عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: میدان مین آوینی فکه نبود بلکه روی مین هایی در تهران می رفت که هنوز هم وجود دارد.
به گزارش واحد مرکزی خبر،حسن رحیم پور ازغدی در مراسم هفدمین سالگرد شهادت سید مرتضی آوینی در تالار بزرگ وزارت کشور افزود: دو شیوه برای حذف اندیشه و صاحب آن وجود دارد یکی اهانت و جوسازی ها علیه صاحب فکر در زمان حیات او و دیگری اینکه پس از مرگش او را به قدیسی تبدیل کنند که فقط در سالگرد او به او ادای احترام شود.
وی با اشاره به اینکه افکار امثال آوینی ها درکشور بایکوت می شود گفت: بارها در جلسات سطح بالا گفته ام که عقاید امثال آوینی باید در دانشکده های علوم انسانی و هنر تدریس و یا حتی نقد شود اما کجاست گوش شنوا.
ازغدی گفت: کمتر هنرمند و ادیب برجسته ای دیده ایم که از دل دانشکده های هنر و ادبیات بیرون بیاید چرا که در این دانشکده ها چیزی جز ترجمه و روخوانی بیرون نمی آید.
وی افزود: امثال آوینی ها حتی در میان علاقه مندان به انقلاب و امام نیز حامی ندارند و به بی سواد و کم هنر متهم می شوند درحالی که بدون تفاهم و برادری در حوزه علوم انسانی، سینما و هنر به جایی نخواهد رسید.
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: کاش کسانی پیدا می شدند که لااقل گفتار آوینی را نقد می کردند اما او در ظل نور انقلاب مقالاتی از خود به یادگار گذاشت که هیچ توجهی به آن نمی شود.
رحیم پور ازغدی، شهید آوینی را به مثابه دیدبان نظریه انقلاب خواند و افزود: اگر در آن زمان به او بهاء می دادند و افکارش را بر می تابیدند بسیاری از اتفاقات دهه دوم و سوم انقلاب پیش نمی آمد.
وی دوربین آوینی را دوربینی بی ریا خواند و گفت: اگر چه به برخی مطالب این شهید عالی مقام خودم هم نقد دارم اما معتقدم گفتمان آوینی احیا کننده بود و مسلمان تند قلمداد کردن او ظلمی نابخشودنی است.
رحیم پور ازغدی افزود: پس از شهادت آوینی جریانی مسلط شد که آوینی از قبل خطر آن جریان را اخطار داده بود.
وی گفت: اکنون نظریه پردازان آن جریان به خارج پناه برده اند و روزی خود را معلم روشنفکری و اخلاق می دانستند.
رحیم پور ازغدی افزود: در زمانی که برخی به دنبال سکولاریزه کردن حکومت جمهوری اسلامی بدون تغییر علنی قانون اساسی بودند آوینی فریاد می زد.
وی در ادامه به محاجه آوینی با وزیر ارشاد وقت اشاره کرد و ضمن توصیه به همه جوانان برای مطالعه آن گفت و شنودها گفت: آوینی با کسانی درگیر بود که با اصل اسلام آشنا نبودند و آرمان جهان اسلام را مدرنیته می دانستند.
رحیم پور ازغدی افزود: دو فکر پس از انقلاب به وجود آمد یکی جریان روشنفکر لائیک و دیگری جریان روشنفکر دینی که سعی دارند سکولاریسم را با پوشش عرفان عرضه کنند.
عضو شورای انقلاب فرهنگی گفت: در زمانی که برخی می خواستند انقلاب را در گفتمان غرب معلق کنند امثال آوینی ها به دنبال اضمحلال غرب بودند.
