مجموعه عواملی مانند احراز ریاست دورهای مصر بر جنبش غیرمتعهدها و دیپلماسی هستهای فعال جمهوری اسلامی ایران در ترویج و جا انداختن گفتمان «انرژی هستهای برای همه، سلاح اتمی برای هیچ کس» فرصت استثنایی را برای پیگیری طرح عاریسازی خاورمیانه از سلاحهای هستهای در کنفرانس بازنگری معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای موسوم به انپیتی در نیویورک فراهم کرد اما متأسفانه شواهد موجود حاکی از این است که دولت قاهره در پی زدوبندی که با آمریکا و رژیم صهیونیستی در خصوص جانشینی جمال مبارک به عمل آورده از این فرصت طلایی بهره نگرفته است، این در حالی است که مصر بهرغم امضای معاهده کمپ دیوید با رژیم صهیونیستی، همانند دیگر کشورهای عربی به خصوص کشورهای همجوار فلسطین اشغالی که بیش از دیگران در معرض تشعشعات ناشی از نشت مواد رادیو اکتیو از نیروگاه دیمونا واقع در جنوب فلسطین اشغالی قرار دارند، همواره با ادامه سیاست پنهانکاری هستهای این رژیم مخالفت میکرده و اولین کشور عربی بود که از طرح پیشنهادی ایران برای عاریسازی خاورمیانه از سلاحهای هستهای در دهه 70 میلادی استقبال کرد. همچنین مصر در اولین کنفرانس بازنگری انپیتی که 25 سال بعد از تدوین آن در سال 1995 برگزار شد نقش فعال ایفا کرد که در نتیجه این تلاشها طرح عاریسازی خاورمیانه از سلاحهای هستهای به تصویب رسید.
با وجود اینکه طبق این طرح کشورهای عربی منطقه به شرط پیوستن رژیم صهیونیستی به معاهده انپیتی و شفافسازی فعالیتهای هستهای این رژیم با دائمی کردن عضویت خود در این معاهده موافقت کردند اما تاکنون در هیچ یک از این موارد گام عملی برداشته نشده است.
تلآویو بی آنکه با صراحت از پذیرش این پیشنهاد خودداری کند، شرایطی مشابه آنچه که امروز مطرح میکند را پیش کشید و در همان حال «ایگال آلون» وزیر خارجه وقت اسراییل که حتی به خاطر پذیرش تلویحی و مشروط پیشنهاد نیز مورد اعتراض برخی از مجامع صهیونیستی قرار گرفته بود، طی نطقی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت: دوستان سادهاندیشی نکنند! سیاست راه و رسم خاص خود را دارد.
همیشه گفتن «بله، اما» از مخالفت صریح بهتر و کارسازتر است. از این رو اصرار رژیم صهیونیستی بر ادامه پنهانکاری هستهای خود و حمایتهای آمریکا از آن موجب شد که در کنفرانس سالهای 2000 و 2005 بازنگری معاهده انپیتی نیز موفقیتی در خصوص طرح عاریسازی خاورمیانه از سلاحهای هستهای حاصل نشود و در نتیجه چشمها به کنفرانس امسال دوخته شود.
کنفرانس امسال نیز در وضعیتی برگزار شد که شرایط بینالمللی و منطقهای از چند لحاظ به نفع حامیان طرح عاریسازی خاورمیانه از سلاحهای هستهای رقم خورده بود زیرا از یک سو باراک اوباما با ارائه رویکرد تغییر و راهبرد هستهای جدید در خصوص کاهش زرادخانههای هستهای آمریکا و شفافسازی آن و همچنین با توجه به توافقاتی که با روسیه در خصوص معاهده جایگزین استارت 2 به عمل آورده بود، لذا آمریکا همچون سالهای گذشته نمیتوانست با اجرای این طرح مخالفت کند و از دیگر سو مقاومت ایران در دفاع از حقوق هستهای خود و دیپلماسی فعال آن در ترویج گفتمان «انرژی هستهای برای همه، سلاحهستهای برای هیچکس» فضای روانی مناسب و کمنظیری را بر چانهزنی حامیان طرح عاریسازی خاورمیانه از سلاحهای هستهای فراهم کرده بود اما همچنان که ملاحظه می شود مصر در ازای کسب موافقت آمریکا و رژیم صهیونیستی با جانشینی جمال مبارک به جای حسنی مبارک در بهرهبرداری از این فرصت طلایی چشمپوشی کرده است و این نشان دهنده ارجحیت منافع حزبی و شخصی خاندان مبارک بر منافع ملی در این کشور است.
