
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری، از وصایاى امام کاظم «علیه السلام» به هشام: یا هشام! ان للهِ على الناسِ حُجتین حجةً ظاهرة و حجةً باطنةً، فأما الظاهرةُ فالرسلُ والانبیاءُ والائمةُ وأما الباطنةُ فالعقولُ.
حجت آن چیزى است که خداى متعال به وسیله او با مردم در قیامت احتجاج مىکند.
خداوند بر همه انسانها دو حجت بزرگ دارد که آنان را با آن دو محاسبه کرده و در صورت پیمودن راه خطا و انحراف، مغلوب مىکند. یکى حجت آشکار یعنى انبیاء که مردم را از ضلالت و گمراهى برحذر داشته و به بزرگراه هدایت سوق مىدهند و دیگرى حجت ناآشکار یعنى خرد انسانى که تبعیت از آن هم امرى الزامى است.
بعضى از افراد نیروى خرد را به کار نبرده و در زندگى از این راهنما سؤال نمىکنند و در وادى ضلالت سرگردانند. مثل کسى که در بیابان راه را گم کرده و از کسى هم سراغ نمىگیرد.
و بعضى با این که فرمان و هدایت عقل برایشان روشن است اما بدان عمل نمىکنند مانند فردى که در بیابان علائم راهنما را مىبیند اما بیراهه مىرود این دسته نیز از نور چراغ عقل خود طرفى نمىبندند و خداى متعال هر دو دسته را مؤاخذه مىنماید. البته این به آن معنا نیست که عقل همیشه راه صواب را پیموده و هرگز به خطا نمىرود، عقل هم ممکن است اشتباه کند، اما هر جا حکم روشن شرعى برخلاف درک عقل وجود نداشت فرمان عقل حجت است ولو در واقع اشتباه نموده باشد.
(از احادیث منتخب رهبر معظم انقلاب «دام ظله» در شروع درس خارج)