
به گزارش فارس، علامه فضلالله یکشنبه در سن 75 سالگی درگذشت.
وی از جمعه گذشته بر اثر ابتلا به خونریزی حاد داخلی در بیمارستان «بهمن» واقع در ضاحیه بیروت بستری شده بود.
گذاری بر حیات علامه
علامه سیدمحمد حسین فضلالله در سال 1935م (1354ق) در نجف اشرف در خانواده روحانى دیده به جهان گشود.
فضلالله تحت اشراف پدرش سید عبدالروف فضلالله –از مراجع مذهبى شیعه- مراحل تربیت و تعلیم را به شیوهاى که در آن زمان مرسوم بود گذراند. زمانى که کلاس چهارم را مى گذراند، دبستان را ترک و در سن نه سالگى تحصیلات حوزوىاش را آغاز کرد.
سید محمد حسین، دروس مرسوم حوزوى از صرف و نحو و معانى و بیان تامنطق و اصول فقه را نزد پدر خود فراگرفت و در این مرحله استادى غیر از پدرش نداشت. تا اینکه براى فراگیر جلد دوم کتاب کفایة الاصول به محضر یکى از اساتید ایرانىاش به نام شیخ مجتبى لنکرانى مىشتابد.
با اتمام کتاب کفایة الاصول به درس خارج مراجع أن دوره مانند سید ابوالقاسم خویى، سید محسن حکیم، سید محمود شاهرودى و شیخ حسین حلى راه یافت و در کنار دروس خارج اصول فقه و فقه، بخشى از کتاب (الاسفار الارهم) معروف به (حکمت متعالیه) ملاصدرا شیرازى را نزد ملاصدرا بادکوبهاى فرا گرفت و مدت پنج سال نیز این درس را از سید محمد باقر صدر فراگرفت.
از سید محمد حسین فضلالله تاکنون بیش از هفتاد عنوان کتاب -که درمجموع به بیش از یکصد جلد مى رسد- منتشر شده است. برخى از کتابهاى ایشان مجموعه سخنرانىها و برخى دیگر تقریرات درسهاى خارج اصول و فقه ایشان است که به وسیله شاگردانشان تنظیم شده است. . من وحى القرآن (تفسیر قرآن در 24 جلد)، المسائل الفقهیه و فى رحاب أهل البیت علیهم السلام از آثار گرانسنگ علامه است.
شعلهور شدن آتش جنگهاى داخلى و تجاوزات صهیونیستها، گذشته از خسارتهاى جانى و مالى، مشکلات اجتماعى فراوانى را در پى داشت که مهمترین آن سرنوشت مبهم یتیمان و فرزندان شهدا و فقرا و معلولان بود. انجمن خیریه (جمعیه المبرات الخیریه) که تحت اشراف سید محمد حسین فضلالله قرار دارد با کمک نیکوکارانى از کشورهاى عربى خلیجفارس و لبنان اقدام به تاسیس مراکز و موسسات عظیم و پیشرفته براى تربیت یتیمان و به ویژه فرزندان شهدا و فرزندان فقرا و تاسیس بیمارستانها و درمانگاهها و مساجد نمود. در این مراکز خیریه، یاد شدگان به طور شبانهروزى اسکان دارند و مراتب تحصیلىشان را در بخش آموزشى همین مراکز مى گذرانند.
فضلالله پس از بازگشت به وطن پدرى خویش (لبنان) درپى طرح صبغه سیاسى اسلام در جامعه مسلمانان لبنان برآمد، به گونهاى که اسلامگرایى سیاسى و مردمگرایى از وجوه بارز شخصیت او به شمار مى آید.
زمانى که کشور لبنان مورد تهاجم رژیم صهیونیست واقع شد، جوانانى که غالباً تحت تاثیر اندیشه و حرکت فضلالله بودند و گویا از پیش براى چنین دورهاى تربیت شده بودند، حرکت نامنظم و غیر تشکیلاتى مقاومت اسلامى را که برخوردار از بدنهاى مردمى و مستحکم بود، به راه انداختند. این حرکت که امروزه (حزبالله) لبنان شکل سازمان یافته و اصلىترین شاخه آن است، همواره از فضلالله تغذیه فکرى و سیاسى شده و مىشود. وسایل ارتباط جمعى جهان همیشه از فضلالله به عنوان رهبر معنوى حزبالله یاد مىکنند، اما وى انتساب تشکیلاتى و سازمانى خود را به هر گروه سیاسىاى رد مى کند و مىگوید: این نامگذارى ناشى از این است که اغلب این برادران مبارز و مومن در نمازهاى جمعه و جماعت که به امامت من تشکیل مىشود و یا در درسها و سخنرانىهاى من حاضر مىشوند که این را تداعى مىکند که من سمت رهبرى آنان را به عهده دارم.