زهرا چیذری - قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت، قانونی است در راستای اجرای اصل 123 قانون اساسی که به منظور کارآیی و اثربخشی سرمایههای انسانی نظام سلامت و با توجه به صعوبت کاری آنها توسط دولت به مجلس ارائه و پس از تصویب نهایی در 13/11/87 درتاریخ 9/2/88 به تأیید شورای نگهبان رسید.
براساس قانون با توجه به سختی کار، سابقه خدمت و کار در نوبتهای غیرمتعارف، به تناسب ساعت کاری پرستاران در هفته تا هشت ساعت تقلیل مییابد که این دستورالعمل در بخشهای دولتی و غیردولتی لازم الاجرا خواهد بود.
اگرچه این قانون از اردیبهشتماه سال 89 لازمالاجرا بود اما متأسفانه هنوز خبری از اجرای آن به گوش نمیرسد. محمد شریفی مقدم دبیرکل خانه پرستار درباره این قانون به «جوان» گفت: قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت یکسال پیش در قالب لایحه از طریق سازمان نظام پرستاری و وزارت بهداشت به مجلس رفت و پس از تصویب در مجلس به عنوان قانون به دولت برگشت و دولت آییننامه این قانون را نوشته و در هیأت دولت تصویب شد و قرار بود این قانون از اول اردیبهشت اجرا شود. وی با بیان اینکه دو ماه است که اجرای این قانون به تأخیر افتاده بخشی از علت تأخیر در اجرای آن را فرآیندهای زمانبر در بحث استخدام نیروی مورد نیاز برای اجرا شدن این قانون دانست زیرا مطابق قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت با کاهش 8 ساعت از زمان کاری پرستاران در طول هفته در کنار افزایش بهرهوری آنها با کمبود نیرو مواجه خواهیم بود که این کمبود نیرو باید از طریق استخدام 23 هزار پرستار جبران شود.
شریفیمقدم با اشاره به اینکه هفته گذشته مجوز استخدام این نیروها صادر شده است، پروسه جذب و استخدام را زمانبر خواند.وی با اشاره به سخنان رئیس جمهور در روز پرستار خاطرنشان کرد: رئیس جمهور در روز پرستار اعلام کرد که اگر وزارت بهداشت در بحث استخدام نیروی جدید مشکل دارد و این کار زمانبر است باید کلیه پرستاران از مزایای این قانون در خصوص پرداخت حقوق و مزایا برخوردار شده و این مسأله از اول فروردین ماه 89 عملیاتی و مزایای آن به پرستاران پرداخت شود که متأسفانه چنین اتفاقی نیفتاد و این بحث توقعی را در پرستاران به وجود آورده و عدم اجرای آن موجب فشار پرستاران به مسئولین و یک مقدار کاهش انگیزه در آنها شده است.
دبیرکل خانه پرستار با بیان اینکه ساعت کاری پرستاران در دانشگاههای مختلف متفاوت اعمال میشود، خاطرنشان کرد: به طور مثال در برخی از دانشگاهها پرستاران 36 ساعت در هفته کار میکنند و در برخی دیگر 40 ساعت و در برخی 44 ساعت. اما با طرح این قانون برخی از مراکز درمانی به شکل گزینشی عمل کرده و نه تنها مزایای قانونی را اعمال نکردهاند، بلکه ساعت کاری پرستاران را تا 44 ساعت اضافه نمودهاند و متأسفانه این قانون نه تنها برای پرستاران اثر مثبتی نداشته بلکه در برخی موارد به ضرر آنها نیز تمام شده است. شریفیمقدم با اشاره به قول رئیس جمهور در خصوص اجرای این قانون و اعمال مزایای آن از آغاز سال 89 بر پیگیریهای مسئولین وزارت بهداشت و معاونت راهبردی ریاست جمهوری در این خصوص تأکید کرد.
