر اجتماعی است.
این استاد دانشگاه معتقد است که یک روشنفکر اجتماعی باید در زمینه های جامعه، مردم شناسی و علوم اجتماعی دارای اطلاعات بسیار باشد. به اعتقاد او یک روشنفکر اجتماعی دغدغه وضعیت جامعه را دارد و نسبت به اینکه تلاشی برای تغییر اوضاع انجام دهد، به دو گروه متعهد و غیر متعهد تفکیک می شود؛ به دلیل اینکه همه روشنفکران اجتماعی دغدغه تغییر در وضعیت اجتماع را ندارند.
بهزادی در خصوص اینکه چه والدینی را می توان روشنفکر اجتماعی خواند بر این باور است که گاهی والدین سعی دارند که فرمول های ذهنی خود را صرفنظر از کارآمدی آن ها، در مورد فرزندان خود پیاده کنند که طبعاً اینگونه افراد روشنفکر اجتماعی تلقی نمی شوند. این والدین قدرت آنالیز مسائل را ندارند و معتقدند که چون پدران آنها در مورد آنان اینگونه عمل کرده اند، آنان نیز باید همین گونه عمل کنند و بدون هیچ تأملی ذهنیات خود را عملی سازند. در مقابل والدینی که به عواقب کار خود می اندیشند و عملکرد خود را آنالیز می کنند، روشنفکر اجتماعی هستند. دید این افراد نسبت به تربیت، روشنفکرانه است.
این روانشناس در مورد فرزندانی که روشنفکرند با توجه به تحلیل "پیاژه" روانشناس معروف، نظر جالبی ارائه می دهد. او معتقد است که فرزندان تا قبل از 18 سالگی نمی توانند روشنفکر باشند به این دلیل که قدرت آنالیز مسائل را ندارند و به لحاظ سیستم عصبی قبل از 12 سالگی اعمال فرزندان با توجه به آنچه که می بینند و می شنوند انجام می شود و این شیوه تا 18 سالگی ادامه دارد . بعد از 18 سالگی، می توان امید داشت که بتواند کم کم آنالیز خوبی ارائه دهد و این در مورد فرزندانی صادق است که در مقاطع مختلف از سوی والدین به آنها فکر کردن و تصمیم گیری یاد داده شود. اما اگر به طور مداوم برای فرزندان تصمیم گیری شود؛ ذهن آنها حتی در دوران جوانی نیز کودک می ماند و همین مسئله باعث می شود حتی بعد از تشکیل خانواده با برخورد به کوچکترین مشکلی از والدین خود مدد بخواهند.
بهزادی در مورد ویژگی های رفتاری روشنفکران اجتماعی به اعتماد به نفس بالا تأکید ویژه ای دارد و معتقد است که روشنفکران اجتماعی، احساس خوبی نسبت به خود داشته و نسبت به جهان نگاهی واقع بینانه و مثبت دارند. این افراد برای حل مسائل در زندگی، از قدرت بالایی برخوردارند و همچنین پذیرش پیشامد های روزمره برای آنها بیشتر است. روشنفکران اجتماعی، روابط عاطفی سالم تری را نیز در آینده تجربه می کنند.
این استاد دانشگاه جایگاه سیستم آموزشی را در یاد دادن و ممارست در تفکر، مهم می داند و بر این باور است اگر در سیستم های آموزشی به جای اینکه ایده ها را به دانش آموزان و دانشجویان دیکته کنند، به آنها قدرت کشف و فکر کردن یاد بدهند، آن ها به سوی بالندگی پیش خواهند رفت.
