دکتر یاسر سبحانی فرد-اصلاح طلبان در مورد آراء مردمی دارای چند پیش فرض هستند که از میان صحبتهای آنها چنین بر می آید که این پیش فرضها تبدیل به بدیهیاتی در نظر آنها شده و هنگامی که بدیهیات خود را در واقعیت دگرگون شده می یابند به توجیهاتی دیگر روی می آورند. در این نوشتار دو مورد برجسته از این پیش فرض ها که از نظر این نوشتار تخیلاتی سیاستمدارانه ای بیش نیستند ، مورد معرفی و کاوش قرار می گیرد
الف ) رای ما با کیفیت است و رای طرف مقابل بی کیفیت
اصلاح طلبان همواره دارای این ادعا هستند که چون همواره اکثریت تحصیل کرده گان به ما رای می دهند پس آراء ما با کیفیت تر از رقیب است. البته از نظر آنها تحصیلات هم تنها در علوم غیر دینی و جدید واجد اعتبار است.صرف نظر در درسی و یا اشتباه بودن این ادعا می بایست خاطر نشان کرده که کیفیت رای هیچ ارتباطی با سطح تحصیلات ندارد.یعنی اگر هم ادعای اصلاح طلبان در این مورد درست باشد باز هم دلیلی نیست که رای آنها با کیفیت تر باشد.
جهت تعریف کیفیت رای می بایست قبل از هر چیزی دلیل و هدف رای گیری مورد بررسی قرار گیرد.
علت اینکه اصلاح طلبان کیفیت رای را در تحصیلات بیشتر می دانند این است که آنها هدف از رای گیری را کشف حقیق دانسته اند و برای همین بر این باورند که چون هدف از رای گیری سنجش این است که فلان نظر یا روش درست است یا غلط پس کسی که علم بیشتری دارد کیفیت رای بیشتری دارد.
اما ایشان در این زمینه دو اشتباه بزرگ مرتکب شده اند:
1- اینکه تحصیلات بیشتر تنها ملاک کشف حقیقت نیست.
در کشف حقیقت ملاکهای دیگری مانند اطلاعات درست ، عقل، منطق ،احساسات ، کینه و نوع تخصص تحصیلات و غیره نیز دخیل هستند.تحصیل کرده ای که اطلاعات غلط و مغرضانه به او می رسد از حقیقت دور می شود.تحصیل کرده ای که کینه ای یا احساساتی تصمیم می گیرد اشتباه تصمیم می گیرد. تحصیل کرده فیزیک در زمینه اقتصاد و سیاست و دین با یک غیر تحصیل کرده تفاوت ماهوی ندارد.
2- هدف از رای گیری اصلا کشف حقیقت نیست : بر فرض که همواره ( توجه شود که همواره ) اکثر تحصیل کردگان به اصلاح طلبان رای بدهند و فرض شود که تحصیل کرده گان به حقیقت نزدیکتر باشند اما مشکل اینجاست که هدف از رای گیری اصلا کشف حقیقت نیست.جای کشف حقیقت در مراکز علمی است نه در رای گیری چون کشف حقیقت اکثریت بردار نیست که با رای بتوان آن را مشخص کرد. خورشید دور زمین نمی گشت ولو اینکه تمامی مردم و حتی دانشمندان در هزاران سال بر این باور بوده باشند.کشف حقیقت تنها طی فرآیند تحقیق علمی صورت می گیرد.اکثریت ملاک حقیقت نیست که هدف رای گیری کشف آن باشد.
هدف از رای گیری کسب آگاهی حاکمان از نیازهای مردم می باشد . حاکمان چه براساس قرارداد اجتماعی توماس هابز و چه براساس وظیفه دینی امام علی (ع) نمایندگان مردم در بهبود امور هستند و وظیفه دارند از خواسته های موکلان خود باخبر شده و آنها را اجرا کنند.
حال که مشخص شد هدف از رای گیری کسب اطلاع از نیازها و خواسته های مردم است پس هر رای که نشان دهنده یک نیاز است دارای ارزش برابر با دیگران است. هیچ رایی بر آراء دیگر ارزش ندارد. رای دانشمند و فیلسوف نمایانگر یک نیاز و رای یک بی سواد نیز نمایانگر یک نیاز است و کاملا برابر.پس آراء مردم همه با هم برابر است و این معنای مساوات در دموکراسی است. جایی که حتی ژان ژاک روسوی فرانسوی نیز رای خود را با روستایی فقیر و فرتوت یکی می داند.جایی که امام علی چنین حق و نیازی را برای پیرمرد فقیر ، طلحه و زبیر و خود یکسان می داند.پس این ادعای اصلاح طلبان کاملا مردود است.
ب ) آرای خاموش متعلق به اصلاح طلبان است
اصلاح طلبان همواره بر این اعتقادند که گروهی از مردم که در انتخابات شرکت نمی کنند همواره از جنس آنها هستند و تنها برای این رای نمی دهند که از آنها قهر کرده اند وگرنه اگر در انتخابات شرکت کنند قطعا به آنها رای خواهند داد. این ادعای اصلاح طلبان از آنجا نشات می گیرد که بر این باورند که اولا کسانی که رای نمی دهند قطعا با جمهوری اسلامی مشکل دارند و دوم اینکه این افراد همواره افراد ثابتی هستند و سوم اینکه خواسته های آنها که از جمهوری اسلامی ناراضی هستند و یا اینکه با آن مخالف هستند همواره از جنس خواسته های اصلاح زلبان است و یا لااقل به آن نزدیک است.
فرض اول آنها باطل است. افرادی که در انتخابات شرکت نمی کنند الزاما همگی مخالف جمهوری اسلامی نیستند. این افراد ممکن است مخالفان جمهوری اسلامی ، افراد بی تفاوت نسبت به جمهوری اسلامی ، افراد بیزار یا بی تفاوت به کلیه سیاستمدارن و مفهوم سیاست باشند و اما گروه مهمی دیگر از مردم هستند که با اصل جمهوری اسلامی مخالف نیستند ولی از آن رنجش خاطر دارند
فرض دوم آنها نیز باطل است. همه افرادی که اکثرا رای نمی دهند (به طور میانگین 30 تا 40 درصد از مردم) افراد ثابتی نیستند. گاهی فردی در یک انتخابات به دلایل متعدد اقتصادی ، سیاسی ، شخص و نارضیاتی های دفعتی رای نمی دهد ولی در انتخابات دیگر رای می دهد.
بطلان فرض سوم این جماعت از آنجا آشکار است که خواسته های مردمی از یک حکومت را تنها در شعارهای خود می دانند.گویی که مردم هیچگاه طالب امنیت ، اقتصاد بهتر و رفع تبعیضات اجتماعی نیستند. مردم هیچگاه نسبت به مفاسد اقتصادی و سیاسی معترض نیستند.اصلاح طلبان بر این باورند که دلیل نارضایتی مردم از یک حکومت و یا دلیل مخالفت آنها با یک حکومت تنها می تواند به دلایل آزادی های اجتماعی بر می گردد.بر همین اساس هنگامی که احمدی نژاد توانست در انتخابات دهم ریاست جمهوری حتی بر آرای خاموش نیز چنگی بیفکند چنین چیزی را بسیار عجیب و غریب دانستند.
آنها انکار می کنند که بسیاری از مردم برای این رای نمی دهند یا رای نمی دادند که به درست یا غلط بر این باور بودند که رای خود را دخیل در اداره کشور نمی دانستند و معتقد بودند عده ای دیگر آمده اند جای شاه و شاه زادگی را با عناوین دیگر گرفته اند.عده ای آمده اند و به نام اسلام به جیب های خود می رسند.اصلاح طلبان نارضایتی مردم را از تبعیضات اجتماعی و اقتصادی انکار می کنند و معتقدند مردمی که ناراضی اند تماما آزادی های اجتماعی و روش زندگی غربگرایانه ای را که آنها شعار خود کرده اند را طلب می کنند و این خواسته ها را نیز بر هر چیز دیگری ترجیح می دهند.از نظر آنها هر وقت مردم در انتخابات زیاد شرکت کنند پس لاجرم آنها باید رای بیاورند چرا ؟ چون تنها یک بار و در دوم خرداد این اتفاق افتاد.اما پاسخی برای انتخابات مجلس پنجم که آنها نه حضور داشتند و رای اورند ندارند.انتخاباتی که رکورد دار شرکت مردم در انتخابات مجلس است.
تخیلات از این دست زیاد هستند که هر یک نوشتاری را می طلبد. تخیلاتی که در نهایت به جنون و هدر دادن سرمایه های امنیت و اقتصاد و آبرو و وقت یک ملت در سال 88 انجامید.
"اکثر این مردم جز از گمان باطل خود از چیزی پیروی نمی کنند و این درحالی است که خیالات موهوم هیچ کس را از حقیقت بی نیاز نکرده و به علم نمی رساند و خدا به هر چه می کنند آگاه است". سوره یونس آیه 36 منبع:الف
