به گزارش فارس، ماه رجب ماه، از ایام خاص الهی است که حرمت و فضیلت هیچ ماهی در نزد خداوند به اندازه آن نیست و در روایات از آن به «أصب» به معنای «ریزان» (کنایه از ریزش باران رحمت الهی) یاد شده است.
پیامبر (ص) هنگام حلول ماه رجب رو به مسلمانان که تشنه اطاعت و بندگی بودند، میفرمود: «بدانید که ماه بزرگی بر شما سایه افکنده است».
رجب، آغازگر ایامی است که در آن درهای رحمت گشوده میشوند. پیشوایان اسلام رجب را ماه خدا، شعبان را ماه حضرت رسول (ص) و رمضان را ماه امت پیامبر (ص) مینامند و البته ماه رجب امتیاز خاصی نسبت به دیگر ماههای دیگر دارد.
در ماه رجب بعثت پیامبر (ص) و میلاد امام علی (ع) اتفاق افتاده است و ایام اعتکاف، یعنی بیخود شدن از خویش و راه یافتن در معنویت حریم الهی در آن قرار دارد.
روزهداری که از سنتهای حسنه در تمامی ادیان توحیدی و الهی است، در ماه رجب سفارش بسیار شده است، به طوری که در روایات استنباط میشود؛ خداوند برای هر روز، روزه گرفتن در این ماه پاداش عظیمی در نظر گرفته است.
آنها که در این ماه به خواندن دعاهای سفارش شده، به خصوص دعایی که از امام صادق(ع) نقل شده است و اعمال ام داود، پرداختهاند و همچنین استغفار کردهاند، صدقه دادهاند، غسل گرفتهاند و نمازهای مستحبی بسیار خواندهاند، روزهایی را روزهدار بودهاند، امام حسین(ع) را در کربلا و یا از راه خواندن زیارتنامه زیارت کردهاند وشب اول ماه رجب را به عبادت بیدار ماندهاند، منتظر پاداش شایستهای از سوی خدا باشند که بسیار آن را یادآور شده است و نص صریح قرآن میگوید که وعده خدا حتمی است.
مؤمن با حضور در ماه رجب و انجام اعمال منسوب به آن از خدا تنها خیر میطلبد و در برابر انفاس شیطانی ایمن میشود.
خداوند در مقابل تنها برداشتن یک گام در راه او، نعمتهای فراوان ارزانی میدارد، حال در این ماه که وعده رحمتش را بیش از ایام دیگر میدهد، میتوان دریافت که مؤمنان چه سود کلانی را در این ماه میبرند.
اما چه کسانی در این ماه امیدوار به رحمت الهی هستند؟
مردم را در این ماه شاید بتوان به سه دسته تقسیم کرد.
کسانیکه خدا را نمیشناسند؛ این دسته از انسانها، طبقهای از افراد هستند که از رحمت عمومی ماه رجب بهره میبردند.
کسانیکه به ارزش ماه رجب آگاهند؛ اما فرصت استفاده از فضایل آن را از دست میدهند. این دسته از انسانها، طبقهای از افراد هستند که علاوه بر رحمت عمومی از رحمت خصوصی ماه رجب هم بهره میبرند.
و کسانیکه «خاص الخاص» هستند. کسانی هستند که چون خدا را در ماه رجب صدا میزنند، سبب میشوند که خاوند به آنان نگاه خاص داشته باشد.
حال این بندگان باید چه نعمت و رحمتی را از خالق بیهمتای خود درخواست کنند؟
بهترین خواسته «جَمیعَ خَیْرِ الدُّنْیا وَجَمیعَ خَیْرِ الاْخِرَةِ» است. یعنی هر چه خوبی در دنیا و آخرت است را در این ماه از خدا بخواهد.
«جَمیعَ خَیْرِ الدُّنْیا وَجَمیعَ خَیْرِ الاْخِرَةِ» عبارتی است که تنها در دعای ماه رجب قرار دارد و حتی در دعای ویژه ماه رمضان و شب قدر نیز درخواست نمیشود.
درخواست دیگر «وَاصْرِفْ عَنّى بِمَسْئَلَتى اِیّاکَ جَمیعَ شَرِّ الدُّنْیا وَشَرِّ الاْخِرَةِ» است. بنده از مولای خویش میخواهد تا مشکلات دنیا و آخرت را نبیند.
البته باید دقت داشت که هم در آغاز نعمت و هم در پایان آن حمد برای بهرهمندی از نعمت لازم است. در آغاز نعمت، مقدمه شکر است و در پایان، نعمت که فرصتها تمام شده است.
«حمد» مقدمه استغفار است، مقدمه تضرع و ابتهال و رجاء و مقدمه تمسک به فضل الهی است. اینک در آخرین روز ماه رجب، اگر انسان حمد الهی نگوید و نعمت خدا را نبیند و توجه به این نعمت که خدای متعال در اختیار ما قرار داده است، نکند این نعمت کفران میشود.
