جورج میچل نماینده ویژه اوباما در امور حل بحران فلسطین که در آخرین سفر خود به سرزمینهای اشغالی استارت مذاکرات غیر مستقیم را زد، از طرفهای مذاکرهکننده فلسطینی و اسرائیلی خواسته است از هرگونه اظهارنظر درباره نتیجه مذاکرات غیرمستقیم خودداری و تنها به صدور بیانیهای که در پایان سفرهای وی صادر خواهد شد، اکتفا کنند. این درخواست نشان میدهد که اگر در فاز اول، مذاکرات از مستقیم به غیر مستقیم تبدیل شد در فاز دوم به محرمانه تغییر جهت پیدا میکند. اتخاذ چنین رویکردی از سوی میچل چند نکته را آشکار میکند. نخست همچنانکه برخی از محافل خبری و رسانهای همچون بی بی سی نیز اعلام کردهاند اظهارات میچل نشان میدهد که وی در دور اول از آغاز مذاکرات غیر مستقیم به نتیجه قابل قبولی دست نیافته است که آن را برای افکار عمومی عرضه کند. از این دید تأکید میچل بر اتخاذ دیپلماسی پنهان در مذاکرات غیر مستقیم با هدف سرپوش گذاشتن بر شکست مذاکرات و موانع پیش رو صورت گرفته است. دوم اینکه تاکید میچل بر اتخاذ دیپلماسی پنهان در طول مذاکرات غیر مستقیم بیشتر میتواند به نفع طرف اسراییلی تمام شود زیرا تلآویو همواره در پی این بوده است که بحران فلسطین را از حالت بینالمللی به یک موضوع دوجانبه تبدیل کند تا امکان تحمیل مواضع و خواستههای خود را بر طرف فلسطینی داشته باشد و در چنین وضعیتی اگر مذاکرات ابعاد محرمانه یابد رژیم صهیونیستی فضای بهتری را برای زدو بند با مسئولان تشکیلات خودگردان درباره مسائل حیاتی پیدا میکند. این در حالی است که اغلب مسائل حیاتی باقیمانده همچون بیتالمقدس، آوارگان، آبها و مرزها فینفسه موضوعات چندجانبه هستند و تا زمانی که دیدگاههای همه جوانب لحاظ نشود هیچ توافقی قابل اجرا نخواهد شد. از اینرو مشخص است که هر قدر گفتوگو درباره این مسائل حیاتی از متن به حاشیه برده شود و مذاکرات از علنی به محرمانه تغییر یابد، رژیم صهیونیستی از قدرت چانهزنی بیشتری برای تحمیل دیدگاهها و مواضع خود برخوردار خواهد شد. آنچه این وضعیت را بدتر میکند ادامه سیاست جانبداری آمریکا از مواضع رژیم صهیونیستی است که در زمان ریاست جمهوری باراک اوباما نیز بهرغم اتخاذ رویکرد تغییر از سوی وی ادامه یافته است. با وجود اینکه رژیم صهیونیستی طبق گزارش گولدستون به ارتکاب جنایات جنگی در غزه متهم شده است که قابل پیگرد در مراجع بینالمللی است و یا در این گزارش از این رژیم خواسته شده است که به محاصره اقتصادی غزه پایان دهد، اما این رژیم تحت حمایتهای آمریکا از هرگونه پیگرد قضایی در امان مانده است و در حال حاضر علاوه بر اینکه به کمک مصر هر روز حلقههای محاصره را علیه بیش از یک و نیم میلیون سکنه نوار غزه تنگتر میکند، به صراحت دیگر کشورها را نیز تهدید میکند که از ارائه کمکهای انسانی و غذایی به غزه خودداری کنند. هر چند دولت اوباما همانند دولتهای قبلی آمریکا با اتخاذ سیاست مماشات با رژیم صهیونیستی در تلاش است هم از فشارهای لابی صهیونیستی رهایی یابد و هم این رژیم را به همکاری در فرآیند صلح تشویق کند اما همچنانکه در جریان حملات هوایی اخیر به باریکه غزه نیز مشاهده شد این رژیم در تلاش است بهرغم دریافت کمکهای فوق العاده نظامی در تلاش است اوضاع را به هم بریزد و از پیشبرد مذاکرات جلوگیری کند. از اینرو در مجموع میتوان گفت هر چند جورج میچل در رایزنیهای خود میکوشد ملاحظات سیاسی و امنیتی رژیم صهیونیستی را در اولویت قرار دهد اما از آنجا که هر گونه پیشرفت در مذاکرات مستلزم عقبنشینی این رژیم از خواسته ها و طرحهای یکجانبه خود است از اینرو تلآویو همچنان شکست مذاکرات را ترجیح میدهد و از این لحاظ به نظر میرسد اصلیترین مانع در سر راه دور جدید تحرکات و رایزنیهای سیاسی آمریکا برای ایجاد تحرک در فرایند مذاکرات صلح از جانب رژیم صهیونیستی است .
