در مراسم رونمایی از کتاب «جامعه شناسی 22 خرداد» عنوان شدکوتاهی جامعهشناسان در حق انتخابات ریاستجمهوری دهمهمزمان با سالگرد انتخابات ریاست جمهوری سال 88 و حوادث پس از انتخابات که به تعبیر مقام معظم رهبری فتنه نیز نام گرفت، این بار جمعی از محققان و پژوهشگران حوزه علوم اجتماعی بودند که در قالب مراسم رونمایی از کتاب«جامعه شناسی 22 خرداد» ـ که به همت مرکز پژوهشهای فرهنگی و اجتماعی صدرا، انجمن دانش آموختگان علوم اجتماعی دانشگاه تهران و روزنامه جوان منتشر شده است ـ به نگاه جامعه شناختی از این واقعه در تاریخ انقلاب اسلامی پرداختند.
حادثه انتخابات ارزش ذاتی جامعهشناختی داردپرویز امینی نویسنده این کتاب در مراسم رونمایی از کتاب خود با اشاره به اینکه در تمامی جوامع موضوعاتی وجود دارد که از منظر انگیزشی و اندیشهای و روابط اجتماعی در شرایط عادی و طبیعی ما کمتر مورد توجه قرار گرفته است، اظهار داشت: در سالهای گذشته ما در ارتباط با موقعیت ایران تحلیلهای زیادی شنیدهایم که با واقعیتهای موجود فاصله زیادی دارد در حالی که حادثه انتخابات سال گذشته این ارزش ذاتی جامعهشناختی را داشت که بتوانیم واقعیات جامعه ایران را از منظر علمی بیشتر مورد توجه قرار دهیم. وی با اشاره به اینکه مهمترین ویژگی انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته ایجاد شفافیت و صراحت در فضای سیاسی جامعه بود، اظهار داشت: این واقعه ارزش ذاتی علمی بالایی داشت اما بسیاری از آکادمیسینهای ما و اساتید که دانشگاهی آن را جدی نگرفتند. انتخابات برای ما این فرصت را فراهم کرد که بتوانیم یک تئوری بومی راجع به جامعه خود را از منظر جامعه شناسی تبیین کنیم که متأسفانه از سوی دانشگاهیان ما با غفلت روبهرو شد.امینی همچنین به این نکته اشاره کرد که یک سال پس از واقعه عظیم انتخابات در کشور ما هیچ تحلیل علمی جامعهشناخی نسبت به آن وجود ندارد، در حالی که اصل فعالیت یک جامعهشناس باید پیشبینی حوادثی باشد که در جامعه ما در حال رخ دادن است.
اثری فارغ از نظریات رایج برای تحلیل انتخاباتحجتالاسلام والمسلمین رضا غلامی، رئیس مرکز پژوهشهای فرهنگی اجتماعی صدرا نیز دومین سخنران این مراسم بود که در سخنان خود ضمن تحلیل جامعهشناختی از نوع رویداد انتخابات و نیز وقایع پس از آن در ارتباط با نوع نگاه نویسنده به خلق این اثر اظهار داشت: مهمترین ویژگی این اثر را باید در عدم اسارت نویسنده در چارچوب نظریهها و ادبیات رایج در جامعه شناسی کلاسیک و دانشگاهی دانست که توانسته است او را به سمت یک ادبیات بومی برای بیان این حادثه نزدیک کند. وی همچنین اذعان داشت: امینی در اثر خود نگاه انتزاعی و فلسفهبافانه نسبت به حوادث پس از انتخابات نداشته است و برای اثبات کلام خود به ویژگیهای قابل اعتنایی تکیه میکند، از سوی دیگر متن نوشته شده توسط وی نیز بسیار پر منبع است و او در حین نگارش و تحلیل هرگز بیطرفی را فراموش نکرده و تلاش کرده است تا ابعاد این واقعه را به روشنی تبیین کند.