یادداشت
. در بسیاری از اوقات یک یا هر دو والدین دچار اعتیاد هستند، به خصوص اعتیاد به مواد روانگردان صنعتی که این امر باعث بروز رفتار ناشایست تربیتی در آنها میشود.
بررسیها نشان میدهد پدیده آزار کودکان بیشتر به وسیله ناپدری یا نامادری و مادر یا پدر که از یکدیگر جدا شدند، اتفاق میافتد که در این ماجرا بحث مادی و اقتصادی نیز سهیم است.
آزارهای کودکان ممکن است به صورت آزارهای جسمی یا روحی باشد. پرخاشگری، فحاشی، بددهنی، استفاده از الفاظ نادرست در مورد کودکان از آزارهای جسمی دشوارتر و بدتر است.
آزارهای عاطفی یعنی محرومیت از توجه، محبت و جلوگیری از تحصیل کودکان جزء دیگر آزارهای کودکان است؛ آزارهای جسمی شامل تنبیهات بدنی، داغ گذاشتن به روی بدن با سیگار یا ابزار دیگر است که بدترین شکل کودکآزاری بوده و بسیاری از کودکان بیدفاع در مقابل این آزارها هستند.
کمتر اتفاق میافتد که کودکی در مقابل آزارهای والدین بتواند واکنشی نشان دهد، البته در سنین بالاتر از 12 سال بعضی از دختران و پسران در مقابل آزارهای جسمی و روحی والدین یا ناپدری و نامادری، عکسالعمل نشان داده و بعضاً از خانه فرار میکنند که این خود آغاز مشکلات دیگری است.
در یک پژوهش اینگونه پدیدار شده است که 85 درصد کودکآزاریهای جسمی که همان تنبیهات بدنی است، توسط والدینی که فاقد تحصیلات دانشگاهی هستند، انجام میگیرد.
فهم والدین تحصیلکرده به دلیل اشتغالات فکری و روحی بیشتر از والدینی است که تحصیلات کمتری دارند به همین دلیل این افراد توجه بیشتری به فرزندان دارند. به خاطر اینکه کودکان آزاردیده از سوی والدین در آینده، افراد انتقامجو در جامعه بار میآیند، نهادهای متولی فرهنگی، حمایتی با شناسایی والدین فاقد صلاحیت باید این کودکان را که جزء سرمایههای ملی هستند، از آنها گرفته و تحت تربیت خاص خود قرار دهند.
والدینی که خود در دوران کودکی مورد انواع آزارهای جسمی، روحی و عاطفی قرار گرفتهاند دو گروه هستند؛ گروه نخست که سعی میکنند کمبودهایی را که خود داشتهاند در مورد کودکانشان جبران کرده و در این صورت آنها را مورد محبت بیش از اندازه قرار میدهند که همین امر باعث لوس بار آمدن فرزندان میشود و گروه دوم گروهی که خود با روحیه انتقامجویی و عاطفه زخمی اکنون در جایگاه والدین قرار گرفتهاند سعی میکنند که همان الگوی والدین خود را در زندگی پیاده کنند که این گروه نسبت به گروه نخست کمتر هستند.
باید با نظارت نهادهای حمایتی، آموزشهای چگونگی تربیت و پرورش فرزند و کنترل والدین و حتی کمکهای مالی و اقتصادی در خصوص اینگونه افراد صورت گیرد.
دکتر مجید ابهری، متخصص علوم و رفتاری و آسیبشناسی اجتماعی
