مرگ سفید ساکنان غزه

با وجود اینکه طبق گزارش کمیته حقیقت‌یاب جنگ 22 روزه غزه به ریاست قاضی ریچارد گولدستون که در شورای حقوق بشر و مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید، بنا بود ضمن پیگرد جنایات صورت گرفته در این جنگ، به محاصره اقتصادی بیش از یک و نیم میلیون سکنه غیر نظامی این منطقه نیز پایان داده شود اما متأسفانه این گزارش نیز به سرنوشت صدها قطعنامه و مصوبه بین‌المللی تبدیل شده است و تعلل مجامع جهانی و منطقه‌ای این فرصت را در اختیار دولت ضد صلح نتانیاهو قرار داده است که بار دیگر همه مناطق فلسطینی‌نشین سرزمین‌های اشغالی را جولانگاه سیاست‌های توسعه‌طلبانه و تبعیض گرایانه خود قرار دهد و ضمن اینکه طرح‌های جداسازی و تشکیل دولت خالص یهودی را گام به گام به پیش ببرد، به تحرکات جدید علیه غزه دست بزند و در پی احداث دیوار فولادی در مرز مصر و غزه، رژیم صهیونیستی به احداث منطقه حائل در مرزهای شمالی و شرقی این منطقه نیز اقدام کند. این اقدام علاوه بر اشغال مجدد بخش‌هایی از باریکه غزه، گامی در جهت تشدید حلقه‌های محاصره این مطنقه محسوب می‌شود.
در حالی که باریکه غزه با وسعتی بالغ بر 350 کیلومتر مربع و با جمعیتی بیش از یک و نیم میلیون نفر پرجمعیت‌‌ترین منطقه جهان از لحاظ تراکم انسانی به شمار می‌رود و در واقع یکی از اهداف رژیم صهیونیستی از پایان دادن به اشغال این منطقه نیز رهایی از مشکلات موجود در این منطقه بوده است، اما اکنون که این رژیم از ساقط کردن دولت حماس عاجز شده و قدرت حمله مجدد به این منطقه ناامید شده است، به افزایش فشارها علیه ساکنان این منطقه اقدام کرده است و در این جهت از یک سو در پوشش ایجاد منطقه حائل، زمین‌های کشاورزی فلسطینی‌ها را که به عنوان تنها منبع تأمین‌کننده مواد غذایی ساکنان این منطقه، از بین می‌برد و از دیگر سو در صدد است با کوچاندن هزاران فلسطینی ساکن کرانه باختری به باریکه غزه فشارهای جمعیتی را در این منطقه افزایش دهد.
متأسفانه غزه همانند کرانه باختری و دیگر مناطق سرزمین‌های اشغالی در نتیجه ادامه اقدامات ضد انسانی رژیم صهیونیستی و سکوت مجامع جهانی اکنون به یک زندان بزرگ تبدیل شده است که بیش از یک و نیم میلیون سکنه آن از زن و مرد گرفته تا پیر و جوان و به خصوص کودکان و بیماران مرگ سفید را در برابر دیدگان میلیاردها انسان ساکن کره زمین و میلیون‌ها مسلمان تجربه می‌کنند.
طبیعی است که سکوت در برابر این وضعیت ضد بشری از هر منظر که به آن نگاه شود قابل توجیه نیست. برگزاری اعتراضات و تظاهرات در کشورهای اسلامی، برگزاری اجلاس‌های فوق‌العاده در چارچوب سازمان‌های اسلامی و عربی و درخواست از ارگان‌های مختلف سازمان ملل از جمله مجمع عمومی و شورای حقوق بشر برای برگزاری اجلاس‌های مشابه از جمله اقداماتی است که می‌توان در این خصوص انجام داد.
برگزاری این تحرکات از این جهت حائز اهمیت است که سکوت معنادار حاکم درباره اوضاع غزه را که مورد سوء‌استفاده رژیم صهیونیستی است می‌شکند و بار دیگر اوضاع اسفناک غزه را در کانون توجه محافل خبری قرار می‌دهد و از فراموشی آنها جلوگیری می‌کند.