حسین فصیحی- به گزارش خبرنگار «جوان» متهمان در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی نورالله عزیزمحمدی و چهار مستشار دادگاه محاکمه شدند.
ذبیحزاده نماینده دادستان با اشاره به محتویات پرونده خواستار مجازات متهم ردیف اول (عبدالوهاب) و متهم ردیف دوم (داوود) شد. قاضی در ادامه اولیای دم را به جایگاه فراخواند.
وکیل خانواده مقتول به دادگاه گفت: در رابطه با متهم به قتل درخواست قصاص داریم ولی اتهام انتسابی به متهم ردیف دوم، در کیفرخواست صادره، معاونت در قتل است در حالی که او امر به قتل است و ما خواستار صدور حکم حبس ابد برای وی هستیم.
فرزندان مقتول هم خواستار قصاص قاتل پدرشان شدند.
در ادامه قاضی متهم را در جایگاه تفهیم اتهام کرد، او ارتکاب جنایت را پذیرفت و گفت: من مدتی نزد مقتول کار میکردم و زمانی که از پیش او رفتم روزی پسرش(داوود) با من تماس گرفت و از من درخواست کرد فردی را در ازای دریافت پول بکشم. من زمانی که فهمیدم قربانی پدر او است از این کار امتناع کردم اما او که نیت خود را برایم افشا کرده بود با وعدههای خود مرا خام کرد و حتی یک موتوسیکلت برایم خرید.
متهم گفت: شب حادثه مقابل مغازه مقتول رفتم و خواستم وارد شوم اما مقتول به همراه همسرش جلوی مغازه بود. داوود با پدرش تماس گرفت و من از غفلت او استفاده کردم و وارد انبار مغازه شدم. وقتی داخل انبار بودم، مقتول وارد شد اما تا مرا دید بیدرنگ ضربهای با دستهکلنگ به سرش زدم. برای اطمینان یک ضربه هم با چاقو به او زدم و فرار کردم. طبق دستور داوود در را بستم تا کسی متوجه مرگ او نشود اما گویا همسرش صدای او را شنیده و بدن نیمهجانش را به بیمارستان رسانده بود، او در قبال این کار فقط 450 هزار تومان به من داد.
متهم در ادامه گفت: زمانی که زندان بودم داوود از من خواست قتل را گردن شاگرد مغازه بیندازم تا هر دو نجات پیدا کنیم اما من قبول نکردم.
متهم ردیف دوم
قاضی متهم را در جایگاه تفهیم اتهام کرد و او تمام اتهامات را منکر شد و گفت: اگر هم اعترافی کرده باشم، تحت فشار بوده است. او خرید موتور را انکار کرد و گفت هرگز نقشه قتل را طراحی نکرده است
قاضی از متهم سؤال کرد که چرا قصد قتل عبدالوهاب را داشتی و متهم که تا این لحظه منکر دخالت در قتل پدرش بود، ناخواسته از دخالت خود در قتل گفت: قرار نبود او پدرم را بکشد و من هم به او گفتم هر جا پیدایت کنم، میکشمت.
قاضی عزیزمحمدی ختم جلسه را اعلام و بعد از مشورت با مستشاران دادگاه، متهم ردیف اول را به قصاص و متهم ردیف دوم را به 15 سال حبس محکوم کردند.
آغاز ماجرا
شامگاه دوم تیر سال گذشته مسئولان یکی از بیمارستانهای تهران از طریق مرکز فوریتهای پلیس، خبر پذیرش مردی را مخابره کردند که بر اثر اصابت چاقو و جسمی سنگین به کما رفته است. مأموران پلیس به بیمارستان مراجعه کردند و خانواده وی مدعی شدند مرد مجروح به نام احمد، صاحب مغازه فروش مصالح و ابزار ساختمانی بوده و ساعتی قبل توسط اشخاصی در محل کارش مجروح شده است. مرد مجروح چهار روز بعد به علت شدت جراحات وارده در بیمارستان فوت کرد.
یکی از پسران مقتول به عنوان مظنون در قتل بازداشت شد و مدعی شد به خاطر اختلافاتی که با پدرش داشته، از کارگر سابق مغازه خواسته است، پدرش را بزند. وی مدعی شد قرار نبود او بمیرد و فقط میخواستم پدرم خانهنشین شود. تحقیقات برای شناسایی و دستگیری عامل این قتل که جوانی افغان بود آغاز شد، ولی مشخص شد وی مدتی قبل از ایران خارج شده است. سه ماه بعد، این جوان به نام عبدالوهاب به ایران آمد و دستگیر شد و در اولین اظهارات به ارتکاب قتل اعتراف کرد. این جوان مدعی بود پسر مقتول از او خواسته است پدرش را که برایش مشکلساز شده بود، به قتل برساند.
