
یکی از رهیافتهای فتنهجویان برای آوردن تعدادی به کف خیابان«مناسبتسازی» و «مناسبتجویی» و «مناسبت تولیدی» بود، به این معنی که چشمانداز ماه و سال و فصل و بسترهای تاریخی را برای بروز و ظهور مساعد میدانند و در فضای سایبری، یک نفر در نقش یک لشکر ظاهر میشود. هر موقع هم مناسبتی در دسترس نبود به مناسبتسازی روی میآورند. مثلاً تولد موسوی، کروبی و خاتمی در آستانه بازگشایی دانشگاهها در مهر 1388 به بهانهای برای حضور تبدیل شده بود.
اما غافل از اینکه تولد موسوی اسفندماه بود و تصویر شناسنامه وی هنگام رأیریزی در رسانهها ثبت شده بود. با فرا رسیدن خرداد ظاهراً مناسبت زیادتر است و بستر تاریخی و ذهنی - روانی برای کنش - واکنش مهیا شمرده میشد. بنابراین بعد از مات 22 بهمن ذهنها، طرحها و پیشنهادات معطوف به خرداد شد. قرار بر این شد که مقتولین سال گذشته و مراسم سالگرد آنها به بهانهای برای ظهور و بروز تلقی شود. اما با تدبیر نظام جمهوری اسلامی کشتهشدگان بیگناه از نظر قانونی شهید محسوب شدند و دست سران فتنه و ایادی بیرونی آنان خالی ماند. اما تمرکز همه رسانههای سایبری، دو طرفه، یکطرفه، مکتوب، شنیداری و سخنان شخص رئیسجمهور امریکا معطوف به 22 خرداد شد تا بتوانند «دروغ بزرگ» را به جای «حماسه بزرگ» قالب کنند. شبنامههای تجمع برای مکانهایی در شهر و برخی دانشگاههای تهران توزیع شد. فضای سایبری فضای سرلشکران بدون لشکر شد و تصور این بود که موشهای زیرزمینی (سایبری) لانههای خود را به کف خیابانها سوراخ کنند، اما در روز 22 خرداد خبری نشد.
اگر هزینههای گزافی که رسانههای غربی کردند را به تعداد نفراتی که 22 خرداد به میدان آمدند تقسیم کنیم، سهم هر یک نفر، بیش از هزار دلار خواهد شد، اما 22 خرداد خبری نشد. پس از خالی ماندن دست ضد انقلاب در 22 خرداد شبنامهها برای 24 و 25 خرداد توزیع گردید. در 24 خرداد حدود 30 نفر در مقابل دانشکده فنی دانشگاه تهران جمع شدند که با خیل جوانان دانشجو که حداقل 500 نفر بودند مواجه و بلافاصله محو شدند. بلافاصله خبرها به سمت 25 خرداد رفت، این روز نیز خبری نشد. اکنون همه توجهات بر 30 خرداد که سالروز اعلام جنگ مسلحانه منافقین با نظام است تمرکز یافته است. البته روز 30 خرداد به مجمع روحانیون مبارز نیز تعلق دارد زیرا آنان نیز در سال گذشته و همسو با منافقین در گرامیداشت آن روز تاریخی اعلام راهپیمایی نمودند و بیش از 13 نفر انسان بیگناه کشته شدند. قطعاً 30 خرداد برای فتنهجویان بهتر از 22 و 25 خرداد نخواهد بود، باید منتظر مناسبتسازی مجدد بود. باید سالگرد تولد مسعود رجوی یا رهنورد یا ... را به تابستان یا مهر منتقل کنند. این کار برای سر کار گذاشتن خود و دشمنان خارجی بسان مسکن است.