به فاصله اندکی پس از تصویب قطعنامه 1929 شورای امنیت بود که باراک اوباما در واکنش به آن اعلام داشت این قطعنامه راه دیپلماسی را نمیبندد. نظیر همین موضعگیری را هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه امریکا نیز داشت. اما با وجود تأکید این مقامات، کنگره امریکا با رأی بالای نمایندگان مجلس نمایندگان و سنا دور جدیدی از تحریمهای یکجانبه را بر ضد ایران تصویب کرد. البته این مصوبه باید به امضای رئیس جمهور امریکا برسد. در تحریمهای تازه وضع شده از سوی امریکا چنانکه هر شرکتی از طریق فروش فرآوردههای نفتی (بنزین، گازوئیل و سوخت جت) به ایران درآمدی معادل یک میلیون دلار یا بیشتر کسب کند یا در طول یک سال ارزش صدور این فرآوردههای شرکت مذکور به ایران به 5 میلیون دلار برسد اجازه فعالیت در بخشهای مالی، بانکی یا بازار سهام امریکا را نخواهد داشت. این تحریمهای یکجانبه که دامنه آن به سرمایهگذاری در بخش انرژی و بانکها همچنین مسدود کردن داراییهای دیپلماتها و مقامات و یا شرکتهایی که ادعا میشود متعلق به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هست نیز کشیده شده است، در حالی از سوی مقامات امریکایی با استقبال روبهرو شده است که دوباره آن توجه به این نکات دارای اهمیت است:
1ـ راهبرد سنتی دموکراتها توسل به حربه تحریم بوده است که با این مصوبه کنگره مشخص شد که دموکراتها به رغم شعار تغییر اوباما حاضر نیستند از سنت دیرینه خود دست بکشند ضمن اینکه مشخص شد شعار تغییر اوباما نیز در سطح سیاست اعلامی و نه عملی بوده است.
2 ـ مصوبه کنگره بار دیگر تناقض در رفتار و کردار امریکا را عیان ساخت یعنی تأکید همزمان بر دیپلماسی و تحریم بهترین سند در تناقضگویی مقامات واشنگتن است.
3 ـ تحریمهای یکجانبه کنگره مبین ناکامی امریکا در گنجاندن آنها در قطعنامه 1929 است. واشنگتن ماهها با رایزنی و دادن وعدههای وسوسهانگیز سعی کرد نظر مثبت برخی اعضای دائم و غیردائم شورای امنیت را نسبت به لحاظ شدن این موارد در قطعنامه شورای امنیت جلب کند که درعمل موفق نشد و سرانجام در تقسیمکاری هماهنگ شده با اتحادیه اروپا سعی کرد آنها را به صورت یکجانبه دنبال کند.
4 ـ تجربه نشان داده است تحریمهای یکجانبه امریکا نهتنها با استقبال جهانی روبهرو نشده که حتی شرکای نزدیک امریکا نیز آنها را نادیده گرفتهاند. مروری بر کارنامه تحریمهای یکجانبه امریکا بر ضد ایران در سه دهه گذشته و به خصوص از 1995 به این سو نشان میدهد استمرار تحریمهای یکجانبه صرفاً موجبات نارضایتی صاحبان شرکتهای امریکایی را فراهم آورده است، چنانکه اخیراً نیز 600 شرکت امریکایی با ارسال نامهای به کاخ سفید اعلام داشتند وضع تحریمهای تازه فقط زیان بیشتر شرکتهای امریکایی را به همراه خواهد داشت. این نگرانی شرکتهای امریکایی زمانی بیشتر قابل لمس است که بدانیم اقتصاد امریکا به علت بحران مالی جهانی روزهای سختی را سپری میکند و هر روز به فهرست بانکهای ورشکسته امریکایی افزوده میشود.
5 ـ به نظر میرسد روی آوردن مجدد امریکا به سیاست تحریم بیانگر ناتوانی امریکا در درک واقعیتهای موجود جهانی است. اکنون امریکا در حالی با تهدیدزا جلوهدادن فعالیت هستهای صلحآمیز ایران همچنان بر طبل تحریم میکوبد که بسیاری از کشورهای جهان و افکار عمومی دنیا پس از 8 سال برخورد سیاسی امریکا و اروپا با فعالیت هستهای صلحآمیز ایران دریافتهاند فعالیت هستهای ایران به استناد 23 گزارش مدیرکل قبلی و فعلی آژانس بینالمللی انرژی اتمی هیچ گاه دچار انحراف نشده و در مسیر صلحآمیز پیش میرود. بنابراین پافشاری مقامات امریکایی بر دیدگاه متصلب خود نشان میدهد واشنگتن همچنان با عینک سیاسی به فعالیت هستهای صلحآمیز ایران و جایگاه رو به رشد ایران در معادلات منطقهای و بینالمللی مینگرد. نگاهی که به رغم تلاش امریکا برای بالا بردن هزینه هستهای شدن ایران بیشتر برای واشنگتن دردسرساز شده است.
6 ـ و آخرین نکته اینکه ناکارآمدی تحریمهای یکجانبه مدتهاست که به اثبات رسیده، چنانکه طرفداران چنین سیاستی نیز بعضاً که با خود خلوت میکنند، اعتراف دارند تحریم ایران نه تنها نتوانسته این کشور را از پای درآورد که موجبات خوداتکایی بیشتر آن را فراهم آورده است. پیشرفتهای ایران در عرصه هوا فضا، بیوتکنولوژی، دانش و فناوری هستهای صلحآمیز و نانوتکنولوژی سندهای گویای این خوداتکایی به شمار میروند.
