روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه در ترکیه که دومین تجربه پیروزی اسلامگرایان در انتخابات پارلمانی این کشور بود شاید در ابتدا نشانی از یک خیزش جدید در جهان اسلام نداشت، اما آرامآرام وقتی مواضع دولت آنها به ویژه شخص رجبطیب اردوغان معلوم شد، دنیا فهمید که انقلاب اسلامی ایران تأثیر خود را بر همسایه شمال غربی خود گذاشته است. البته این انقلاب از ایران شروع شد اما متعلق به همه مستضعفان و آزادیخواهان عالم از جمله ملت مسلمان ترکیه است. مواضع روشن رجب طیب اردوغان در مخالفت با رژیم صهیونیستی و ایستادگی او در برابر شیمون پرز در کنفرانس داووس، اوج تأثیر عملکرد ضد صهیونیستی جمهوری اسلامی ایران را نشان داد و البته سلامت نفس و عزم اسلامی یک مسلمان معتقد به نام رجب طیب اردوغان که به نمایندگی از ملتی که سالهاست در پی احیای هویت دینی خویش است.
از زمانی که ترکیه در کنار محور مقاومت منطقهای قرار گرفت و همگرایی اسلامی ـ منطقهای را جایگزین همگرایی غربی کرد برخی قلمهای مغرض یا کماطلاع، به این توهم دامن زدند که ترکیه در اتحاد با غرب به دنبال فریب دنیای اسلام و ارائه الگویی جدید از اسلام برای مقابله با ایران است. ممکن است غرب چنین توهمی را داشته باشد، اما عملکرد دولت اردوغان نشان داده که آنها به دنبال اسلامنمایی نیستند. کسی که بخواهد نمایش بدهد جلوی چشم 500 میلیون نفر رئیس رژیم صهیونیستی را مفتضح نمیکند و ناوگان آزادی برای غزه نمیفرستد. کسی که نمایش بدهد از دولت عراق که مورد بغض غربیها و عربهاست حمایت عملی و علنی نمیکند. کسی که نمایش بدهد ارتش کشورش را مأمور نمیکند به ایران برای مقابله با تروریستهای پژاک کمک کند. بنابراین ترکیه جدید تبدیل به دژی در مقابل رژیم صهیونیستی شده است. ترکیه با فهم نیازهای آمریکا در منطقه و از طرفی ظرفیتهای جهان اسلام میخواهد خود را تبدیل به یک وزنه نماید. این مسأله نه تنها به ضرر ایران و دنیای اسلام نیست بلکه به عنوان کشوری که در دروازه اروپا قرار دارد برای خیزش جدید اسلامی که در غرب، در حال شکلگیری است یک فرصت تلقی میشود.
ترکیه به انرژی و بازار کشورهای عربی نیاز دارد، بنابراین سیاست تعامل با آنان را در پیش گرفته اما تفرقهافکنان این ادعا را دارندکه آنکارا به دنبال احیای عثمانیسم است. در جواب این عده باید گفت که نه جمهوری اسلامی ایران، دولت صفویه است و نه ترکیه دولت عثمانی.
جمهوری سالامی ایران براساس آرا و افکار حضرت امام خمینی (ره) که ملهم از تفکر اسلام ناب است شکل گرفته و در سودای کشورگشایی نیست، چرا که ابزار گسترش دین، کار فرهنگی و نرم است نه شمشیر و توپ. ملت ایران نیز اسلام ناب را نه با شمشیر صفوی که با فرهنگ حقطلب خود پذیرفتند. اگر با شمشیر پذیرفته بودند باید پس از صفویه از آن بر میگشتند که این اتفاق نه تنها نیفتاد، بلکه اعتقادات مردم قویتر شد.
دولت عثمانی نیز به دنبال کشورگشایی به نام اسلام بود حال آنکه در اسلام، حمله مهاجمانه پذیرفته نیست و حمله به قصد دفاع پس از عمل دشمن تکلیف شده است.
رفتار امروز دولت ترکیه مبتنی بر منافع ملت آن کشور و البته در نظر گرفتن منافع کشورهای دوست از جمله ایران است. جمهوری اسلامی ایران نیز در چارچوب همکاریهای دوجانبه، این فرصت را به وجود آورد تا به جای آنکه غربیها در تحولات مربوط به تهران نقشآفرینی کنند و پایشان را روی میز بیندازند یک کشور و دولت اسلامی این کار را انجام دهد تا عزتی باشد برای مسلمانان و ملت دو کشور.
ترکیه با به راه انداختن ناوگان آزادی و ایستادگی و شهادت سرنشینان آن، یک موج جهانی عظیم علیه رژیم صهیونیستی به راه انداخت. برخی فکر کردند که ترکیه قصد دارد جای ایران در محور مقاومت را بگیرد حال آنکه درمقاومت اول و آخر وجود ندارد و همه دوش به دوش یکدیگر حرکت میکنند. ایران آغازگر حرکت ضد صهیونیستی بود و اکنون برادران دیگری به این جبهه پیوستهاند و هر کدام از آنها بتوانند ضربهای به این رژیم جعلی بزنند منافعش به کل جهان اسلامی میرسد. هر چند روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارونوت ناوگان آزادی را نیز به ایران نسبت داد.
منطق اسلام ناب، منطق برتر جهان ماست که پیامدهایش در شکل به زانو درآوردن رژیم صهیونیستی نمود یافته است. در این منطق، رقابت برای کنار زدن دیگران وجود ندارد و امت واحده و وحدت کلمه اصل است و هر کس علیه دشمن این منطق عمل کند جزئی از آن محسوب میشود. دولت اسلامگرای ترکیه که با دهها توطئه داخلی خارجی مواجه بوده در کشوری ظهور کرد که لائیک ها همه ارکان را در دست داشتند، اما مردم ترکیه در راه احیای هویت اسلامی خود به این حزب رأی دادند. رجب طیب اردوغان و دوستانش همان اخوانالمسلمین ترکیهاند که سالها برای محو لائیسیته در این کشور تلاش کردهاند و اکنون نه به فکر نئوعثمانیسم که به دنبال همگرایی اسلامیاند.
اگر کسانی هم باشند که در درون دولت یا جامعه ترکیه به این مسائل بیندیشند راه به جایی نخواهند برد، چرا که عصر ما، عصر اسلام ناب است نه عثمانیسم یا صفونیسم.
کسانی که در ترکیه، ایران یا هر جای دیگر بر طبل عثمانیگری و صفویگری میکوبند همان آلات دست تفرقهافکنان بینالمللیاند که حلوای خود را در دعوای بین مسلمانان جستوجو میکنند.
ترکیه حتی اگر دولت اسلامگرایش نیز با کودتا یا هر مسأله دیگری کنار برود، به ایران حمله نخواهد کرد، چرا که دولتهای قبلی ترکیه نیز اگر چه به آمریکا و رژیم صهیونیستی پایگاه دادند اما هیچگاه با حمله به ایران موافقت نکردند.
اگر میخواهیم دولت اسلامگرای ترکیه تداوم داشته باشد، باید به عزت ملی و منطقهای آن کمک کنیم نه اینکه تحت تأثیر تفرقهافکنان قرار بگیریم و موجب تضعیف آن بشویم.
ترکیه با تعطیلی پایگاههای رژیم صهیونیستی در خاک خود، بزرگترین ضربه به آنان و همگرایی را با ایران انجام داد و این از عزتمندی دولت اردوغان است. یادمان باشد اسلامگرایی در ترکیه بسیار سختتر از مسلمان بودن در مهد تشیع است و از این رو اردوغان و همکارانش هر روز در حال جهادند.
