یقیناً خیلی از ما که امروز گواهینامه درجیب داریم از سری به نام آموزشگاه رانندگی گذشتهایم. اما به واقع این آموزشگاهها تاچه میزان از این توان برخوردارند تا یک راننده واقعی را تربیت و راهی خیابانها کنند؟
همه خوب میدانیم کسی که هنوز پایش روی پدالها میلرزد و با استرس دنده دو را سه میکند هنوز با راننده شدن فاصله بسیاری دارد ولی از آنجایی که توانسته یک پارک دوبل درست و دور یک فرمان و دو فرمان صحیح را انجام دهد لایق دریافت گواهینامه شده است!
در همین رابطه یک مربی آموزش رانندگی با انتقاد از اینکه چرا تشخیص داده شده که در 10 جلسه 110 دقیقهای هر فردی میتواند راننده بشود، میگوید: آموزش به عوامل متعددی بستگی دارد که از آن جمله میتوان به زن یا مرد بودن سن، شرایط روحی و اوضاع خانوادگی اشاره کرد، اما از همه مهمتر مدت و دوره آموزش است.
رضا افشارزاده که 10 سال مربی آموزشگاه رانندگی است، ادامه میدهد: صبح که به آموزشگاه میرویم یکسری افراد را برای آموزش معرفی میکنند که در بین آنان از جوان 18 ساله تا فرد 50 ساله، مرد و زن وجود دارند، اما مسأله این است که برای همه اینها 10 جلسه 110 دقیقهای تعیین میکنند که بنابر فرصت هنرجو، زمانبندی شده است.
وی با تأکید بر اینکه هیچ ارزشی برای تجربه مربی قائل نیستند، میگوید: مربی باید در وهله اول با هنرجو گفتوگو کند و از شرایط و تواناییهایش باخبر شود و بداند که این فرد تاکنون رانندگی کرده یا برای اولین بار کلاچ و ترمز را لمس میکند.
افشارزاده با اشاره به اینکه بسیاری از افراد در مراجعه اول مشخص میشود از پیش رانندگی کرده و مهارت کافی دارند ادامه میدهد:افرادی هم داریم که نقطه مقابل این هستند به همین دلیل شاید یک نفر به دو جلسه آموزش نیاز داشته باشد و یک نفر 20 جلسه آموزش بخواهد.
کارشناسان بر این باورند برخی موارد مشکل اصلی این است که باید آموزشهای غلط را اصلاح کرد: فردی که از رانندگی هیچ نمیداند از پایه اول خودش را به دست مربی میسپارد و به صورت علمی آموزش می بیند اما افرادی هستند که پشت فرمان ماشین پدرشان نشستهاند و رانندگی میکنند، اما نمیدانند کجا و با چه سرعتی و چگونه رانندگی کنند، معنای راهنما را نمیدانند، بوق زیاد می زنند و این خطر بزرگی به نام رانندگی سلیقهای است که میتواند خطرات عظیمی را با خود به همراه آورد. در ادامه افشارزاده با اعلام اینکه خانمها به ویژه در سنین بالا نسبت به آقایان دیرتر یاد میگیرند میگوید: بسیاری از بانوان خودشان قبول دارند که 10 جلسه برایشان کفایت نمیکند. این مربی رانندگی سرعت بالا را یکی از عوامل اصلی تصادفات دانسته و ادامه میدهد: من به عنوان مربی به هنرجو اجازه نمیدهم بیش از 30 تا 60 کیلومتر سرعت رانندگی کند، آزمون هم با همین سرعتها گرفته میشود. بنابراین فردی که تا سرعت 60 کیلومتر تمرین کرده و آزمون داده، وارد جادهای می شود که نه مهارت کافی دارد و نه با سرعتهای بالا رانندگی کرده است، برای همین شاهد تصادف برخی از آنان در جادهها هستیم.
وی شرط اول آموزش را مربی خوب میداند و میگوید: یک مربی هر چه توان دارد برای آموزش هنرجو به کار میگیرد زیرا نمیخواهد هنرجویی که زیردست او آموزش دیده را با پای قطع شده یا... ببیند.
افشارزاده در پایان میگوید: اگر بپذیریم که ریشه برخی از تصادفات در ضعف رانندگی است باید به مربی بها بدهیم و از او بخواهیم علاوه بر آموزشهای فیزیکی رانندگی، آموزشهای روانی و چگونگی تحمل شرایط خاص از جمله راهبندانهای طولانی و رانندگی در شرایط گوناگون را به هنرجو بیاموزیم.
